I C 22/24
Sądy powszechne2025-01-09
Sygnatura
I C 22/24
Data orzeczenia
2025-01-09
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Lidia Grzelak (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Streszczenie
I powództwo oddala; II zasądza od powoda na rzecz pozwanego kwotę 6117,00 zł ( sześć tysięcy sto siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 5417,00 zł ( pięć tysięcy czterysta siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego; III nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda kwotę podatku VAT w wysokości 23 % od kwoty 700,00 zł ( siedemset złotych ) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2024 r.
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt I C 22/24</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 9 stycznia 2025 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Ciechanowie I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: sędzia Lidia Grzelak</p>
<p>Protokolant st. sekr. sąd. Edyta Wojciechowska</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2025 r. w Ciechanowie</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">W. B.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>o zapłatę 81200,00 zł</p>
<p>I powództwo oddala;</p>
<p>II zasądza od powoda <span class="anon-block">W. B.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 6117,00 zł ( sześć tysięcy sto siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym 5417,00 zł ( pięć tysięcy czterysta siedemnaście złotych ) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p>
<p>III nakazuje ściągnąć na rzecz Skarbu Państwa od powoda <span class="anon-block">W. B.</span> kwotę podatku VAT w wysokości 23 % od kwoty 700,00 zł ( siedemset złotych ) tytułem uzupełnienia kosztów procesu orzeczonych prawomocnym postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2024 r.</p>
<p>sędzia Lidia Grzelak</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt I C 22/24</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- --> Powód <span class="anon-block">W. B.</span> wniósł w dniu 25 października 2023 r. ( data stempla operatora pocztowego ) pozew przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>, wnosząc o zasądzenie na swoją rzec od pozwanego zakładu ubezpieczeń kwoty 81200, 00 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 21 grudnia 2022 r. do dnia zapłaty. Powód wnosił ponadto o zasądzenie od pozwanego na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu. </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Pozwany <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> wnosił o oddalenie powództwa oraz zasądzenie od powoda na swoją rzecz zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- --> Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">W. B.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> umowę obowiązkowego ubezpieczenia budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego od ognia i innych zdarzeń losowych, potwierdzoną <span class="anon-block">polisą nr (...)</span>. Umowa została zawarta na okres od dnia 14 października 2022 r. do dnia 13 października 2023 r. Ubezpieczeniem objęto dwa budynki, w tym budynek stodoły drewnianej ( poz. 2 ). Dla budynku stodoły poz. 2 ustalono stopień zużycia 72 % oraz wysokość sumy ubezpieczenia 81200,00 zł ( bezsporne ).</p>
<p>W dniu 21 grudnia 2022 r. w miejscowości <span class="anon-block">N.</span> gmina <span class="anon-block">S.</span>, w której zamieszkuje <span class="anon-block">W. B.</span>, miały miejsce opady śniegu. W wyniku nagromadzenia się śniegu doszło do zawalenia się budynku stodoły, objętego umową ubezpieczenia, potwierdzoną <span class="anon-block">polisą nr (...)</span> ( bezsporne ).</p>
<p>
