II OZ 1322/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. H. i W. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 24 października 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 397/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi E. H. i W. H. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia postanawia zażalenie oddalić. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 24 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, po rozpoznaniu wniosku E. H. i W. H. odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w R. z dnia [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia. Skarżący wnosili o wstrzymanie zaskarżonego aktu podnosząc, że jego wykonanie może spowodować wydanie przez Wójta Gminy B. pozytywnej decyzji w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla budowy hali produkcyjnej służącej do mechanicznej obróbki drewna w PHU "[...]" w B. na działce nr [...], którego inwestorem jest Z. P. Zdaniem Sądu pierwszej instancji skarżący nie uprawdopodobnili w żaden sposób, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 61 § 3 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., bowiem z zaskarżonego postanowienia nie wynikają bezpośrednio skutki o jakich mowa w podanym przepisie, dlatego też wniosek skarżących na mocy art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. został oddalony. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli E. H. i W. H., podnosząc, że biorąc pod uwagę ich wcześniejsze doświadczenia, skarżone postanowienie narazi ich bezpośrednio na powstanie szkody. Tym samym wstrzymanie wykonania tego postanowienia może zatamować dalsze postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych. W odpowiedzi na zażalenie Z. P. podzielił stanowisko Sądu w rozpatrywanej sprawie i wniósł o utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Bez względu jednak na to, czy składający skargę do Sądu poparli swój wniosek argumentacją, decydującą kwestią w zaistniałej sprawie jaką należało wykazać, jest charakter objętego wnioskiem postanowienia. Postanowienie o uzgodnieniu środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację spornej inwestycji Z. P. jest istotne z punktu widzenia legalności wykorzystania budynków znajdujących się w B. na działce nr [...], w związku z działalnością jaką ten inwestor prowadzi. Dlatego też nie można przesądzić o przyszłym niebezpieczeństwie wystąpienia okoliczności wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., w odniesieniu do skarżonego postanowienia administracyjnego. Zgodnie z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.