III SAB/Wr 1615/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Borońska (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 listopada 2021 r. w sprawie ze skargi A. M. nieletniej reprezentowanej przez przedstawiciela ustawowego L. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie wpis od skargi w wysokości 100 (sto) zł. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 września 2020 r. strona skarżąca wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w sprawie ze swojego wniosku z dnia 28 lutego 2018 r. (data wpływu) w przedmiocie wydania pozwolenia na pobyt czasowy w RP. W dniu 28 lutego 2018 r. organ wszczął postępowanie, a w dniu 21 sierpnia 2020 r. wydał decyzję o umorzeniu postępowania w całości. Podstawę umorzenia stanowił art. 105 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 735 ze zm., dalej: k.p.a.) – postępowanie stało się bezprzedmiotowe ze względu na fakt, że w dniu złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, małoletnia, której dotyczył wniosek, nie przebywała na terytorium RP. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeśli: 1. sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego; 2. nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 3. skarga jest wniesiona po terminie; 4. sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5. jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6. jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 §2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego; 7. jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W świetle materiału zebranego w niniejszej sprawie, należało odrzucić skargę. Skarga wpłynęła do organu w dniu 10 września 2020 r. czyli już po zakończeniu postępowania administracyjnego decyzją z dnia 21 sierpnia 2020 r., doręczoną 7 września 2020 r. Skarga na przewlekłość wniesiona po zakończeniu postępowania administracyjnego jest niedopuszczalna. Ocena dopuszczalności skargi badana jest na dzień jej wniesienia. W dniu 10 września 2020 r. postępowanie z wniosku strony skarżącej było już zakończone. Zgonie z uchwałą NSA sygn. akt II OPS 5/19, czas na wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania obejmuje przedział czasowy od zaistnienia stanu bezczynności lub przewlekłości do załatwienia sprawy, której bezczynność lub przewlekłość dotyczy. Wniesienie skargi na bezczynność (także przewlekłe prowadzenie postępowania) po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny. Z powyższych względów na podstawie art. art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd zdecydował na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. – Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.