II SAB/Sz 20/22
Sądy administracyjne2022-03-25
Sygnatura
II SAB/Sz 20/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
2022-03-25
Rodzaj
Postanowienie WSA w Szczecinie
Sędziowie
Krzysztof Szydłowski
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w następującym składzie: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi małoletniego V. K. reprezentowanego przez przedstawiciela ustawowego R. K. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia [...] stycznia 2022 r. R. K. (dalej jako: "Skarżący", "Strona") działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniego V. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Wojewody (dalej jako "Organ") w sprawie rozpoznania Jego wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 22 lutego 2022 r. Skarżący został wezwany do wykazania, czy przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu wyczerpał środek zaskarżenia poprzez wniesienie ponaglenia do organu wyższego stopnia za pośrednictwem Organu prowadzącego postępowanie oraz nadesłanie kopii tego ponaglenia wraz z dowodem jego nadania (złożenia) - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 dalej: "P.p.s.a.").
Powyższe wezwanie, wysłane drogą elektroniczną, Strona otrzymała w dniu 24 lutego 2022 r., co wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia UPD (karta 20 akt sądowych).
Na przedmiotowe wezwanie nie została udzielona odpowiedź.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Jednym z koniecznych warunków dopuszczalności przyjęcia sprawy ze skargi do rozpoznania przez sąd administracyjny, a zatem także do orzeczenia na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., jest konieczność wyczerpania przed jej wniesieniem środków zaskarżenia.
Warunek ten przewidziany jest w art. 52 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którym skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Przepis art. 52 § 2 P.p.s.a. stanowi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
W zakresie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ powołane powyżej przepisy uzupełnia jeszcze art. 53 § 2b P.p.s.a., zgodnie z którym, skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.
Z treści powyższych przepisów wynika, że skarżący obowiązany jest, przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, do wyczerpania środków prawnych przewidzianych w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 z późn. zm. – dalej: "k.p.a."). Jeżeli bowiem nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność) lub postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość) stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia (art. 37 § 1 k.p.a.). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie, lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 k.p.a.).
Mając na uwadze powyższe Sąd zobowiązał Skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem niniejszej skargi wystosował w trybie art. 37 k.p.a. do właściwego organu ponaglenie, jednakże wezwanie pozostało bez odpowiedzi.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne.
O innej przyczynie można mówić w przypadku wniesienia skargi bez wyczerpania przysługujących stronie skarżącej środków zaskarżenia (tu ponaglenie) - por. postanowienie NSA z 9 maja 2012 r. sygn. akt II GSK 729/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.
Wobec tego Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. o jej odrzuceniu.