III OPP 56/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek (spr.) Sędziowie NSA Małgorzata Borowiec Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi M.G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2110/21 w sprawie ze skargi M.G. na działanie Dyrektora Narodowego Archiwum Cyfrowego postanawia: 1. odrzucić skargę na przewlekłość postępowania; 2. zwrócić M.G. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi na przewlekłość postępowania w wysokości 200 (dwieście) złotych. UZASADNIENIE M.G. pismem z dnia 23 lipca 2021 r. (które wpłynęło do NSA dnia 27 lipca 2021 r.) wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 2110/21 w sprawie z jego skargi na działanie Dyrektora Narodowego Archiwum Cyfrowego. Z akt wynika, że ww. skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 1 czerwca 2021 r. Zarządzeniem z dnia 2 czerwca 2021 r. skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Wa 2110/21, nadano jej symbol, wskazano strony i przedmiot postępowania, wyznaczono sędziego sprawozdawcę. Następnie zarządzeniem z dnia 15 czerwca 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Pismem z dnia 23 lipca 2021 r. skarżący złożył skargę na przewlekłe działanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Uzasadniając skargę skarżący podał, że WSA w Warszawie: "myli się w sygnaturach", "nie udziela odpowiedzi na pismo z dnia 20 czerwca 2021 r.", "wzywa dwukrotnie do usunięcia braków formalnych", "wzywa do złożenia zbędnego podpisu", "nie załącza pisma poprzez epuap". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga na przewlekłość postępowania podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018 r. poz. 75), dalej jako: "ustawa", strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Pismo zawierające skargę musi spełniać określone w art. 6 tej ustawy wymogi. Są to wymogi przewidziane dla każdego pisma w sprawie (art. 6 ust. 1 tej ustawy) oraz wymogi odnoszące się do tego szczególnego środka, a mianowicie żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy oraz przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 ustawy). Niespełnienie wymogów wskazanych w art. 6 ust. 2 ustawy obliguje sąd do jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia braków (art. 9 ust. 1 ustawy). W rozpoznawanej skardze na przewlekłość postępowania skarżący nie wskazuje, że domaga się stwierdzenia przewlekłości postępowania, ani nie przytacza okoliczności uzasadniających żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie (art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy). Skoro dla stwierdzenia zasadności skargi niezbędne jest m.in. zbadanie terminowości i prawidłowości czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie (art. 2 ust. 2 ustawy o skardze), to skarżący uzasadniając skargę powinien wskazać okresy, w których sąd nie podejmował czynności bądź podejmował czynności, które nie zmierzały do załatwienia sprawy i jedynie przedłużały postępowanie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z 20 kwietnia 2017 r., III SPP 16/17, opubl. w SIP Lex nr 2302780, z 14 stycznia 2014 r., III SPP 281/13, opubl. w SIP Lex nr 1555677). W tej sprawie skarżący powołał się tylko ogólnie na niepodejmowanie czynności lub podejmowanie czynności nieuzasadnionych przez Sąd, nie wskazując konkretnych zbędnych czynności czy też okresów, w których Sąd zaniechał podejmowania czynności mających na celu załatwienie sprawy. W tym stanie rzeczy NSA na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi na przewlekłość postępowania NSA orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.