II FZ 791/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 839/18 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi B.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z dnia 16 lipca 2018 r., [...] w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 22 października 2018 r., I SA/Wr 839/18, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm. dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z 16 lipca 2018 r. w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od nieruchomości za 2011 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 31 sierpnia 2018 r., skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia dla ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Legnicy z 16 lipca 2018 r., w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki, nie zostało odebrane z placówki pocztowej, w związku z powyższym zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), w dniu 21 września 2018 r. W zakreślonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu skargę odrzucił. Na powyższe postanowienie skarżący w terminie określonym w art. 194 § 2 p.p.s.a. wniósł zażalenie, które następnie zostało uzupełnione przez jego pełnomocnika w piśmie z 9 lipca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać dodatkowe elementy, o których mowa w pkt 1-3 powołanego przepisu. Przy czym zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; wymienienie załączników. Stosownie zaś do przepisu art. 215 § 1 p.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Przepis art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W sprawie niniejszej przesyłka została nadana na podany adres do doręczeń, z informacji udzielonej przez operatora pocztowego wynika, że podjęto próbę doręczenia, a informację o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata dwukrotnie – w dniach 7 oraz 18 września 2018 r. Przesyłka nie została podjęta z placówki pocztowej, wobec czego została zwrócona do nadawcy, a tym samym należy uznać, że nastąpiło skuteczne doręczenie (domniemanie doręczenia), o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a. Twierdzenie dotyczące nieotrzymania wezwania nie mogło skutecznie podważyć domniemania doręczenia zastępczego. Do uchylenia zaskarżonego postanowienia nie może bowiem prowadzić argumentacja przedstawiona w zażaleniu, ponieważ odnosi się ona do zasadności przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Przedmiotem kontroli jest zaś wyłącznie postanowienie o odrzuceniu skargi, w którym Sąd bada, czy przesłanki, na których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, w konsekwencji odrzucenie tego pisma przez Sąd administracyjny pierwszej instancji ocenić należy jako zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.