<span class="anon-block">W. B.</span> zgłosił szkodę w zakładzie ubezpieczeń, wskazując, że szkoda powstała w wynika deszczu nawalnego i budynek stodoły zawalił się pod naporem śniegu. W zgłoszeniu ocenił wysokość odszkodowania na kwotę 20000,00 zł. W toku postępowania likwidacyjnego zakład ubezpieczeń sporządził kosztorys, w którym wartość pac remontowych ustalono na 22560,04 zł. Po przeprowadzeniu postępowania likwidacyjnego zakład ubezpieczeń decyzją z dnia 16 stycznia 2023 r. odmówił przyznania odszkodowania wskazując w uzasadnieniu decyzji, że w sprawie nie zachodzą okoliczności w rozumieniu przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 ()">ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> w postaci opadów śniegu, w rozmiarach określonych w przepisie art. 67 ust. 2 pkt 7 cyt. ustawy. W postępowaniu likwidacyjnym ustalono, że przynajmniej jedna stacji meteorologiczna <span class="anon-block"> (...)</span> zlokalizowana na terenie tej samej strefy lub strefy o niższej wartości charakterystycznej obciążenia śniegiem w promieniu 100 km od ubezpieczonego budynku nie zmierzyła ciężaru pokrywy śnieżnej przekraczającego 85 % wartości charakterystycznej ( normowej ) właściwej dla miejsca lokalizacji budynku. Nadto wskazano, że oględziny stodoły wykazały, że uszkodzenia nie noszą cech szkody spowodowanej przez opady śniegu, a są spowodowane brakiem należytej konserwacji budynku – przegnite elementy konstrukcyjne, nieszczelne pokrycie dachowe ze słomy ( akta szkody k. 61 - 91 ).</p>
<p>Budynek stodoły był drewniany, kryty strzechą. Miał powierzchnie około 200 m<sup>
<!-- -->2</sup>. Budynek miał co najmniej 60 lat. Około 2 lat przez zawaleniem stodoła przeszła remont; wykonano nowe drzwi, wzmocnienie ścian oraz belek stropowych. Stodoła nie została odbudowana ( zeznania powoda <span class="anon-block">W. B.</span> k. 94 – 95 ).</p>
<p>Dla miejscowości <span class="anon-block">N.</span> gmina <span class="anon-block">S.</span> nie są prowadzone przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej – <span class="anon-block"> Państwowy Instytut (...)</span> bezpośrednie pomiary i obserwacje warunków atmosferycznych, w tym równoważnika wodnego śniegu i wysokości pokrywy śnieżnej. Według Normy PN-80/B-<span class="anon-block"> (...)</span>, stosowanej do budynków wybudowanych przez 2006 r., miejscowość <span class="anon-block">N.</span> gmina <span class="anon-block">S.</span> powiat <span class="anon-block"> (...)</span> położona jest w I strefie obciążenia śniegiem gruntu. W promieniu 100 km od tej miejscowości pomiar równoważnika wodnego śniegu i wysokość pokrywy śnieżnej, na podstawie których wylicza się rzeczywiste obciążenie śniegiem gruntu, wykonuje się na stacji <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">O.</span> i na stacji niższego rzędu – <span class="anon-block">L.</span>. W dniu 21 grudnia 2022 r. zanotowano odpowiednio na stacjach <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">O.</span> i <span class="anon-block">L.</span>:</p>
<p>- równoważnik wodny śniegu mm/cm: 2,1 i 2,3;</p>
<p>- wysokość pokrywy śnieżnej cm: 9 i 8;</p>
<p>- obciążenie śniegiem gruntu kN/m<sup>
<!-- -->2</sup>: 0,189 i 0,184;</p>
<p>przy czym charakterystyczne obciążenie śniegiem gruntu w strefie I Qk kN/m<sup>
<!-- -->2</sup> wynosi 0,7, co oznacza, że 85 % obciążenia charakterystycznego kN/m<sup>
<!-- -->2 </sup>w tej strefie wynosi 0,595.</p>
<p>W dniu 22 grudnia 2022 r. wysokość pokrywy śnieżnej nie przekraczała natomiast odpowiednio 4 i 3 cm. Pomiaru wysokości pokrywy śnieżnej dokonuje się o godz. 7 czasu zimowego w płaskim, otwartym, nie odśnieżanym terenie, gdzie padający śnieg osadza się mniej więcej równomiernie, nie tworzą się zatem zaspy. Wysokości pokrywy śnieżnej nie mierzy się w zaspach i zagłębieniach terenu. W miejscowości <span class="anon-block">N.</span> gmina <span class="anon-block">S.</span> obciążenie śniegiem w wymiarze 85 % wartości charakterystycznej dla strefy I mogłoby teoretycznie wystąpić przy pokrywie śnieżnej o lokalnej wysokości 26 cm ( ekspertyza k. 111 ).</p>
<p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie zebranych w sprawie dowodów, a w szczególności polisy, akt szkody, ekspertyzy <span class="anon-block"> (...)</span> oraz częściowo zeznań powoda <span class="anon-block">W. B.</span>.</p>
<p>Okoliczności związane przebiegiem zdarzenia z dnia 21 grudnia 2022 r. oraz zakresem uszkodzeń w budynku stodoły powoda <span class="anon-block">W. B.</span>, jak tez przebieg procesu likwidacji szkody w zakładzie ubezpieczeń nie były sporne. Wynikają wprost z akt szkody i niespornych twierdzeń stron.</p>
<p>Spór w niniejszej sprawie dotyczy co do zasady kwestii odpowiedzialności pozwanego ubezpieczyciela za powstałą szkodę; z tych przyczyn kwestia wysokości odszkodowania była kwestią wtórną.</p>
