I SA/Wa 2330/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Miasta R. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z [...] października 2012 r. Gmina Miasto R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] lipca 2012 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało sprostowane postanowieniem Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] września 2012 r., nr [...]. W skardze strona zawarła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a., który to przepis wprowadza zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, o ile służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Niewątpliwie możliwość poddania działalności administracji publicznej sądowej kontroli nie oznacza prawa sądu do zastępowania organów administracyjnych w podejmowaniu aktów administracyjnych z naruszeniem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. Zaznaczyć przy tym należy, że zgodnie z orzecznictwem i doktryną wyczerpanie środków zaskarżenia ma miejsce dopiero wówczas, gdy po pierwsze: wniesiony środek zaskarżenia zostanie przez organ administracji publicznej rozpoznany ("Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz"- B. Dauter i in.; Zakamycze, 2006, wyd. II, teza 5); po drugie – konieczne jest uwzględnienie, że istota dwuinstancyjnego postępowania polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, po trzecie – bez względu na to, która za stron postępowania administracyjnego skutecznie wniesie odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej, dojdzie do wydania w tej sprawie decyzji ostatecznej, podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, wydane w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, skarżąca powinna wyczerpać środek prawny określony w art. 127 § 3 w zw. z art. 144 Kpa, tj. złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jak wynika z akt sprawy, ani Gmina Miasto R., ani pozostałe strony postępowania administracyjnego, nie złożyły stosownego wniosku. Tym samym skarga została wniesiona na nieostateczne postanowienie organu I instancji. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed wcześniejszym wykorzystaniem przysługującego środka odwoławczego na drodze administracyjnej w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, czyni przedmiotową skargę niedopuszczalną. W związku z podjętym orzeczeniem o odrzuceniu skargi z uwagi na niewyczerpanie administracyjnego toku instancji, Sąd odstąpił od rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.