II FSK 1033/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2010 r. sygn. akt I SA/Gl 671/09 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. w S. (poprzednio: S. sp. z o.o. w S.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r. postanawia: oddalić wniosek o sprostowanie wyroku. UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 25 listopada 2011 r., sygn. akt II FSK 1033/10, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej C. sp. z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 1 lutego 2010 r., sygn. akt I SA/Gl 671/09 w sprawie ze skargi C. sp. z o.o. w S. (poprzednio: S.sp. z o.o. w S.) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 26 czerwca 2009 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2000 r., w punkcie pierwszym oddalił skargę kasacyjną, w punkcie drugim zasądził od spółki na rzecz organu odwoławczego kwotę 3600 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. W dniu 30 lipca 2012 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek pełnomocnika spółki o sprostowanie powyższego wyroku w zakresie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania, poprzez zmianę kwoty zasądzonego zwrotu kosztów. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zasądzona w punkcie drugim sentencji wyroku kwota jest niewłaściwa, gdyż powinna ona wynosić 2700 zł, a nie 3600 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwanej dalej: p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Bezsporne jest, że przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w K. utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., mocą którego odmówiono spółce dokonania zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r. w kwocie 83.201 zł. Z protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym z dnia 25 listopada 2011 r. wynika, że pełnomocnik organu – r. pr. R. W. brała udział w rozprawie przed tym Sądem. Także ona sporządziła odpowiedź na skargę kasacyjną, do której dołączyła pełnomocnictwo udzielone przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. Natomiast z protokołu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach z dnia 13 stycznia 2010 r. wynika, że za organ odwoławczy nie stawił się nikt, mimo że o terminie rozprawy zawiadomiony został prawidłowo. W związku z tym stawka wynagrodzenia pełnomocnika organu powinna być obliczona na podstawie przepisów § 6 ust. 6 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). W związku z tym wynagrodzenie pełnomocnika powinno wynosić 3600 zł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.