I OZ 398/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 lipca 2021 r., sygn. akt III SA/Gd 401/21 o odrzuceniu skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 16 lipca 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił opisaną powyżej skargę A. P. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazał, że A. P. wniosła do WSA w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia i zwrotu nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Skargę wniesiono za pomocą środków komunikacji elektronicznej w dniu 28 sierpnia 2020 r. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej w dniu 28 lipca 2020 r., a zatem termin do wniesienia skargi na tę decyzję upłynął w dniu 27 sierpnia 2020 r. Skarżąca została prawidłowo pouczona o sposobie i terminie wniesienia skargi. Zdaniem Sądu I instancji, skargę wniesioną w dniu 28 sierpnia 2020 r. uznać należało zatem, za złożoną z uchybieniem ustawowego terminu. WSA wskazał przy tym, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został prawomocnie oddalony. Skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, iż do uchybienia terminu doszło z uwagi na nieprecyzyjną informację zawartą w piśmie [...] Centrum Świadczeń z dnia 10 kwietnia 2020 r. – "Informacja do decyzji", w którym wskazano, że bieg terminów administracyjnych jest uzależniony od daty zakończenia stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skarga wniesiona po terminie ustawowym podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). W sprawie nie budzi wątpliwości (ani nie jest kwestionowana przez skarżącą) zarówno data doręczenia decyzji (28 lipca 2020 r.), jak i data wniesienia skargi (28 sierpnia 2020 r.). Mając więc na uwadze treść przytoczonych wyżej przepisów P.p.s.a., stwierdzić należy, że termin do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. upłynął 27 sierpnia 2020 r. Oznacza to, że skarga z 28 sierpnia 2020 r. została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. W konsekwencji Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Argumentacja strony skarżącej zawarta w zażaleniu nie mogła spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia. Pismo, na które powołuje się strona skarżąca, dotyczyło decyzji organu I instancji, od którego w ustawowym terminie wniesiono odwołanie. Nie miało ono żadnego związku z zaskarżoną decyzją. W decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. strona została prawidłowo pouczona o tym, w jaki sposób i w jakim terminie należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Wskazać przy tym należy, że argumenty podniesione w zażaleniu odnoszą się w istocie do okoliczności ponoszenia/nieponoszenia przez stronę winy w niedochowaniu terminu do wniesienia skargi. Są to okoliczności, które na obecnym etapie postępowania nie podlegają analizie. Niniejsze postępowanie dotyczy zażalenia na odrzucenie wniesionego środka zaskarżenia, a nie rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu. Kwestia przywrócenia terminu do wniesienia skargi została prawomocnie rozstrzygnięta odmownym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 lutego 2021 r. (zażalenie na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny oddalił postanowieniem z dnia 22 czerwca 2021 r., sygn. akt I OZ 211/21). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.