II OZ 893/07

SENTENCJA Sygn. akt II OZ 893 / 07 POSTANOWIENIE Dnia 4 października 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. K. i P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 29 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Bd 1117/06 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił G. K. i P. K. przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 2 odpisów oraz do uiszczenia solidarnie wpisu od skargi w wysokości 500 złotych doręczone zostało G. K. i P. K. w dniu 11 grudnia 2006 r. przy czym odbiór tychże pism sądowych pokwitowany został przez J. W. - ojca G. K., a zarazem teścia P. K.. W dniu 18 grudnia 2006 r. skarżący osobiście złożyli brakujące odpisy skargi, natomiast w dniu 19 grudnia 2006 r. wnieśli o przyznanie im prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W tym samym dniu skarżący złożyli także wniosek o przywrócenie im terminu do uiszczenia wpisu, wskazując, iż wezwanie odebrał J. W., który zapomniał przekazać korespondencji sądowej skarżącym. Na potwierdzenie tej okoliczności przedłożony został protokół badań lekarsko-sądowych, stwierdzający u J. W. [...] oraz [...]. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 29 grudnia 2006 r. odmówiono skarżącym przyznania prawa pomocy. W dniu 9 stycznia 2007 r. skarżący uiścili wpis od skargi, a postanowieniem z dnia 10 stycznia 2007 r. Sąd przywrócił im termin do jego uiszczenia. W wyniku rozpoznania zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 22 marca 2007 r. sygn. akt II OZ 256/07 uchylił wspomniane postanowienie Sądu I instancji wskazując na konieczność ponownego ustalenia daty złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także na uchybienie dyspozycji art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwanej p.p.s.a.). Rozpoznający ponownie sprawę Sąd pierwszej instancji stwierdził, że wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony został w dniu 19 grudnia 2006 r., co potwierdza prezentata Sądu, a z kolei odręcznie wpisana na wniosku data 18 grudnia 2006 r. nie potwierdza rzeczywistego dnia złożenia wniosku, gdyż adnotacja ta nie została umieszczona przez przyjmującego pismo pracownika sądowego. Nadto wnioskodawcy wpisali w rubryce nr 14 datę 19 grudnia 2006 r. co także przemawia za uznaniem tego dnia za rzeczywisty dzień złożenia przedmiotowego wniosku. Zdaniem Sądu skarżący dbający należycie o swoje interesy mogli złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w dniu 18 grudnia 2006 r., kiedy uzupełniali inne braki skargi. Nadto Sąd uznał, że przedłożony na potwierdzenie złego stanu zdrowia J. W. protokół pochodził z dnia [...] dlatego też nie potwierdza on stanu zdrowia tej osoby w dniu odbierania korespondencji. W tej sytuacji, z uwagi na treść art. 86 § 1 p.p.s.a., wniosek skarżących podlegał oddaleniu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli G. K. i P. K., wnosząc o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. Skarżący wskazali, iż zostali niedostatecznie poinformowani przez pracowników Sądu i zabrali w dniu 18 grudnia 2006 r. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy do domu celem jego rzetelnego wypełnienia. Składając formularz nazajutrz w siedzibie Sądu dowiedzieli się, iż wniosek ten jest spóźniony wobec czego konieczne jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Ich zdaniem doręczający korespondencję sądową, zawierającą wezwania, listonosz winien był doręczyć im ją osobiście lub pozostawić na poczcie do odbioru. Wskazali także, iż dystans od siedziby Sądu do ich miejsca zamieszkania wynosi około [...] kilometrów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Mając powyższe wymogi na uwadze należy stwierdzić, iż skarżący nie wykazali w sposób przekonywujący, że uchybienie terminu do uiszczenia należnej opłaty nastąpiło bez ich winy. Przytoczona przez Sąd pierwszej instancji argumentacja w tej kwestii nie została skutecznie podważona przez skarżących. Stwierdzić trzeba, iż Sąd pierwszej instancji uwzględniając wskazania zawarte w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 marca 2007 r. dokonał trafnej, opartej na okolicznościach wynikających z dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy, oceny zasadności wniosku objętego zaskarżonym postanowieniem. W tej sytuacji na zasadzie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniesione zażalenie.