I FZ 431/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. M. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 866/09 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu orzeczenia wydanego w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 21 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług maj, czerwiec, lipiec i sierpień 2005 r. postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 14 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 866/09, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wezwał A. M. do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu wydanego w dniu 2 czerwca 2010 r. orzeczenia z uzasadnieniem. W zażaleniu na powyższe zarządzenie A.M. wniósł o jego zmianę i uwzględnienie okoliczności połączenia prowadzonych przez niego spraw o sygn. I SA/Bd 865/09 oraz I SA/Bd 866/09 i wyznaczenie od nich jednej opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Mając na uwadze argumentację przedstawioną w złożonym zażaleniu należy podkreślić, że Sąd I instancji, łącząc sprawy, na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), do wspólnego rozpoznania nie pozbawił ich odrębnego bytu. Połączenie takie, podyktowane wyłącznie ekonomią procesową, nie pozbawiło spraw ich odrębności i nie spowodowało również wydania w prowadzonych przez skarżącego sprawach jednego rozstrzygnięcia. Skoro zaś opłatę kancelaryjną, o której mowa w art. 234 § 2 tejże ustawy, pobiera się za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, to w przypadku wydania odrębnych orzeczeń w sprawach prowadzonych pod sygn. I SA/Bd 865/09 oraz I SA/Bd 866/09 należało wezwać skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za każdy odpis orzeczenia z uzasadnieniem z osobna. W tym stanie rzeczy uznać należało, że zaskarżone zarządzenie jest prawidłowe. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 tejże ustawy, orzekł jak w sentencji.