IV SO/Po 7/12
Sądy administracyjne2012-10-03
Sygnatura
IV SO/Po 7/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
2012-10-03
Rodzaj
Postanowienie WSA w Poznaniu
Sędziowie
Anna JaroszEwa Kręcichwost-DurchowskaIzabela Bąk-Marciniak
Rozstrzygnięcie
Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz (spr.) WSA Ewa Kręcichwost – Durchowska Sędziowie WSA Izabela Bąk - Marciniak Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Andrzejak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 03 października 2012 r. sprawy ze skargi Z. W. przeciwko Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. w przedmiocie wymierzenia grzywny postanawia 1. wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. grzywnę w wysokości (...) (...) złotych 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu na rzecz skarżącego Z. W. kwotę (...) (...) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
UZASADNIENIE
W dniu (...) r. Z. W. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w P. (dalej SKO bądź Kolegium) grzywny za nie wywiązanie się z obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 20102 r. poz. 270 ze zm., dalej ppsa) tj. za nie przekazanie sądowi skargi na bezczynność SKO w przedmiocie wniosku o wydanie uwierzytelnionych kserokopii dokumentów tj. zawiadomienia o wszczęciu postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia (...) r. nr (...), obwieszczeń dotyczących przedmiotowego postępowania oraz wniosku inwestorów o wszczęcie powyższego postępowania.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że w dniu (...) r. za pośrednictwem SKO wniósł skargę na bezczynność organu, natomiast jak wynika z informacji uzyskanej w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu do dnia (...) r. organ nie przekazał skargi do sądu.
W odpowiedzi ma wniosek organ wniósł o nie wymierzenie grzywny, wskazując, że przez pomyłkę biuro Kolegium nie przekazało skargi do WSA w Poznaniu. Pomyłka ta wyniknęła z faktu, że w tym czasie była już w sądzie skarga Z. W. działającego w imieniu A. W. na bezczynność SKO i pismo zawierające skargę "podpięto" omyłkowo pod inne pismo skarżącego. Uchybieniem Kolegium było w niniejszej sprawie omyłkowe nie przekazanie do sądu skargi Z. W. Kolegium wniosło także o uwzględnienie faktu, że w chwili obecnej obarczone jest ilością spraw przekraczającą możliwości orzecznicze Kolegium, a ponadto w sprawie A. W. składane są liczne wnioski i skargi, co prowadzi do sytuacji, że sprawy wpadkowe muszą być także rozpatrywane, akta są przekazywane między sądem a organem. Taka sytuacja wpływa także na przedłużanie się sprawy i spowodowała omyłkę biura Kolegium w zakresie zakwalifikowania pisma z dnia (...) r. Nie przekazanie przedmiotowej skargi było całkowicie niezamierzone i Kolegium po otrzymaniu pisma WSA w Poznaniu z dnia (...) r. przekazało przedmiotową skargę wraz z odpowiedzią. Zwłoka w sprawie przekazania skargi nie ma wpływu na tok sprawy głównej ani też na jej wynik, gdyż w niniejszej sprawie skarga dotyczy odmowy wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów, do których skarżący miał dostęp, co zostało szczegółowo opisane w odpowiedzi na skargę oraz w postanowieniu SKO z dnia (...) r. nr (...).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 54 § 1 ppsa, skargę do sadu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 ppsa). Przy czym w myśl art. 55 § 1 ppsa w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ppsa, to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Wyjaśnić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 ppsa, jest pełnienie funkcji dyscyplinującej, a także funkcji represyjnej. Funkcja represyjna realizowana poprzez wymierzenie grzywny, o której mowa w wymienionym przepisie służy bowiem ochronie konstytucyjnego prawa rozpoznawania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Pomimo, iż przywołana regulacja konstytucyjna odnosi się do sądu, to jednak działanie sądu jest w tym wypadku uzależnione od wykonania przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa. Z tej przyczyny podnosi on odpowiedzialność za uniemożliwienie albo utrudnienie realizacji tego prawa przez stronę. Poza tym, grzywna z art. 55 § 1 ppsa pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie grzywną służy zapobieganiu naruszenia prawa celem przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego. Zasada szybkości postępowania jest bowiem jedną z podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 ppsa)
Wniosek o wymierzenie grzywny rozpatrywany w niniejszej sprawie dotyczy nieterminowego wykonania obowiązku przekazania do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami w sprawie wydania uwierzytelnionych kserokopii dokumentów.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że Kolegium przekazało Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu skargę, odpowiedź na skargę i akta sprawy z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Skarga na bezczynność organu w przedmiocie wniosku z dnia (...) r. wpłynęła do organu w dniu (...) r., a zatem ostatnim dniem terminu do przekazania skargi wraz z aktami sprawy, zgodnie z art. 54 § 2 ppsa, był dzień (...) r. (poniedziałek). Tymczasem skarga przekazana została Sądowi dopiero w dniu (...) r. (data złożenia skargi wraz z odpowiedzią w biurze podawczym WSA w Poznaniu k. 20 akt sąd), a zatem prawie pięć miesięcy po terminie. Zaznaczyć należy, iż przekazanie skargi wraz odpowiedzią i aktami nastąpiło po wezwaniu Kolegium przez Sąd pismem z dnia (...) r.
Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 ppsa sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m. in. przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ppsa, a także okoliczności czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Niemniej jednak, co należy podkreślić, wymierzenie grzywny organowi może nastąpić w każdym przypadku niewypełnienia obowiązków, nawet jeżeli dopełnienie obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ppsa nastąpiło jeszcze przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny. Sformułowanie zawarte w art. 55 § 1 ppsa nakazuje przyjąć, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie, ma charakter mieszany: dyscyplinująco - restrykcyjny (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r., II OSK 1024/06 ONSAi WSA, nr 6 z 2006 r., poz. 156). Do jej wymierzenia wystarcza niewykonanie w terminie obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 ppsa.
W niniejszej sprawie bezspornym jest, że organ którego bezczynność jest przedmiotem skargi, przekazał przedmiotową skargę wraz z aktami i odpowiedzią na skargę z uchybieniem terminu. Zatem wymierzenie grzywny w rozpatrywanej sprawie ma przede wszystkim charakter represyjny.
Sąd uznał wniosek skarżącego za uzasadniony i wymierzył grzywnę w wysokości (...) zł, biorąc przy tym po uwagę okoliczności przekazania skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy, okres przekroczenia ustawowego terminu (prawie pięć miesięcy), a także wskazywany przez organ znaczny wpływ wniosków i skarg wnoszonych przez skarżącego powodujący niejednokrotnie, że akta sprawy przekazywane są między organem a sądem, co może wpływać na przedłużanie się terminu załatwienia sprawy.
W tym miejscu dodać należy, że przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim (Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. (M.P. z 2012 r., poz. 63) wyniosło 3.399,52 (art. 154 § 6 ppsa).
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 55 § 1 ppsa orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.