<p>Odnosząc się do przyczyn powstania szkody wskazać należy, że decydujące znaczenie na złożona w sprawie ekspertyza <span class="anon-block"> (...)</span> dotycząca pomiaru wysokości pokrywy śnieżnej, oceny tej wysokości lokalnie w <span class="anon-block">N.</span> gmina <span class="anon-block">S.</span> oraz ustalenia charakterystycznego obciążenie śniegiem gruntu w strefie I odpowiadającej położeniu budynku stodoły. Wskazać należy, że z przedstawionej ekspertyzy wynika wprost, że obciążenie śniegiem gruntu kN/m<sup>
<!-- -->2 </sup>dla stacji najbliższych w promieniu 100 km od <span class="anon-block">N.</span> tj. dla <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">O.</span> i dla <span class="anon-block">L.</span> wynosiło odpowiednio 0,189 i 0,184, a zatem znacznie niżej niż 85 % obciążenia charakterystycznego kN/m<sup>
<!-- -->2 </sup>w tej strefie, które wynosi 0,595. Nie zmienia tej oceny jedyne przedstawione przez powoda <span class="anon-block">W. B.</span> zdjęcie, które przesłał ubezpieczycielowi jako załącznik do zgłoszenia szkody. Trudno na jego podstawie oceniać wysokość pokrywy śnieżnej, przy uwzględnieniu, że dla pomiaru konieczne są konkretne warunki ( brak zasp, zagłębień terenu ) wskazane w ekspertyzie; nie wiadomo również w jakiej dacie zdjęcie wykonano. Podkreślić należy, że powód <span class="anon-block">W. B.</span> nie odniósł się w żaden sposób do innych okoliczności podnoszonych przez ubezpieczyciela w toku likwidacji szkody dotyczących innych przyczyn powstania szkody w postaci braku należytej konserwacji budynku ( przegnite elementy konstrukcyjne, nieszczelne pokrycie dachowe ze słomy ).</p>
<p>Sąd zważył, co następuje:</p>
<p>W ocenie Sądu, powództwo nie zasługuje na uwzględnienie ci do zasady.</p>
<p>Bezspornym jest w niniejszej sprawie, że – co do zasady - podstawą odpowiedzialności pozwanego <span class="anon-block"> zakładu (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> są przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 ()">ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> w związku z łączącą ubezpieczyciela oraz powoda <span class="anon-block">W. B.</span> umową obowiązkowego ubezpieczenia budynków wchodzących w skład gospodarstwa rolnego ( „budynków rolniczych” ) od ognia i innych zdarzeń losowych zawartą na okres od dnia 14 października 2022 r. do dnia 13 października 2023 r.</p>
<p>Nie było również spornym, że w dniu 21 grudnia 2022 r. powód <span class="anon-block">W. B.</span> zgłosił powstanie szkody w postaci zawalenia się budynku stodoły objętego umową ubezpieczenia w dniu 21 grudnia 2022 r. w wyniku zdarzenia losowego w związku z opadami śniegu.</p>
<p>Niesporne były także ustalone w polisie stopień zużycia budynku stodoły oraz wysokość sumy jej ubezpieczenia.</p>
<p>Zgodnie z art. 67 ust. 1 cyt. ustawy z tytułu ubezpieczenia budynków rolniczych przysługuje odszkodowanie za szkody powstałe w budynkach na skutek zdarzeń losowych w postaci: (… ), opadów śniegu, (…), przy czym – stosownie do ust. 2 pkt 7 cyt. artykułu – za szkody powstałe w wyniku opadów śniegu uważa się szkody powstałe w wyniku opadów śniegu przekraczających 85 % wartości charakterystycznej ( normowej ) obciążenia śniegiem gruntu, właściwej dla strefy, w której znajduje się ubezpieczony budynek, według obowiązującej <span class="anon-block"> (...)</span> śniegiem”; warunkiem uznania szkody za spowodowaną opadami śniegu jest, aby przynajmniej jedna stacja meteorologiczna Instytutu Meteorologii i Gospodarki Wodnej, zlokalizowana na terenie tej samej strefy albo strefy o niższej wartości charakterystycznej obciążenia śniegiem w promieniu 100 km od ubezpieczonego budynku, zmierzyła ciężar pokrywy śnieżnej przekraczający 85 % wartości charakterystycznej ( normowej ) właściwej dla miejsca lokalizacji budynku.</p>
<p>W zakresie zatem ryzyka ubezpieczeniowego takiego jak opady śniegu, jego wystąpienie powinno być potwierdzone przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej.</p>
