II OZ 1218/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 sierpnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 265/10 o wstrzymaniu wykonania decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 265/10 wstrzymał wykonanie decyzji Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...]. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że w dniu 28 grudnia 2009 r. M. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu - skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego. Jednocześnie skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że skutki wykonania decyzji będą trudne do odwrócenia, a po stronie skarżącego powstanie znaczna szkoda. Sąd stwierdził, że w sprawie – z uwagi na przedmiot zaskarżonej decyzji – zaistniały okoliczności, które mogłyby wskazywać na wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Sąd uznał, że argumentacja podniesiona przez skarżącego wypełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), gdyż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby rozbiórką budynku. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł uczestnik postępowania Z. C. wskazując, że Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wziął pod uwagę, że budynek został wybudowany z naruszeniem przepisów techniczno – budowlanych. Wywodzono także, że sporny budynek stwarza zagrożenie dla jego rodziny, ponieważ zainstalowana na tym budynku rynna nie zabezpiecza posesji przed dużymi opadami deszczu, śniegu ani lodu, które spływają i spadają na jego posesję. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) "Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, Sąd powinien analizować interesy wszystkich stron postępowania. Uzasadnienie takiego stanowiska wynika m.in. z wyrażonej w art. 10 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zasady, zgodnie z którą rozpoznanie sprawy odbywa się jawnie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Rozpoznanie wniosku o udzielenie tzw. ochrony tymczasowej przed doręczeniem stronie przeciwnej odpisu wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie pozwala wszystkim uczestnikom na ustosunkowanie się do tej kwestii, a więc jest naruszeniem przepisów postępowania, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy (postanowienie NSA z 25 stycznia 2010 r. sygn. akt I OZ 32/10; postanowienie NSA z 21 grudnia 2006 r. sygn. akt I OZ 1621/06). Jak wynika z akt sprawy, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został złożony w jednym egzemplarzu. W aktach sprawy brak jest również zarządzenia o wezwaniu skarżącego do złożenia odpisów tego wniosku i o doręczeniu tych odpisów pozostałym uczestnikom postępowania. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.