II OSK 3137/18

SENTENCJA Dnia 21 listopada 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku T. S. o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej T. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Wr 106/18 w sprawie ze skargi T. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Wr 106/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę skarżącej na zaskarżone postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, którym stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "PINB", w K. z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], nakazującej skarżącej wykonanie w terminie do dnia 31 października 2017 r. wskazanych w niej robót budowlanych dotyczących tarasu na stropodachu budynków gospodarczych zlokalizowanych na terenie działki nr [...] przy ul. [...] w N.. Skarżąca wniosła od ww. wyroku skargę kasacyjną, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji PINB. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że wykonywanie ww. decyzji wywoła dotkliwe skutki oraz może się wiązać z poniesieniem wysokich kosztów. Ponadto wskazała, że objęta wnioskiem decyzja PINB mieści się w granicach przedmiotowej sprawy, a zaskarżone postanowienie o charakterze procesowym nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania ww. decyzji PINB. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ Sąd I instancji, wyrokiem oddalił skargę, a strona skarżąca wywiodła od niego skargę kasacyjną. Nie zaistniały więc w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie może dotyczyć także wszystkich aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Choć przedmiotem oceny Sądu Administracyjnego jest kwestia stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji PINB, ewentualnie przyjęcie przeciwnego stanowiska do tego jakie zostało zawarte w zaskarżonym postanowieniu może prowadzić w konsekwencji do merytorycznego rozpoznania odwołania od ww. decyzji, co zasadniczo wiąże się ze wstrzymaniem wykonania takiej decyzji z mocy prawa (art. 130 § 2 K.p.a.). A zatem w tej sprawie to od merytorycznego rozpoznania skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania będzie zależało czy decyzja o nakazie wykonania określonych robót budowlanych zostanie wstrzymana z mocy prawa. W granicach tej sprawy, która merytorycznie dotyczy tylko oceny legalności stwierdzenia terminowości wniesionego odwołania, nie jest dopuszczalne wstrzymanie decyzji o nakazie wykonania określonych robót budowlanych. W innym wypadku przed rozprawą mielibyśmy do czynienia z sytuacją, w której potencjalne skutki stwierdzenia przez sąd administracyjny, że odwołanie zostało wniesione w terminie, miałyby zostać załatwione w drodze wniosku o wstrzymanie takiej decyzji. W tym zakresie jest to rodzaj przedsądu, ponieważ merytoryczna ocena legalności stosownego nakazu nie mieści się aktualnie w granicach tej sprawy, która aktualnie polega rozpoznaniu przez Sąd Administracyjny tylko z punktu widzenia oceny owej terminowości wniesionego odwołania. W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że zwrot "w granicach tej samej sprawy" użyty w art. 61 p.p.s.a. dotyczy sprawy w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będą sprawy wykazujące tożsamość podmiotową i przedmiotową. Sytuacja taka wystąpi wówczas, gdy akty lub czynności dotyczyć będą tych samych podmiotów, identycznego przedmiotu, stanu faktycznego oraz podstawy prawnej (por. uchwała NSA z 27 czerwca 2000 r., FPS 12/99, ONSA 2001/1/7 oraz postanowienia NSA: z 2 września 2009 r., II OZ 689/09; z 14 września 2010 r., II GZ 246/10; z 12 czerwca 2012 r., II FZ 441/12). W niniejszej sprawie pomiędzy zaskarżonym postanowieniem, a decyzją PINB, której wstrzymania wykonania domaga się skarżąca, taka tożsamość spraw nie zachodzi. Przedmiotem skargi jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji PINB. Rozpoznając tę skargę Sąd jest władny badać przede wszystkim przesłanki uzasadniające zastosowanie przez organ administracji publicznej przepisów art. 134 w zw. z art. 129 § 2 K.p.a., stanowiących podstawę prawną zaskarżonego postanowienia. W tego rodzaju sprawie ocena Sądu Administracyjnego nie może dotyczyć kontroli legalności ww. decyzji PINB w zakresie przesłanek orzeczonego nakazu wykonania określonych robót budowlanych. Tak więc sprawa uchybienia terminu do wniesienia odwołania i nakazu wykonania określonych robót budowlanych są to dwa odrębne przedmioty sprawy, których podstawy prawne wynikają z odrębnych przepisów – w pierwszym przypadku są to przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, zaś w drugim – Prawa budowlanego. Dlatego nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji objętej przedmiotowym wnioskiem w sytuacji gdy odwołanie od tej decyzji zostało wniesione po terminie, a pogląd NSA zawarty w postanowieniu o sygn. akt II OZ 295/15, na który powołuje się skarżąca we wniosku, nie znajduje akceptacji składu orzekającego w niniejszej sprawie. Poza tym argumentacja wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu musi w sposób przekonywujący pokazać konkretne relacje między brakiem wstrzymania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przy czym źródło tych zagrożeń ma stanowić decyzja. Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. W oparciu o ww. przepis to sąd ocenia czy w świetle przywołanej przez stronę skarżącą argumentacji zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie wniosek skarżącej zawiera jedynie gołosłowne twierdzenia, że decyzja PINB wywoła dotkliwe skutki oraz może się wiązać z poniesieniem wysokich kosztów. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.