II FZ 797/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas, , , po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. K. i M. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 9 lipca 2012 r. sygn. akt III SA/Po 715/12 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. K. i M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 30 marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2011 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 9 lipca 2012 r., sygn. akt III SA/Po 715/12, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wezwał M. K. i M. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 30 marca 2012 r. w przedmiocie ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości za 2011 r. w kwocie 377 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, dalej jako rozporządzenie). Skarżący złożyli zażalenie na powyższe zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sadowego. Wnieśli o zmianę w zakresie kwoty wpisu do sumy 2×8,54=17,08 zł, tj. 1/43 (jak podali skarżący - są współwłaścicielami hali garażowej w udziale stanowiącym 1/43 całości) zasądzonej przez Sąd kwoty 2×367zł=734 zł. Skarżący wskazali, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego kwestionują jedynie decyzję organu podatkowego począwszy od 2010 r. za halę garażową, która jest integralną częścią budynku mieszkalnego, podczas gdy Rada Urzędu Miasta P. potraktowała ją jako odrębny obiekt budowlany. Dla skarżących była to jedna sprawa dotycząca obu lat 2010 i 2011. Istota odwołania została jednak "rozdęta przez organy podatkowe" i podzielona na lata 2010 i 2011, jak gdyby nie dotyczyła tego samego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone zarządzenie nie narusza prawa. Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) strony zobowiązane są do ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swoim udziałem w sprawie. W przypadku skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie sądowoadministracyjne, na stronie wnoszącej ciąży obowiązek uiszczenia wpisu (por. art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a.). Wpis może być stosunkowy albo stały. Zgodnie z art. 231 P.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł - 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. Mając na uwadze powyższe rozważania, należy zauważyć, że strona złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ustalającą zobowiązanie w podatku od nieruchomości za 2011 r. Ponieważ przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest określona należność pieniężna, należy zaaprobować postępowanie Przewodniczącego Wydziału, który zgodnie z art. 231 P.p.s.a , ustalił skarżącemu wpis stosunkowy. Jako wartość przedmiotu zaskarżenia przyjęto kwotę 9.407,55 zł, wskazaną przez skarżących w piśmie z dnia 3 lipca 2012 r. Wysokość należnego wpisu została obliczona w sposób prawidłowy – stosownie do zasad sformułowanych w §1 pkt 1 rozporządzenia. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wezwanie skarżącego przez Przewodniczącego Wydziału do uiszczenia wpisu w kwocie 377 zł miało podstawę w przepisach obowiązującego prawa. Odnosząc się do twierdzeń skarżących wyrażonych w zażaleniu, że dla nich kwestią sporną jest "jedna sprawa dotycząca obu lat 2010 i 2011" wskazać należy, że sprawy, których przedmiotem jest wymiar podatku od nieruchomości za poszczególne lata podatkowe nie mogą być, bez względu na to ilu lat dotyczą, objęte jedną skargą, bowiem zgodnie z art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej O.p.) rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, a więc określenie wymiaru tego podatku przez organ następuje odrębnie za każdy rok kalendarzowy. Każde z takich rozstrzygnięć stanowi władczy, jednostronny przejaw woli organu administracyjnego, rozstrzygający indywidualną sprawę administracyjną, tj. zobowiązania w podatku od nieruchomości ciążącego na danym podmiocie za rok podatkowy. Ponadto skarżący podnoszą, że brak jest racjonalnego powodu, dla którego sami powinni wpłacić wpis sądowy wynoszący (w obu sprawach z rok 2010 i 2011) 734 zł dotyczący całej hali garażowej. Należy wyjaśnić, że na podstawie art. 91 Ordynacji podatkowej do odpowiedzialności solidarnej za zobowiązania podatkowe stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dla zobowiązań cywilnoprawnych. W sytuacji solidarnego zobowiązania podatkowego powstaje ono w pełnej wysokości w odniesieniu do każdego z dłużników podatkowych, co ma odzwierciedlenie również w decyzji podatkowej. Oznacza to, że w przypadku współwłasności nieruchomości organ podatkowy wymierza osobom fizycznym podatek od nieruchomości w kwocie ogólnej w jednej decyzji, przy czym adresatem tej decyzji są wszyscy współwłaściciele tej nieruchomości, zaś obowiązek podatkowy każdego ze współwłaścicieli nie ogranicza się proporcjonalnie do udziału, lecz dotyczy całej nieruchomości. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.