II SA/Po 544/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 grudnia 2020 r. wniosku T. K. zgłoszonego [...] czerwca 2020 r. o wyłącznie wszystkich sędziów i asesorów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od orzekania w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wglądu w akta sprawy postanawia odrzucić wniosek. UZASADNIENIE W skardze wniesionej [...] czerwca 2020 r. do tutejszego Sądu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego T. K. zgłosił wniosek o wyłącznie od rozpoznania jego sprawy tych "wszystkich prawników (w tym sędziów)", którzy "pozostają w sprzeczności z Reformą Wymiaru Sprawiedliwości", a także tych wszystkich tych sędziów, dotychczas prowadzących w tutejszym Sądzie jego sprawy, a którzy naruszyli jego prawa "choćby poprzez odmowę ustanowienia pełnomocnika »z urzędu«" w innej sprawie. Skarżący wyraził obawę, że sędziowie tacy w powierzonej sprawie mogą działać na jego szkodę. Wezwany do wskazania konkretnego sędziego (z imienia i nazwiska), którego dotyczy jego wniosek, skarżący w piśmie procesowym z [...] sierpnia 2020 r. wniósł o "zawieszenie postępowania w przedmiocie wykluczenia sędziego" do czasu ustanowienia dla niego pełnomocnika z urzędu, który uzupełni jego wniosek w profesjonalny sposób. Zarazem skarżący stwierdził, że nie znajduje podstawy prawnej, która zobowiązywałaby go do wskazania z imienia i nazwiska sędziego, od którego uprzednio Sąd powinien odebrać oświadczenie w zakresie jego stanowiska dotyczącego poglądów politycznych i jego stosunku do obecnego Rządu Rzeczypospolitej Polskiej, a nadto czy sędzia ten kiedykolwiek uczestniczył w manifestacjach głoszących w swych postulatach niezadowolenie wobec obecnego Rządu. Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu – radca prawny wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w P. (wybór zgodny z wolą skarżącego wyrażoną w piśmie z [...] października 2020 r.) – nie przedstawił odrębnego stanowiska w sprawie wniosku o wyłączenie sędziów tutejszego Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). Należy podkreślić, że obowiązujące prawo nie przewiduje instytucji wyłączenia sądu administracyjnego od orzekania w jakiejkolwiek sprawie poddanej jego kognicji. O niedopuszczalności takiego wniosku stanowi art. 20 § 4 p.p.s.a., zgodnie z treścią którego wniosek o wyłączenie sądu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Na równi z wnioskiem o wyłączenie sądu traktowane jest żądanie wyłączenia wszystkich sędziów (asesorów) orzekających w danym sądzie, bez wskazania jakichkolwiek zindywidualizowanych okoliczności przemawiających za ich wyłączeniem (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2017 r. sygn. akt II OZ 717/17 oraz z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt II OZ 1037/15 – dostępne w Internecie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Treść pisemnego uzasadnienia wniosku (i jego uzupełnienia) potwierdza, że skarżący w istocie domaga się wyłączenia wszystkich sędziów tutejszego Sądu, a zatem i całego Sądu od orzekania w zainicjowanej przez niego sprawie sądowej. Wnioskodawca – poza niejasnym kryterium wcześniejszego prowadzenia w tutejszym Sądzie jego spraw z naruszeniem praw skarżącego, "choćby poprzez odmowę ustanowienia pełnomocnika z urzędu – nie wskazał żadnych kryteriów zindywidualizowania poszczególnych sędziów, których dotyczyłyby jego wniosek. To zaś czyni wniosek ten niedopuszczalnym. W konsekwencji przedmiotowy wniosek, podlegał odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym, bez nadania mu dalszego biegu. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 20 § 4 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak sentencji postanowienia.