II OZ 1014/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia del. WSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjne go w Poznaniu z dnia 12 czerwca 2007 r. sygn. akt III SA/Po 224/07 w zakresie zwrotu kosztów postępowania w sprawie ze skargi D. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wycinkę drzew bez zezwolenia postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi D. J. w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie kary za wycinkę drzew bez zezwolenia oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza (...) P. z dnia [...] nr [...], w pkt 2 zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącej kwotę 10133 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz w pkt 3 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Zażalenie na zawarte w pkt 2 powyższego wyroku postanowienie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania wniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, reprezentowane przez radcę prawnego, wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kwoty 2933 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnoszący zażalenie wskazał, że w jego ocenie Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącej zbyt wysokie wynagrodzenie, które nie jest adekwatne do wykonanej przez niego pracy. Podniósł bowiem, że pełnomocnikowi strony należy się wynagrodzenie jedynie za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. W niniejszej sprawie natomiast pełnomocnik skarżącej został umocowany do działania w jej imieniu w przeddzień rozprawy, a na posiedzeniu Sądu obecny był jego substytut. Wobec powyższego przyznane mu prze Sąd wynagrodzenie jest zbyt wysokie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z art. 205 § 2 p.p.s.a. wynika, że do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, koszty sądowe oraz koszty nakazanego stawiennictwa osobistego. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wspomniane rozporządzenie w § 18 ust. 1 pkt 1 stanowi, że stawki minimalne w postępowaniu sądowoadministracyjnym w sprawach, których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne oblicza się na podstawie § 6 tego rozporządzenia. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia była administracyjna kara pieniężna za wycinkę drzew bez zezwolenia w wysokości 293264,46 zł, a więc zgodnie z § 6 pkt 7 powołanego rozporządzenia stawka minimalna wynagrodzenia pełnomocnika wynosiła 7200 zł. W przedmiotowej sprawie koszty sądowe wyniosły 2933 zł tytułem uiszczonego wpisu. W związku z powyższym należy uznać, że zasądzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu kwota 10133 zł została obliczona właściwie. Podkreślenia wymaga fakt, że Sąd zasądzając opłaty wyższe od minimalnych, bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, co do zasady może wykazać sam adwokat. W niniejszej sprawie natomiast Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenie według stawki minimalnej wskazanej w rozporządzeniu. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.