II OZ 933/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lipca 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 1052/11 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż postanowienie organu nadzoru budowlanego orzekające o braku podstaw do zawieszenia postępowania odwoławczego nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania bowiem, ze względu na swój formalny charakter nie wywołuje skutków o jakich mowa w art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W zażaleniu na powyższe postanowienie podnosi się, że wbrew stanowisku Sądu I instancji, postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie tylko orzeka o braku podstaw do zawieszenia postępowania odwoławczego ale także uchyla w całości postanowienie organu wojewódzkiego, co w konsekwencji powoduje, że wykonana może zostać pozostająca w obrocie prawnym decyzja o rozbiórce obiektów budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 ppsa po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu wyżej wskazanego art. 61 ppsa, mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje negatywne, w ocenie strony, skutki materialnoprawne. W przedmiotowej sprawie natomiast postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego orzekające o braku podstaw do zawieszenia postępowania nie powoduje bezpośrednich skutków, o jakich mowa w art. 61 § 3 ppsa. Nie powoduje zwłaszcza bezpośredniego następstwa w postaci obowiązku rozbiórki obiektów budowlanych bowiem decyzja nakazująca rozbiórkę nie jest ostateczna. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ppsa.