II SAB/Lu 336/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Protokolant Referent Paulina Nagajek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi T. W. na przewlekłość postępowania Wójta Gminy w przedmiocie nierozpoznania wniosku z dnia 22 lipca 2002 r. dotyczącego wznowienia postępowania w sprawie świadczeń z pomocy społecznej oddala skargę. UZASADNIENIE T. W. wniosła w dniu 10 lipca 2014r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Wójta Gminy ... postępowania dotyczącego jej wniosku z dnia 22 lipca 2002r. o wznowienie postępowania w sprawie świadczeń z pomocy społecznej. Skarżąca ogólnie zarzuciła niekompetencję pracowników organów. Wyjaśniła, że w dniu 23 czerwca 2014r. złożyła wymagane zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wyjaśniając, że nie dysponuje już dokumentacją dotyczącą przedmiotowej sprawy, gdyż zgodnie z procedurą archiwizacji dokumentów, po uzgodnieniu z Archiwum Państwowym .. akta sprawy zostały przekazane do zniszczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270), zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności organów administracji sprawowana przez sądy w zakresie zgodności z prawem obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na przewlekłość organów. Z przewlekłością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy organ wprawdzie dokonuje czynności procesowych, ale w sposób nieefektywny bądź pozorny (por. J. Drachal, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. R. Hauser, prof. M. Wierzbowski, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 70). O przewlekłości postępowania można mówić wówczas, gdy czas jego trwania przekracza rozsądne granice, przy uwzględnieniu terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez organ, gdy postępowanie trwało dłużej niż to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 21 grudnia 2010r., sygn. akt II GPP 5/10) Skarga w niniejszej sprawie na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy ... nie zasługuje na uwzględnienie. Nie jest bowiem możliwe bezsporne ustalenie, że organ nie podejmował czynności w sprawie bądź podejmował je nieefektywnie albo że nie załatwił wniosku skarżącej we właściwy sposób. Jak bowiem wynika z odpowiedzi na skargę i załączonych do niej akt sprawy – organ nie posiada dokumentacji dotyczącej postępowania w sprawie wniosku skarżącej z dnia 22 lipca 2002r., bowiem dokumentacja podlegała archiwizacji, a następnie została zniszczona. Potwierdza to certyfikat (protokół) zniszczenia nr 1372/02/2008 z dnia 2 lutego 2008r., który zaświadcza, że w tym dniu dokonano zniszczenia dokumentów otrzymanych od Ośrodka Pomocy Społecznej .... Dokumenty zniszczono na podstawie zgody z Archiwum Państwowego ... z dnia 31 grudnia 2012r., nr 221/07 oraz protokołu przekazania z dnia 7 lutego 2008r., nr 1008/2008. W sytuacji występującej w sprawie nie jest więc możliwe uwzględnienie skargi i stwierdzenie przewlekłego prowadzenia przez Wójta Gminy ...postępowania w przedmiocie wniosku skarżącej z dnia 22 lipca 2002r., gdyż ze względu na brak akt sprawy nie można prawidłowo ustalić stanu faktycznego. Jednocześnie stwierdzić należy, że akta administracyjne, podlegają przechowywaniu przez właściwe organy administracji publicznej, a następnie archiwizowaniu i niszczeniu w sposób przewidziany w przepisach. Wynika to z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 14 lipca 1983r. o narodowym zasobie archiwalnym i archiwach (tekst jedn. Dz.U. z 2011, Nr 123, poz. 698 ze zm.) oraz § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Kultury z dnia 16 września 2002r. w sprawie postępowania z dokumentacją, zasad jej klasyfikowania, kwalifikowania oraz zasad i trybu przekazywania materiałów archiwalnych do archiwów państwowych (Dz.U. Nr 167, poz. 1375). Zgodnie z art. 5 ust. 1 cyt. ustawy, dokumentacja powstająca w organach państwowych i państwowych jednostkach organizacyjnych, w organach jednostek samorządu terytorialnego i samorządowych jednostkach organizacyjnych oraz napływająca do nich jest przechowywana przez te organy i jednostki organizacyjne przez okres ustalony na podstawie upoważnienia zawartego w ust. 2, po tym zaś okresie: 1) dokumentacja stanowiąca materiał archiwalny jest przekazywana do właściwych archiwów państwowych; 2) dokumentacja inna niż wymieniona w pkt 1 może ulec brakowaniu. W świetle zaś § 3 ust. 1 – 3 tego rozporządzenia, rzeczowa klasyfikacja oraz kwalifikacja dokumentacji ze względu na okresy jej przechowywania, wytwarzanej i gromadzonej przez organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, wchodzi w skład wykazów akt, wprowadzanych przez właściwe organy: ministrów i inne centralne organy państwowe dla urzędów ich obsługujących oraz kierowników centralnych państwowych jednostek organizacyjnych - w porozumieniu z Naczelnym Dyrektorem Archiwów Państwowych (pkt 1) oraz niewymienione w pkt 1 organy administracji publicznej i kierowników niewymienionych w pkt 1 jednostek organizacyjnych - w porozumieniu z dyrektorem właściwego miejscowo archiwum państwowego. Jak wynika z akt niniejszej sprawy, dokumenty przekazane do zniszczenia przez Ośrodek Pomocy społecznej ..., obejmujące akta spraw administracyjnych zakończonych przed tym organem, zostały zakwalifikowane jako dokumentacja niearchiwalna (kat. B), co wynika ze zgody Dyrektora Archiwum Państwowego ... na jej brakowanie, dokonywane w trybie § 4 cyt. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem, dokumentacja niearchiwalna, o której mowa w § 1, podlega brakowaniu po upływie okresu przechowywania określonego we właściwym wykazie akt. Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej polega na ocenie jej przydatności do celów praktycznych, wydzieleniu dokumentacji nieprzydatnej i przekazaniu jej na makulaturę. Brakowanie dokumentacji niearchiwalnej przez organy i jednostki organizacyjne, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy, następuje na podstawie zgody. W świetle powyższego, Wójtowi Gminy ... nie można zarzucić naruszenia obowiązujących przepisów, bowiem był on uprawniony do zniszczenia dokumentacji obejmującej wniosek skarżącej z 22 lipca 2002r., a w konsekwencji – wobec niemożliwości ustalenia przebiegu postępowania dotyczącego tego wniosku – organowi temu nie można zarzucić, że prowadził je w sposób przewlekły. Z tych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.