II SAB/Ol 69/21

SENTENCJA Dnia 21 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie sędzia WSA Katarzyna Matczak sędzia WSA Piotr Chybicki (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 października 2021 roku sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy w udostępnieniu informacji publicznej postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu P. K. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 złotych (sto). UZASADNIENIE W dniu 11 grudnia 2020 r. P. K. reprezentowany przez adwokata (dalej jako: "skarżący") zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, bezczynność Wójta Gminy "[...]" w udostępnieniu informacji publicznej. Wniósł o: zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku z 3 sierpnia 2020 r.; stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym z tytułu zastępstwa przez profesjonalnego pełnomocnika, według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skarżący wyjaśnił, że w dniu 3 sierpnia 2020 r. wysłał ze swojej skrzynki mailowej na gminne adresy mailowe wniosek o udostępnienie informacji publicznej o następującej treści: "W związku z otrzymaną niepełną odpowiedzią z dnia 21 lipca 2020 r. na wniosek z dnia 7 lipca 2020 r. zwraca się o przesłanie drogą mailową uzupełnień odpowiedzi". Prawomocnym wyrokiem z dnia 4 lutego 2021 r., sygn. II SAB/Ol 5/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie umorzył postępowanie sądowe w zakresie bezczynności (pkt 1); stwierdził, ze bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2); nie wymierzył organowi grzywny (pkt 3); oddalił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania sadowego (pkt 4). W uzasadnieniu powyższego wyroku Sąd wskazał, że w dacie orzekania ustalił, że wyrokiem z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Ol 104/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uwzględnił skargę skarżącego na bezczynność Wójta Gminy "[...]", zobowiązując ten organ do rozpoznania wniosku skarżącego z 7 lipca 2020 r. w zakresie pokrywającym się z informacjami, żądanymi w piśmie z 3 sierpnia 2020 r. W tym stanie rzeczy, należało uznać, że w wyroku z 28 stycznia 2021 r. tutejszy Sąd wypowiedział się już wiążąco w przedmiocie bezczynności w materii objętej pismem z 3 sierpnia 2020 r. Przesądzenie przez Sąd w sprawie sygn. akt II SAB/Ol 104/20, że organ dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z 7 lipca 2020 r. i w jakim zakresie oraz zobowiązanie organu do podjęcia stosownego działania w materii objętej także wnioskiem z 3 sierpnia 2020 r. jest wiążące w tej sprawie. Ponowne rozstrzyganie o zobowiązaniu organu do rozpatrzenia tych samych kwestii oznaczałoby wyrokowanie w tej samej sprawie. W dniu 17 maja 2021 r. skarżący wywiódł do tut. Sądu skargę na bezczynność Wójta Gminy "[...]" w udostępnieniu informacji publicznej w zakresie rozpoznania jego wniosków z dnia 7 lipca 2020 r. i z dnia 3 sierpnia 2020 r. przez nieprawidłowe wykonanie wyroków WSA w Olsztynie z dnia 28 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Ol 104/20 i z dnia 4 lutego 2021 r., sygn. II SAB/Ol 5/21. Wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania wniosków z dnia 7 lipca 2020 r. i z dnia 3 sierpnia 2020 r.; stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; wymierzenie organowi grzywny i zasądzenie od organu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wyłączona jest zatem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny lub na to samo działanie czy bezczynność bądź przewlekłe działanie organu administracji. Oznacza to, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie, bezczynność czy akt organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowaniem w/w przepisu jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest bezczynność Wójta Gminy "[...]" w udostępnieniu informacji publicznej w zakresie rozpoznania wniosków skarżącego z dnia 7 lipca 2020 r. i z dnia 3 sierpnia 2020 r. Należy stwierdzić, że kwestia rozpoznania rzeczonych wniosków przez ten sam organ była już przedmiotem orzekania przez tut. Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 104/20, w której, prawomocnym wyrokiem z dnia z dnia 28 stycznia 2021 r. zobowiązano organ do rozpoznania wniosku skarżącego z 7 lipca 2020 r. w zakresie pokrywającym się z informacjami, żądanymi w piśmie z 3 sierpnia 2020 r. Oznacza to, że w sprawie występuje przesłanka procesowa, tj. powaga rzeczy osądzonej, która wyklucza możliwość wniesienia ponownego środka zaskarżenia w kwestii, która była już przedmiotem prawomocnego wyroku (zob. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2017 r., I OZ 1487/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu dodać można, że należy odróżnić bezczynność organu w załatwieniu wniosku od niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na tego rodzaju bezczynność. Stosownie do treści art. 154 § 1 p.p.s.a., w tym przypadku strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie w pkt II o zwrocie uiszczonego wpisu znajduje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego.