I FZ 261/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 851/20 o odrzuceniu skarg G. sp. z o.o. w K. na decyzje Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 30 czerwca 2020 r. o nr: [...], [...], [...], [...] oraz [...] w przedmiocie określenia zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Relacja ze stanu sprawy objętej zażaleniem 1.1. Spółka G. sp. z o.o. w K. (dalej: Spółka lub Skarżąca) wniosła skargi na pięć decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 30 czerwca 2020 r. o nr: [...], [...], [...], [...] oraz [...], w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań podatkowych w podatku akcyzowym. 1.2. Postanowieniami z dnia 28 grudnia 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ww. sprawy ze skarg Spółki zarejestrowane pod sygn. akt: I SA/Kr 851/20, I SA/Kr 852/20, I SA/Kr 853/20, I SA/Kr 854/20 i I SA/Kr 855/20, postanawiając o dalszym ich prowadzeniu pod sygn. I SA/Kr 851/20. 1.3. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 września 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 851/20, pismem sądowym z dnia 21 września 2021 r. wezwano Skarżącą do wykonania w terminie 7 dni "prawomocnego zarządzenia z dnia 4 listopada 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 8.637 zł" [powinno być: prawomocnych zarządzeń z dnia 4 listopada 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisów sądowych w kwocie łącznej 8.637 zł - przyp. NSA] od skarg na ww. decyzje. Wezwanie zostało doręczone Spółce w dniu 12 października 2021 r., a żądany wpis sądowy został uiszczony w dniu 20 października 2021 r. 1.4. Postanowieniem z dnia 18 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Bd 851/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargi Spółki. Sąd ten ustalił bowiem, że termin do uiszczenia wpisu od skarg na wezwanie z dnia 15 września 2021 r. upływał w dniu 19 października 2021 r. Tymczasem wpis uiszczono po tym terminie, bo w dniu 20 października 2021 r. Z tej przyczyny skargi należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: P.p.s.a.). 2. Zażalenie 2.1. Pismem z dnia 17 marca 2021 r. Spółka wniosła zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skarg, domagają się jego uchylenia oraz dalszego rozpatrywania skarg. 2.2. Skarżąca zarzuciła Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 220 § 3 w związku z art. 86 § 1 P.p.s.a. przez odrzucenie "skargi kasacyjnej" [powinno być: odrzucenie skarg - przyp. NSA] z uwagi na uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu, podczas gdy Spółka bez swojej winy, na skutek omyłki pracownika dokonała tej opłaty jeden dzień po upływie terminu. 3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3.1. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. 3.2. Sąd pierwszej instancji ustalił, że termin końcowy do wykonania prawomocnych zarządzeń z dnia 4 listopada 2020 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od każdej ze skarg (w łącznej kwocie 8.637 zł) upływał z dniem 19 października 2021 r. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono bowiem Spółce w dniu 12 października 2021 r., a wyznaczony termin zapłaty wynosił 7 dni. Z kolei żądany wpis sądowy został uiszczony w dniu 20 października 2021 r. We wniesionym zażaleniu Skarżąca tych ustaleń faktycznych nie kwestionowała, wprost przy tym przyznając, że wpis uiściła 1 dzień po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny z urzędu stwierdził, że poczynione ustalenia były prawidłowe. 3.3. Mając na względzie powyższe Sąd pierwszej instancji trafnie odrzucił skargi powołując się na art. 220 § 3 P.p.s.a. Zgodnie z nim skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Dodać jedynie należało, że w myśl art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Uiszczenie zatem wpisu po terminie w sensie prawnym nie mogło wywołać skutków właściwych dla tej czynności. 3.4. Argumentacja podnoszona przez Skarżącą na płaszczyźnie braku jej winy w niedochowaniu terminu do wykonania wezwania o wpis nie mogła zostać objęta przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. Kwestia zawinienia/niezawinienia w uchybieniu terminowi nie mogła zmienić obiektywnego stanu co do nieuiszczenia wpisu zgodnie z terminem nakreślonym w wezwaniu. Może ona jednak stanowić przedmiot oceny w sprawie z wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. 3.5. Mając na względzie zaprezentowane ustalenia i oceny prawne Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.