II OPP 33/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms (sprawozdawca), Sędziowie NSA: Zofia Flasińska, Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 21 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi J. W. i W. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia, sygn. akt VII SA/Wa 2475/10 postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE Skarżąca J. W. wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie ze skargi J. W. i W. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia, żądając stwierdzenia przewlekłość postępowania, przyznania od Skarbu Państwa kwoty 14 000 zł oraz wniosła o zobowiązanie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do rozpoznania sprzeciwu od postanowienia z dnia 11 lipca 2011 r. oraz wystąpienie do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. o wyznaczenie adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej. Z akt sprawy wynika, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez organ w dniu 23 grudnia 2010 r. Wyrokiem z dnia 25 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Skarżąca wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 lipca 2011 r. przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, w pozostałym zakresie oddalono wniosek. Skarżąca wniosła sprzeciw od tego postanowienia. Postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, w pozostałym zakresie oddalił wniosek. W dniu 7 września 2011 r. skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zawieszenie postępowania oraz ze skargą na przewlekłość postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm., zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzuca przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznawanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy. W tej sprawie nie można zarzucić Sądowi przewlekłości postępowania w rozumieniu ustawy, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki. Skarga została oddalona wyrokiem z dnia 25 maja 2011 r., czyli po upływie pięciu miesięcy od jej przekazania przez organ. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej. Obecnie toczy się postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów postępowania i przyznania adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Po wniesieniu sprzeciwu przez skarżącą od postanowienia referendarza sądowego z dnia 11 lipca 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 5 września 2011 r. przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu, w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Dopiero po prawomocnym zakończeniu postępowania w zakresie przyznania prawa pomocy, Sąd zwróci się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. celem wyznaczenia dla skarżącej adwokata. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.