I OSK 1668/07
Sądy administracyjne2007-11-13
Sygnatura
I OSK 1668/07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2007-11-13
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Małgorzata Stahl
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej A. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2007 r., sygn. akt VI SAB/Wa 6/07 o umorzeniu postępowania w przedmiocie bezczynności organu i odrzuceniu skargi w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi A. W. na bezczynność Ministra Transportu w zakresie wydania decyzji w sprawie nakazania importerowi samochodów podłączenia prawego tylnego światła przeciwmgłowego postanawia: oddalić skargę kasacyjną
UZASADNIENIE
A. W. w dniu [...] lipca 2005 r. zwrócił się do Ministra Infrastruktury o wydanie decyzji zobowiązującej [...] Sp. z o.o. do przestrzegania ustawy Prawo o ruchu drogowym i homologacji pojazdów oraz nakazanie importerowi podłączenia tylnego prawego światła przeciwmgłowego L-47 w sprowadzanych pojazdach. Pismo to zostało potraktowane jako skarga w trybie 227 kpa - działania organów administracji nie zakończyły się wydaniem decyzji.
W skardze do Sądu skarżący zarzucił organowi bezczynność w zakresie rozpoznania jego skargi oraz dodatkowo wniósł skargę na nieprzestrzeganie przepisów prawa oraz skargę na naruszenie interesu publicznego i prywatnego oraz pozbawienie praw nabytych w zakresie bezpieczeństwa pojazdu samochodowego na drogach publicznych. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. na podstawie art. 66 § 3 kpa, zwrócił skarżącemu pismo z dnia [...] lipca 2005 r.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie w przedmiocie bezczynności organu i odrzucił skargę A. W. w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismo skarżącego zostało błędnie zakwalifikowane przez organ jako skarga, o której mowa w art. 227 kpa, której rozpoznanie powinno zakończyć się zawiadomieniem o sposobie załatwienia sprawy, podczas gdy w istocie jest podaniem, o którym mowa w art. 66 § 3 kpa, i które powinno podlegać zwróceniu postanowieniem (co ostatecznie organ uczynił w dniu [...] lutego 2007 r.). Ponieważ pismo zostało zwrócone postępowanie w zakresie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Odnośnie pozostałych zarzutów zawartych w skardze do sądu administracyjnego Sąd I instancji wskazał, że podniesione w pkt 2 i 3 skargi zarzuty nie mieszczą się w katalogu spraw, o których mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., co czyni ją niedopuszczalną w tym zakresie.
W skardze kasacyjnej od tego postanowienia pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 1 p.p.s.a. przez nieuwzględnienie skargi strony, która wskazywała na rażące naruszenie prawa przez Ministerstwo Transportu oraz na jego działanie i bezczynność w zakresie bezpieczeństwa ruchu drogowego, naruszenie art. 3 § 1, 2 i 3 p.p.s.a. w zakresie sprawowania kontroli niezgodnej z prawem działalności organu w odniesieniu do bezpieczeństwa na drogach publicznych, a także zarzucił naruszenie prawa materialnego, przez nieodniesienie się do bezczynności Ministerstwa Transportu, co stanowi naruszenie art. 237 § 1 kpa, a Sąd najwyższy wielokrotnie zwracał uwagę na przedawnienia. Dodatkowo w skardze kasacyjnej podniesiono, że "WSA nie ma żadnych dowodów" na twierdzenie, że Ministerstwo zwróciło stronie jej skargę z dnia [...] lipca 2005 r., w postanowieniu tym mowa jest o podaniu. Zachowanie wymagań prawnych z art. 79 i 81 kpa jest bezwzględnym obowiązkiem organów administracji państwowej, a naruszenie tego obowiązku stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym mającym wpływ na postanowienie WSA z dnia 14 czerwca 2007 r. Zdaniem autora skargi kasacyjnej Wojewódzki Sąd Administracyjny naruszył także art. 7 p.p.s.a., nie podejmując czynności zmierzających do szybkiego załatwienia sprawy. Ponadto wskazano, że Sąd naruszył także przepisy postępowania administracyjnego, a w konsekwencji naruszenie art. 156 kpa.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna nie posiada usprawiedliwionych podstaw, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Należy wskazać, że podnoszony przez skarżącego zarzut naruszenia art. 3 § 1, 2 3 p.p.s.a., został sformułowany bardzo ogólnie, niemniej jednak przepisów tych Sąd I instancji nie naruszył w zaskarżonym postanowieniu. Organ administracji nie pozostaje w bezczynności, skoro postanowieniem Ministra Transportu z dnia [...] lutego 2007 r. pismo z dnia [...] lipca 2005 r. zostało zwrócone skarżącemu. W tej sytuacji postępowanie ze skargi na bezczynność organu należało umorzyć. W sprawie zaistniała bowiem bezprzedmiotowość postępowania w tym zakresie. Minister Transportu postanowieniem z dnia [...] lutego 2007 r. "podjął działanie" i nie pozostaje bez wątpienia w bezczynności, co obligowało Sąd do zastosowania art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Również właściwie Sąd potraktował zarzuty skargi zawarte w punkcie drugim i trzecim - nieprzestrzeganie przepisów prawa oraz naruszenie interesu publicznego i prywatnego i pozbawienie praw nabytych w zakresie bezpieczeństwa pojazdu samochodowego na drogach publicznych, kwalifikując je jako sprawy nie podlegające rozpoznaniu przed sądy administracyjne, nie mieszczą się one w kategorii spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych, wymienionych w art. 3 § 2 i 3 p.p.s.a. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej - naruszenia "przepisów postępowania administracyjnego, a w konsekwencji naruszenie art. 156 kpa.", czy naruszenia art. 1 p.p.s.a. należy wskazać, że zarzuty te są całkowicie bezpodstawne.
Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.