I GZ 225/17

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 października 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 300/17 w zakresie odrzucenia sprzeciwu w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Gdyni z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odrzucenia sprzeciwu o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z [...] października 2017 r. odrzucił sprzeciw W. M. od postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] września 2017 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. Sąd podał, że skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. referendarz sądowy WSA w Gdańsku odmówił przyznania wnioskowanej pomocy. Odpis postanowienia doręczono skarżącej [...] października 2017 r. Skarżąca pismem z [...] października 2017 r., nadanym w urzędzie pocztowym [...] października 2017 r. wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z [...] września 2017 r. Sąd I instancji na podstawie art. 259 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. dalej: p.p.s.a.) odrzucił sprzeciw uzasadniając, że odpis postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy został skutecznie doręczony skarżącej [...] października 2017 r., a zatem termin siedmiu dni na złożenie sprzeciwu upłynął w dniu [...] października 2017 r., natomiast sprzeciw został nadany w urzędzie pocztowym [...] października 2017 r., a zatem 1 dzień po terminie. W. M. złożyła zażalenie na powyższe postanowienie zarzucając naruszenie: - art. 259 § 1 i § 2 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu sprzeciwu od postanowienia Referendarza Sądowego WSA w Gdańsku Wydział I z 13 września 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 300/17, które odmawia przyznania prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 259 § 2 p.p.s.a., sprzeciw wniesiony po terminie podlega odrzuceniu przez sąd. W zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego po terminie do jego wniesienia, tym samym wniesiony przez skarżącą sprzeciw na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. podlegał odrzuceniu. Skarżąca wnosząc zaś zażalenie, nawet nie podjęła próby podważenia oceny Sądu I instancji. W zażaleniu odniosła się wyłącznie do oceny merytorycznej dotyczącej przyznania prawa pomocy zawartej w postanowieniu referendarza sądowego. Jednak z uwagi na wniesienie sprzeciwu po terminie, a w konsekwencji jego odrzucenie przez Sąd I instancji, przedmiotem postępowania zażaleniowego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym jest wyłączenie ocena, czy Sąd I instancji prawidłowo zastosował art. 259 § 2 p.p.s.a., wydając postanowienie z dnia [...] października 2017 r. o odrzuceniu sprzeciwu. W tak wywołanym postępowaniu zażaleniowym przedmiotem merytorycznej oceny jest wyłączenie ocena terminowości sprzeciwu. Przywołana w zażaleniu argumentacja pozostaje zatem bez wpływu na ocenę czy sprzeciw został wniesiony po terminie, a tym samym oznacza, że zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw co do oceny terminowości wniesienia sprzeciwu. Jednocześnie z akt sprawy wprost wynika, że sprzeciw został wniesiony po terminie. W związku z powyższym, brak było podstaw do przyjęcia, że ocena zawarta w zaskarżonym postanowieniu była wadliwą. Z tych względów, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu