II FZ 764/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Tomasz Kolanowski, , , po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 września 2018 r., sygn. akt I SA/Wr 354/18 w zakresie przymusowego ściągnięcia nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi S. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 25 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjna postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 25 września 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 354/18, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w sprawie ze skargi S. S. (dalej: Skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 25 stycznia 2018 r., w przedmiocie skargi na czynność egzekucyjną zarządził przymusowe ściągnięcie od Skarżącego kwoty 100 zł tytułem nieziszczonej opłaty kancelaryjnej. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, iż Skarżący pismem z dnia 21 czerwca 2018 r. złożył wniosek o doręczenie wyroku z dnia 14 czerwca 2018 r. wraz z uzasadnieniem. Został on wezwany, pismem z dnia 25 czerwca 2018 r. do uiszczenia kwoty 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, pod rygorem zarządzenia jej ściągnięcia od strony. Dnia 27 czerwca 2018 r. doręczno Skarżącemu wezwanie do dobrowolnego uiszczenia zaległej opłaty kancelaryjnej (k. 49 akt sądowych). Z pisma z dnia 18 września 2018 r. Wydziału Finansowo-Księgowego wynika, że jedyną wpłatą dokonaną do sprawy jest wpłata z dnia 25 kwietnia 2018 r. – wpis od skargi (k. 54 i k. 13 akt sądowych). Do dnia 25 września 2018 r. opłata kancelaryjna nie została uiszczona. Sąd powołując się na art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") uznał, iż należy od Skarżącego ściągnąć opłatę kancelaryjną w kwocie 100 zł. W zażaleniu Skarżący zarzucił naruszenie przepisów: kpa, Konstytucji RP oraz ratyfikowanych umów – Konwencji praw człowieka. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że tożsamy problem Skarżącego był już przedmiotem rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego w postanowieniu z 31 maja 2016 r., II FZ 288/16. Skład rozpoznający niniejszą sprawę w pełni go podziela i posłuży się argumentacją w nim zawartą. Zgodnie z treścią art. 141 § 2 p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Jednocześnie art. 142 § 2 p.p.s.a. nakazuje sądowi doręczenie wnioskodawcy odpisu wyroku z uzasadnieniem. Należy przy tym zauważyć, że wniosek strony, o jakim mowa w art. 142 § 2 p.p.s.a. podlega opłacie. Zgodnie z art. 234 § 2 p.p.s.a. za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się opłatę kancelaryjną. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek o uzasadnienie, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Kwotę należnej opłaty precyzuje natomiast rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r., które w § 2 wskazuje, iż opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia pobiera się w kwocie 100 zł. W niniejszej sprawie Skarżący pismem z dnia 21 czerwca 2018 r. wniósł o doręczenie wyroku z dnia 14 czerwca 2018 r. wraz z uzasadnieniem. Skoro obowiązek uiszczenia przedmiotowej opłaty wynika z bezwzględnie obowiązującego przepisu prawa, to Przewodniczący Wydziału WSA we Wrocławiu zasadnie zarządził w dniu 25 września 2018 r. przymusowe ściągnięcie od Skarżącego należnej, a nieuiszczonej w przedmiotowej sprawie, opłaty za odpis wyroku wraz z uzasadnieniem. Prawidłowo określił również kwotę opłaty. Zaskarżone zarządzenie jest wobec tego zgodne z prawem. Mając to na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.