III SA/Wr 491/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Maciej Guziński Protokolant Monika Tarasiewicz po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 listopada 2010 r. sprawy ze skargi A. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie zażalenia na postanowienie w sprawie przedłużenia terminu zabezpieczenia postanawia I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu uiszczonej opłaty. UZASADNIENIE A. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisane postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. – "umarzające postępowanie odwoławcze" w sprawie przedłużenia na wniosek skarżącego, do dnia wydania decyzji wymiarowej, terminu zabezpieczenia dokonanego na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z dnia [...] r. nr [...] zarządzeniem zabezpieczenia z dnia [...] r. W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że sprawa jest bezprzedmiotowa wobec upływu terminu, do którego zabezpieczenie to było skuteczne. Na rozprawie w dniu 25 listopada 2010r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." : "Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności." W okolicznościach niniejszej sprawy cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne, ponieważ nie zachodzą żadne okoliczności wskazane w ostatnim zdaniu zacytowanego przepisu. Wobec skutecznego cofnięcia skargi, postępowanie sądowe należało zatem umorzyć, stosownie do dyspozycji art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co znalazło odzwierciedlenie w pkt I postanowienia. Postanowienie o zwrocie wpisu uiszczonego przez skarżącego (pkt II) znajduje natomiast oparcie w art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.