II FZ 849/15

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 6 lipca 2015 r., sygn. akt I SA/Gl 419/14 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 3 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE 1. Postanowieniem z 6 lipca 2015 r., I SA/Gl 419/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną M.L. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 3 lutego 2014 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd pierwszej instancji wskazał, że wyrokiem z 14 kwietnia 2015 r. oddalono skargę w niniejszej sprawie. Przesyłka zawierająca odpis tego wyroku została w dniu 14 maja 2015 r. awizowana, po czym skarżący otrzymał ją w dniu 20 maja 2015 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Dnia 22 czerwca 2015 r. (data nadania) pełnomocnik skarżącego, będący radcą prawnym, wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, datowaną na ten dzień. Sąd wyjaśnił, że nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie doręczenie takie nastąpiło w dniu 20 maja 2015 r., w konsekwencji ostatni dzień terminu na wniesienie skargi kasacyjnej przypadał w piątek, 19 czerwca 2015 r. Tymczasem skarga ta została złożona (a nawet – wedle jej treści – sporządzona) dopiero 22 czerwca 2015 r., a więc po upływie terminu na dokonanie tej czynności. W myśl art. 178 P.p.s.a. taka skarga kasacyjna podlega zaś odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 178 w związku z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej jako: "P.p.s.a.") sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżącego. 2. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że przesyłka zawierająca odpis została doręczona w dniu 22 maja 2015 r., wobec czego skarga kasacyjna została wniesiona z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 3. Zażalenie nie jest zasadne. Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 244 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43, poz. 296 ze zm., dalej również jako "K.p.c."), potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą (post. SN z dnia 30 kwietnia 1998 r., sygn. akt III CZ 51/98, publ.: OSNC 1998; wyrok NSA z 21 lipca 2011 r., II OSK 1228/10). Z analizy akt wynika, ze skarżący potwierdził na potwierdzeniu odbioru własnoręcznym podpisem odbiór przesyłki w dniu 20 maja 2015 r., na co słusznie zwracał uwagę sąd pierwszej instancji. Ponadto, także doręczający przesyłkę stwierdził, ze została ona wydana adresatowi w dniu 20 maja 2015 r. (k. 58 akt sądowych). Także w ramach datownika pocztowej placówki oddawczej potwierdzono datę 20 maja 2015 r. Z uwagi na powyższe, zasadnie przyjął sąd pierwszej instancji ww. datę jako dzień doręczenia skargi kasacyjnej i w konsekwencji, że skarga kasacyjna nie została wniesiona z zachowaniem terminu, o którym mowa w art. 177 § 1 P.p.s.a. Na marginesie Sąd wskazuje, że powyższa ocena nie wyklucza przywrócenia terminu w trybie art. 86 § 1 P.p.s.a. o ile okoliczności przywoływane przez stronę, które wskazują na błąd w zakresie oznaczonej daty powtórnego awizowania na kopercie zawierającej przesyłkę z poczty oraz choroba strony, będą skutkowały oceną sądu, że strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.