<p>Wskazać należy, że w niniejszej sprawie <span class="anon-block"> (...)</span> posiada w tej samem strefie, co ubezpieczony budynek stodoły, dwie stacje pomiarowe: <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">O.</span> i <span class="anon-block">L.</span>. Jak wskazano powyżej, ekspertyza <span class="anon-block"> (...)</span> dotycząca pomiaru wysokości pokrywy śnieżnej, oceny tej wysokości lokalnie w <span class="anon-block">N.</span> gmina <span class="anon-block">S.</span> oraz ustalenia charakterystycznego obciążenie śniegiem gruntu w strefie I odpowiadającej położeniu budynku stodoły, nie potwierdza wystąpienia zjawiska atmosferycznego uzasadniającego powstanie obowiązku ubezpieczeniowego po stronie ubezpieczyciela. Nie negując wystąpienia opadów śniegu w dniu 21 grudnia 2022 r., wskazać należy, że z przedstawionej ekspertyzy wynika wprost, że obciążenie śniegiem gruntu kN/m<sup>
<!-- -->2 </sup>dla stacji najbliższych w promieniu 100 km od <span class="anon-block">N.</span> tj. dla <span class="anon-block">W.</span> – <span class="anon-block">O.</span> i dla <span class="anon-block">L.</span> wynosiło odpowiednio 0,189 i 0,184, a zatem znacznie niżej niż 85 % obciążenia charakterystycznego kN/m<sup>
<!-- -->2 </sup>w tej strefie, które wynosi 0,595. Tym samym uznać należy, że brak jest podstaw do przyjęcia, że szkoda w postaci zawalenia budynku była spowodowana opadami śniegu w rozumieniu art. 67 ust. 2 pkt 7 cyt. ustawy. Nie można za wystarczający w tej sytuacji uznać dowód z postaci jednego zdjęcia przedstawianego przez powoda <span class="anon-block">W. B.</span> w toku postepowania likwidacyjnego w dniu zgłoszenia szkody. Przyjęcie nawet, że zdjęcie wykonano w dniu 21 grudnia 2022 r. po zawaleniu się stodoły, nie może prowadzić do ustalenia jaka była wysokość pokrywy śnieżnej. Nie wiadomo, czy i ile czasu trwały opady śniegu już po zawaleniu się stodoły, czy przed dniem 21 grudnia 2022 r. były opady śniegu, a jeśli tak, to czy śnieg gromadzący się na stodole był usuwany. Nie może natomiast budzić wątpliwości, w świetle przedstawionej ekspertyzy <span class="anon-block"> (...)</span>, że obciążenie śniegiem w dniu 21 grudnia 2022 r. było znacznie poniżej 85 % obciążenia charakterystycznego kN/m<sup>
<!-- -->2 </sup>w strefie, w której położony był budynek stodoły. Jak wynika z przedmiotowej ekspertyzy wysokość pokrywy śnieżnej w dniu powstania szkody nie przekraczała 10 cm, zaś obciążenie śniegiem w wysokości 85 % wartości charakterystycznej mogłoby teoretycznie wystąpić przy pokrywie śnieżnej o lokalnej wysokości 26 cm. Brak jest zatem związku przyczynowego pomiędzy opadami śniegu a zawaleniem się stodoły.</p>
<p>Z tych względów, co do zasady, powództwo nie zasługuje na uwzględnienie, nie zachodzą bowiem okoliczności skutkujące odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń za powstałą szkodę. W tym kontekście, kwestia czy do powstania szkody doszło w wyniku stanu technicznego budynku, nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.</p>
<p>Odnosząc się do kwestii powołanego przez powoda <span class="anon-block">W. B.</span> braku procentowego poziomu obciążenia śniegiem w OWU <span class="anon-block"> (...)</span> rolne ( k. 143 – 146 ) wskazać należy, że przywołane przepisy nie znajdują zastosowania w niniejszej sprawie, dotyczą bowiem ubezpieczenia dobrowolnego w zakresie mienia ruchomego. Powód natomiast swoje roszczenie wywodzi z przepisów ustawowych, dotyczących ubezpieczenia obowiązkowego budynków rolniczych, w których wartości procentowe ( 85 % ) są wprost wskazane w przepisie art. 67 ust. 2 pkt 7 cyt. ustawy.</p>
<p>W związku z powyższym Sąd oddalił powództwo.</p>
<p>O kosztach procesu Sąd orzekł zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 kpc</a>, obciążając nimi w całości powoda. Sąd zasądził od powoda na rzecz pozwanego kwotę 6117,00 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym kwotę 700,00 zł tytułem zwrotu kosztów ekspertyzy <span class="anon-block"> (...)</span> oraz kwotę 5417,00 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego wraz z opłatą skarbową od pełnomocnictwa. Wysokość kosztów zastępstwa procesowego sąd ustalił na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radów prawnych z uwzględnieniem wskazanej wartości przedmiotu sporu. Ponadto sąd nakazał ściągnąć od powoda uzupełnienie kosztów ekspertyzy stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 83)">art. 83 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> w zw. z art. 113 cyt. ustawy.</p>
</div>