Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 686/22

Sądy administracyjne2022-11-24
Sygnatura
II OZ 686/22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2022-11-24
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Andrzej Wawrzyniak

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1521/22 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi A. J. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 maja 2022 r. nr 896/2022 w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 20 października 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1521/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił A. J. (dalej "skarżący") przywrócenia terminu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej "MWINB") z dnia 25 maja 2022 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym . W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że pismem z dnia 27 czerwca 2022 r. skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł za pośrednictwem platformy ePUAP skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie MWINB z dnia 25 maja 2022 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z dnia 2 sierpnia 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącego przez ePUAP do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 24,50 zł za wydruk skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania został doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 17 sierpnia 2022 r. Zatem termin na wykonanie wezwania upłynął w dniu 24 sierpnia 2022 r. Wnioskiem z dnia 25 sierpnia 2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło z uwagi na jego bardzo złe samopoczucie spowodowane wysokimi temperaturami zewnętrznymi oraz spadkiem poziomu glukozy we krwi w ramach insulinoterapii. Wniósł o uwzględnienie, że przywrócenie terminu w niniejszej sprawie z powodu niewielkiego uchybienia oraz stosunkowo niewielkiej kwoty opłaty kancelaryjnej odbędzie się bez szkody dla wymiaru sprawiedliwości. W ocenie Sądu, przywrócenie terminu do uzupełnienia braków fiskalnych skargi nie było możliwe, ponieważ strona nie dochowała odpowiedniej staranności. Ze złożonego do akt sprawy pełnomocnictwa z dnia 28 grudnia 2015 r. wynika, że pełnomocnik jest upoważniony do udzielania dalszych pełnomocnictw i nic nie stało na przeszkodzie aby udzielił on pełnomocnictwa innemu pełnomocnikowi do dokonania w wyznaczonym terminie czynności, do której był zobowiązany. W ocenie Sądu, w sprawie nie zaistniały przesłanki warunkujące zasadność złożonego wniosku o przywrócenie terminu i brak było podstaw do jego uwzględnienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu pełnomocnik wskazał, że stan, który wystąpił w dniu 24 sierpnia 2022 r. (ostatni dzień terminu do uzupełnienia-braków fiskalnych), był poważny i nagły. Wystąpiło ostre niedocukrzenie ok. godziny 13:00, które doprowadziło do częściowej utraty świadomości. Elementem potęgującym była również bardzo wysoka temperatura zewnętrzna. Stan niedocukrzenia trwał ok. 2,5 godziny, po którym nastąpił stan hiperglikemii (niekontrolowanego podwyższenia poziomu glukozy we krwi), które przeszło w osłabienie oraz ostre bóle głowy. Stan zdrowia w tym dniu nie pozwolił mu kontynuować żadnych obowiązków zawodowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. We wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Co więcej, przy ocenie winy strony lub jej braku w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły stronie dokonanie tej czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub niepodjęciu przez stronę działań mających na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu (zob. postanowienie NSA z 22 stycznia 2021 r., sygn. akt II GZ 392/20, LEX nr 3161759). Wobec tego, przy uwzględnieniu wymogów przewidzianych w art. 87 § 1 p.p.s.a., przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (zob. postanowienie NSA z 22 maja 2012 r., sygn. akt II OZ 418/12, LEX nr 1405321). Należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie wbrew obowiązkowi zawartemu w art. 87 § 2 p.p.s.a., pełnomocnik skarżącego nie wykazał braku winy w niedotrzymaniu terminu do uiszczenia opłaty. Prawidłowym uprawdopodobnieniem w sprawie byłoby zaświadczenie lekarskie dokumentujące stan zdrowia w dniu 24 sierpnia 2022 r., które wydaje się, że było możliwe do pozyskania – po ustaniu ataku, który pojawił się w okolicach godz. 13:00 i trwał ok 2,5 godziny. Jednakże stosownego dokumentu w tym zakresie nie przedłożono. W konsekwencji nie zostały spełnione przesłanki do przywrócenia terminu na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. Sąd rozumie problemy zdrowotne pełnomocnika jednak należy mieć też na uwadze konsekwencje orzeczeń przywracających stronie termin na dokonanie danej czynności jedynie w oparciu o słowne oświadczenie dotyczące problemów zdrowotnych. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 i art. 197 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.