II SA/Bk 526/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Z. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o przywrócenie terminu UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 26 października 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę K. Z. na decyzję P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przekazania do ponownego rozpatrzenia sprawy wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków. W dniu 4 listopada 2010r. skarżąca zwróciła się do tutejszego Sądu o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku argumentując, że w dniach od 21 do 28 października 2010r. przebywała na urlopie za granicą, a po powrocie chorowała, co uniemożliwiło jej złożenie wniosku w ustawowym terminie. Do wniosku dołączyła kserokopię potwierdzenia podróży. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 §2 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej cytowanej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Zgodnie natomiast z art. 86 § 1 tej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Na wstępie odnieść się jednak należało do kwestii dochowania przez skarżącą siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Przyjmując najbardziej korzystną dla strony interpretację, należy stwierdzić, iż wskazana przez skarżącą przyczyna uchybienia terminu, tj. jej wyjazd na urlop za granicę ustała z dniem jej powrotu. Zdarzenie to, jak wynika z dołączonego potwierdzenia podróży miało miejsce w dniu 28 października 2010r., wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 4 listopada 2010r., a więc w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 87 §1 p.p.s.a. Skarżąca spełniła także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonała w terminie, ponieważ do wniosku o przywrócenie uchybionego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, dołączyła jednocześnie wniosek o sporządzenie i doręczenie takiego uzasadnienia. Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła, że niedochowanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 26 października 2010r. było przez nią niezawinione. W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż w nauce prawa i w orzecznictwie do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się z reguły: przerwę w komunikacji, powódź, pożar, inną katastrofę, nagłą chorobę strony przy równoczesnej niemożliwości wyręczenia się inną osobą, mylne poinformowanie strony o sposobie i terminie wniesienia środka zaskarżenia ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz" pod red.T. Wosia, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, str. 333). Są to okoliczności tego rodzaju, że nie tylko utrudniają, ale faktyczne uniemożliwiają złożenie pisma procesowego nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności. Za taką okoliczność nie może być, zatem uznany, powołany przez skarżącą fakt wyjazdu na urlop za granicę. Wyjaśnić, bowiem należy, że skarżąca wraz z zawiadomieniem o terminie rozprawy otrzymała pouczenie: "Sentencji wyroku ogłoszonego na rozprawie nie doręcza się stronom nieobecnym na rozprawie, z wyjątkiem strony działającej bez adwokata lub radcy prawnego, która była nieobecna na rozprawie z powodu pozbawienia wolności. Uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. Złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Uzasadnienie wyroku uwzględniającego skargę jest doręczane z urzędu". Skarżąca o terminie rozprawy przewidzianej na dzień 26 października 2010r. dowiedziała się 24 września 2010r., czyli na ponad miesiąc przed terminem rozprawy. Mając, zatem świadomość, że w okresie od 21 do 28 października 2010r. będzie przebywała na urlopie powinna, zdaniem Sądu, dochować należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw i zabezpieczyć możliwość złożenia takiego wniosku w terminie. Niewątpliwie skarżąca mogła przed wyjazdem za granicę poinformować Sąd o tej okoliczności i ustanowić pełnomocnika do złożenia ewentualnego wniosku o uzasadnienie wyroku, tym bardziej, że sporządzenie tego pisma nie jest czynnością skomplikowaną. Konkludując powyższe należy stwierdzić, że wskazana przez skarżącą okoliczność w postaci urlopu za granicą nie stanowi przeszkody, która uprawdopodobniłaby brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Przywrócenia takiego terminu nie uzasadnia również podana we wniosku "choroba". Skarżąca nie wyjaśniła, bowiem jaka to choroba uniemożliwiła jej złożenie wspomnianego wniosku w terminie, nie przedstawiła też żadnego zaświadczenia lekarskiego, które potwierdzałoby taką niedyspozycję. Powyższe okoliczności nie mogą, zdaniem Sądu, uzasadniać przywrócenia żądanego terminu, dlatego też na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji postanowienia.