I SA/Rz 904/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi E. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE W dniu 21 października 2014 r. pełnomocnika Skarżącego wezwano do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 7 listopada 2014 r. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie w dniu 14 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm. ) – zwanej dalej P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od niniejszej skargi, jako że jej przedmiotem są należności pieniężne, ma charakter wpisu stosunkowego, a jego wysokość oblicza się na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., ( Nr 221, poz. 2192 ) i wynosi 1.169 zł. Brak wpisu uniemożliwia sądowi podjęcie jakiejkolwiek czynności. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, jak brzmi dalsza część przepisu, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, w przypadku gdy pismem jest skarga, pod rygorem jej odrzucenia – art. 220 § 3 P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, jak również bezskuteczny upływ wyznaczonego terminu, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego wyżej art. 220 § 3 P.p.s.a.