I SA/Kr 1421/11

SENTENCJA sygn. akt I SA/Kr 1421/11 Kraków, dnia 26 września 2011 r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 26 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.C. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 czerwca 2011 r., znak [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym postanawia: oddalić wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Sprawa niniejsza została wszczęta wskutek skargi M.C. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia 21 czerwca 2011 roku, znak [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podał, że natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji byłoby nadmiernie uciążliwe i powodowałoby szkodę w jego majątku.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr l53 poz. l270 ze zm.- dalej p.p.s.a.) sąd może, po przekazaniu skargi, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd podziela pogląd, prezentowany w orzecznictwie, iż nie wskazanie jakiejkolwiek okoliczności faktycznej, która uprawdopodobniałaby niebezpieczeństwo poniesienia przez niego znacznej szkody albo powstania trudnych do odwrócenia skutków, uniemożliwia uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2009 roku, sygn. akt II FZ 39/09, Lex Omega nr 489786 i z dnia 25 lipca 2008 roku, sygn. akt II OZ 766/08, Lex Omega nr 493672). Skarżący ograniczył się do wskazania ryzyka nadmiernej uciążliwości i powstania szkody w jego majątku. Nie sprecyzował, na czym ta uciążliwość polega ani w jakiej relacji do jego majątku i możliwości zarobkowych pozostaje wysokość podatku, określonego zaskarżoną decyzją. Z samego oświadczenia nie wynika zresztą, by szkoda miała być znaczna, a skutki wykonania aktu administracyjnego – trudne do odwrócenia. Nie znając stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego, nie sposób uznać, że uiszczenie kwoty podatku spowoduje powstanie znacznej szkody. Podobnie wobec braku uprawdopodobnienia nieodwracalności takiej szkody, nie można przyjąć, aby zrealizowana została druga z przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., zwłaszcza że chodzi o należność pieniężną. Doświadczenie życiowe nie wskazuje zaś, by skutek wyegzekwowania aktu administracyjnego, polegający na samej utracie pewnej sumy pieniężnej był zawsze trudny do odwrócenia. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak na wstępie, za podstawę przyjmując art. 61 § 3 p.p.s.a.