I OZ 1136/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 15 czerwca 2018 r., sygn. akt II SA/Rz 595/17 o odrzuceniu zażalenia M. W. z dnia 20 listopada 2017 r. i umorzeniu postępowania w przedmiocie zażalenia M. W. z dnia 30 grudnia 2017 r. w sprawie ze skargi M. W. na Wójta Gminy D. w przedmiocie niewykonania decyzji w sprawie zatwierdzenia podziału działek postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 15 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie: odrzucił zażalenie skarżącej z 20 listopada 2017 r. na postanowienie tego Sądu z 25 października 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej złożonej osobiście przez skarżącą (pkt 1) oraz umorzył postępowanie w przedmiocie zażalenia skarżącej z 30 grudnia 2017 r. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II o wezwanie o wpis od zażalenia na postanowienie tego Sądu z 14 listopada 2017 r. (pkt 2). W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie zażalenie na postanowienie tego Sądu odrzucające skargę kasacyjną skarżąca sporządziła osobiście, mimo prawidłowego pouczenia. Zażalenie to jako niedopuszczalne podlegało więc odrzuceniu. Odnośnie zaś umorzenia postępowania zażaleniowego Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w zażaleniu z 30 grudnia 2017 r. na wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia skarżąca zwróciła się o udzielenie jej prawa pomocy. Postanowieniem z 2 marca 2018 r., utrzymanym przez Sąd w mocy, referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych. W związku z powyższym odpadła podstawa wzywania skarżącej do uiszczenia wpisu, a tym samym zażalenie na to wezwanie stało się bezprzedmiotowe. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniosła skarżąca, podnosząc, że zostało ono wydane z naruszeniem prawa, bowiem w sprawie orzeka sędzia objęta wnioskiem o wyłącznie. Wniosła także o ustanowienie pełnomocnika z urzędu do sporządzenia zażalenia objętego przymusem adwokackim. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. Z kolei art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajduje art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. M. W., pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd pierwszej instancji, sporządziła osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 25 października 2017 r., którym odrzucona została jej skarga kasacyjna. Ponieważ zaskarżone postanowienie nie zostało sporządzone przez podmiot do tego uprawniony, za prawidłowe należało uznać stanowisko Sądu pierwszej instancji o jego odrzuceniu. Za trafne należało uznać również rozstrzygnięcie o umorzeniu postępowania w sprawie z zażalenia skarżącej na zarządzenie wzywające ją do uiszczenia wpisu od zażalenia w sytuacji, w której została ona zwolniona od kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z art. 198 § 3 p.p.s.a., jeżeli postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe przed przedstawieniem zażalenia wraz z aktami sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym umarza to postępowanie. Przedmiotem wezwania było uiszczenie przez skarżącą wpisu, zatem w sytuacji zwolnienia skarżącej od kosztów sądowych, w wyniku złożonego przez skarżącą w terminie wniosku do dokonania opłaty, wezwanie to oraz zażalenie na nie stało się bezprzedmiotowe. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.