I FSK 1023/20

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Adam Bącal po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Kr 166/18 w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości I. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 18 grudnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1023/20, w ten sposób, że w pkt 8 uzasadnienia wyroku zwrot "w całości" zastąpić zwrotem "w części dotyczącej podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r.", oraz dodać zdanie "W pozostałej części skargę kasacyjną należało oddalić na podstawie art. 184 p.p.s.a.", a także w pkt 9 uzasadnienia wyroku zwrot "O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 203 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 265)." zastąpić zwrotem "Od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości odstąpiono na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a.". A. Bącal UZASADNIENIE Wyrokiem z 14 kwietnia 2021 r., w sprawie o sygn. akt I FSK 1023/20, Naczelny Sąd Administracyjny: 1) uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, 2) oddalił skargę kasacyjną w pozostałej części, 3) sprostował sentencję zaskarżonego wyroku w ten sposób, że zwrot "(obecnie I. sp. z o.o. w upadłości w W.)" zastępuje zwrotem "(obecnie Syndyka Masy Upadłości I. sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w W."), 4) odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. W uzasadnieniu wyroku w pkt 8 wskazano, że "mając na uwadze powyższe, uznając za zasadne podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty, na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), należało uchylić zaskarżony wyrok w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie." Natomiast w pkt 9 wskazano, że "o zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 203 pkt 2 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 pkt 8 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. - Dz. U. z 2018 r., poz. 265)." Podczas gdy prawidłowe wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia winno brzmieć w następujący sposób w pkt 8: "Mając na uwadze powyższe, uznając za zasadne podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty, na podstawie art. 185 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325), należało uchylić zaskarżony wyrok w części dotyczącej podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie. W pozostałej części skargę kasacyjną należało oddalić na podstawie art. 184 p.p.s.a.", w pkt 9: "Od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości odstąpiono na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a." Zgodnie z art. 156 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), Naczelny Sąd Administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wskazana powyżej nieprawidłowość stanowiła niedokładność w zakresie formułowania podstaw prawnych rozstrzygnięcia i w żaden sposób nie wpływała na treść wyroku, który w sentencji był jednoznacznie sformułowany, ani na jego uzasadnienie, gdyż motywy, jakimi kierował się Sąd zostały przedstawione w sporządzonym pisemnym uzasadnieniu odnoszących się do sentencji wyroku. Sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w trybie określonym w art. 156 § 1 p.p.s.a. było możliwe, gdyż nie stanowiło ingerencji ani w treść rozstrzygnięcia, ani istotę jego uzasadnienia. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. A. Bącal