II OZ 689/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 21 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 sierpnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1403/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2021 r. sygn. akt VII SA/Wa 1403/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę P. K. (dalej "skarżący") na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2021 r. w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 lipca 2021 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przez sądami administracyjnymi. Wezwanie do uzupełnienia braków, skierowane do pełnomocnika skarżącego, zostało uznane za doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 - zwanej dalej "p.p.s.a."). w dniu 6 sierpnia 2021 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków upłynął zaś bezskutecznie [...] sierpnia 2021 r. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w ustawowym terminie, wobec czego Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złożył pełnomocnik skarżącego, podnosząc, że stosowne pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych, a wymóg każdorazowego dołączania pełnomocnictwa stanowi zbędny formalizm. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym, a ponadto, zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a., zawierać elementy przewidziane tylko dla skargi. Ponadto w sytuacji, gdy strona skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika, to zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a. przy pierwszej czynności procesowej dołącza on do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższy obowiązek potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Obowiązek przedłożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu w postępowaniu przed sądem wynika wprost z art. 46 § 3 p.p.s.a., w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 12 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2015, poz. 658), która weszła w życie 15 sierpnia 2015 r. Poprzednie, niejednoznaczne brzmienie tego przepisu powodowało, że do dnia wskazanej nowelizacji sądy administracyjne dokonywały często rozbieżnej oceny dopuszczalności powołania się na pełnomocnictwo złożone wcześniej do akt administracyjnych sprawy. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażano pogląd, zgodnie z którym pełnomocnik może skutecznie powołać się na pełnomocnictwo złożone wcześniej w aktach administracyjnych nadesłanych wraz ze skargą na akt (działanie, bezczynność) organu, jednakże o tyle, o ile treść tego pełnomocnictwa nie budzi wątpliwości co do jego zakresu i w sposób wyraźny obejmuje występowanie przed sądami administracyjnymi. Nie był to jednak pogląd dominujący, uznawano bowiem także, że użyte w art. 37 § 1 p.p.s.a. pojęcie "sprawa" dotyczy postępowania sądowoadministracyjnego, zainicjowanego konkretną skargą. Wskazywano przy tym, że postępowanie sądowe jest nowym, samodzielnym postępowaniem wszczynanym na podstawie skargi wniesionej do sądu administracyjnego, nie jest więc kontynuowaniem postępowania administracyjnego. Tym samym dokonując pierwszej czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy każdorazowo przedłożyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis. W obecnym stanie prawnym pierwsze z wyżej przedstawionych stanowisk stało się nieaktualne. Od 15 sierpnia 2015 r. nie może już nasuwać żadnych wątpliwości, że złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia go w postępowaniu sądowoadministracyjnym i nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie pełnomocnik strony nie uzupełnił braków formalnych skargi w terminie i należy uznać, że postanowienie wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odpowiada prawu. Pełnomocnik złożył wraz z zażaleniem wniosek o przywrócenie terminu, w którym kwestionuje prawidłowość doręczenia mu przesyłki zawierającej wezwanie. Kwestia czy argumentacja ta zasługuje na uwzględnienie i stanowi o braku winy pełnomocnika będzie przedmiotem postępowania w przedmiocie ewentualnego przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W niniejszym postępowaniu Sąd odniósł się jedynie do argumentacji zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, które należy uznać za niezasadne. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.