II SA/Ol 852/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk po rozpoznaniu w dniu 27 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE B. L. (dalej jako: skarżący), reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego (dalej jako: Kolegium) z "[...]", uchylającą decyzję Wójta Gminy D. (dalej jako: organ I instancji) z "[...]" w przedmiocie odmowy przyznania skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej wnioskowanego na matkę skarżącego i orzekającą o przyznaniu skarżącemu wnioskowanego świadczenia od 1 czerwca do 31 grudnia 2021 r. w wysokości 1971 zł miesięcznie i od 1 stycznia 2022 r. bezterminowo w wysokości miesięcznej wynikającej z obwieszczenia ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego ogłoszonej w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski". W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wraz z argumentacją przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Kolegium z "[...]", nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z "[...]" w sprawie uchylenia decyzji z "[...]" przyznającej skarżącemu specjalny zasiłek opiekuńczy w związku z opieką nad niepełnosprawną matką na okres od 1 listopada 2020 r. do 31 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wskazać przy tym należy, że praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze 2005, str. 302 i nst). Ekonomika procesowa, a także względy sprawiedliwości mogą przemawiać za potrzebą zawieszenia postępowania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego skarżonym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Zagadnienie wstępne (prejudycjalne) występuje w sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik toczącego się postępowania, co w rezultacie uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez zagadnienie wstępne (kwestię prejudycjalną) należy więc rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik (por. wyrok NSA z 19 kwietnia 2006 r., sygn. akt I FSK 845/05). Warunkiem skorzystania z tej podstawy, mającej związek z wynikiem innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego (w tym również Trybunałem Stanu - vide postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r., sygn. akt II FZ 278/11 oraz Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej - vide np. postanowienie NSA z 6 lipca 2011 r. sygn. akt II FZ 278/11) oraz przed Trybunałem Konstytucyjnym, jest wystąpienie sytuacji, w której to inne postępowanie jest już rozpoczęte. W niniejszej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest tym, że wyrok niniejszego postępowania pozostaje w ścisłym związku z rozstrzygnięciem w sprawie o sygn. akt II SA/Ol 851/21. Wskazać należy, że w rozpoznawanej sprawie istota sporu dotyczy kwestii przysługiwania skarżącemu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek o przyznanie tego świadczenia, tj. od 6 lutego 2021 r. Natomiast Kolegium przyjęło, że wnioskowane świadczenie przysługuje od 1 czerwca 2021 r., tj. od miesiąca, od którego skarżącemu nie przysługuje prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, gdyż decyzją z "[...]" organ I instancji uchylił, na wniosek skarżącego, decyzję z "[...]" przyznającą skarżącemu uprawnienie do specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad niepełnosprawną matką na okres od 1 listopada 2020 r. do 31 października 2021 r. Zgodnie zaś z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczenia rodzinnych (tekst jednolity Dz.U. z 2020 r. poz. 111) ustalenie prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego jest negatywną przesłanką uniemożliwiającą przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego i nie można w tym samym czasie korzystać z prawa do obu wymienionych świadczeń. Zatem przesądzenie kwestii od kiedy skarżącemu nie przysługuje prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego ma istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.