II Ka 142/24

Sądy powszechne2024-08-28

Sygnatura

II Ka 142/24

Data orzeczenia

2024-08-28

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Janusz Szarek (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

Sygn. akt II Ka 142/24 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 28 sierpnia 2024 roku Sąd Okręgowy w Krośnie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: Sędzia SO Janusz Szarek Protokolant: st. sekr. sądowy Renata Walczak-Wójcik przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krośnie – Iwony Czerwonki-Rogoś po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2024 roku w Krośnie sprawy  A. P. (1) (P.) s. P. i M., ur. (...) w R. oskarżonego o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180 a k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w L., Zamiejscowego Wydziału VI Karnego z/s w U. z dnia 10 stycznia 2024 roku, sygn. akt VI K 151/23 I. utrzymuje zaskarżony wyrok w mocy, II. zwalnia w całości oskarżonego A. P. (1) od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym od opłaty za II instancję, obciążając nimi Skarb Państwa. <table> <colgroup> <col width="404"/> <col width="120"/> <col width="43"/> <col width="154"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> </div> </td> </tr> <tr> <td> Formularz UK 2 </td> <td> Sygnatura akt </td> <td colspan="2"> II Ka 142/24 </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników: </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 1. CZĘŚĆ WSTĘPNA </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> Wyrok Sądu Rejonowego w L. VI Zamiejscowego Wydziału Karnego z/s w U. z dnia 10 stycznia 2024 r. sygn. akt VI K 151/23. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.2. Podmiot wnoszący apelację </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> ☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel posiłkowy </td> </tr> <tr> <td> ☐ oskarżyciel prywatny </td> </tr> <tr> <td> ☐ obrońca </td> </tr> <tr> <td> ☒ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego </td> </tr> <tr> <td> ☐ inny </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="44"/> <col width="351"/> </colgroup> <tr> <td colspan="5"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="3"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☒ w części </td> <td> ☐ </td> <td> co do winy </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td> co do kary </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a>  – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="4"> brak zarzutów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 1.4. Wnioski </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="291"/> <col width="48"/> <col width="339"/> </colgroup> <tr> <td> ☒ </td> <td> uchylenie </td> <td> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2. Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.1. Ustalenie faktów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="38"/> <col width="28"/> <col width="131"/> <col width="339"/> <col width="93"/> <col width="94"/> </colgroup> <tr> <td colspan="6"> 2.1.1. Fakty uznane za udowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td> 1. </td> <td> </td> <td> A. P. (1) </td> <td> Dotychczasowa karalność oskarżonego, odbywanie przez niego aktualnie kary pozbawienia wolności. </td> <td> karta karna, odpis wyroku Sądu Re-jonowego w J.-wiu z dnia 30.06. 2023 r. II K 1438/18 </td> <td> 214-228,210-212 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> 2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Lp. </td> <td> Oskarżony </td> <td> Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi </td> <td> Dowód </td> <td> Numer karty </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td> </td> <td> Nie dotyczy. </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="722"/> </colgroup> <tr> <td> 2.2. Ocena dowodów </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach uznania dowodu </td> </tr> <tr> <td> 1. </td> <td> karta karna, odpis wyroku Sądu Rejonowego w J.-sławiu z dnia 30.06.2023 r. II K 1438/18 </td> <td> Są to dowody w postaci prawomocnego orzeczenia skazującego oskarżonego na karę pozbawienia wolności, którą aktualnie odbywa, a także informacje z rejestru państwowego. Wiarygodność tych dokumentów nie może budzić wątpliwości. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="109"/> <col width="208"/> <col width="405"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów (dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów) </td> </tr> <tr> <td> Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2 </td> <td> Dowód </td> <td> Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu </td> </tr> <tr> <td> </td> <td> Nie dotyczy. </td> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="492"/> <col width="176"/> </colgroup> <tr> <td colspan="3"> 3. STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1 </td> <td> Błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydanego w sprawie - zaskarżonego obecną apelacją wyroku - który to błąd miał zasadniczy wpływ na jego treść a polegający przede wszystkim na błędnym ustaleniu - przyjęciu , że : - w dniu 28 maja 2023r. w U. gm. L., pow. (...) woj. (...) w ruchu lądowym na drodze publicznej prowadziłem pojazd mechaniczny marki (...) nr rej. (...) czym miał nie stosować się do środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku od dnia 14.04.2023r.do 14.04.2024r.orzeczonego prawomocnym Wyrokiem Sądu Rejonowego w G. - III Wydziału Karnego sygn. akt III K 129/23 z dnia 07 marca 2023 roku oraz do decyzji Starosty (...) z dnia 11.03.2020 r. znak K.5430.11.24.2018 o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi w zakresie kat. AM , BI , B doręczonej dnia 13 marca 2020r. i uznanej za prawomocną - podczas gdy faktycznie nie kierował w dniu w/w tj. 28 maja 2023 r. samochodem marki B. (...) nr rej.(...) w U. - tak jak podał to w jego wyjaśnieniach odczytanych mu na rozprawie - w których podał będąc przesłuchiwanym w postępowaniu przygotowawczym - w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 ()">KP</a> w T. w dniu 08.09.2023 roku - k.29- dla potrzeb KPP U.- że w dniu 28 maja 2023r nie kierował samochodem m-ki B. nr rej.(...) - nie został zatrzymany przez Policję gdyż w tym dniu nie był w miejscowości U., </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Dokonane przez Sąd I instancji ustalenia faktyczne na podstawie zeznań świadków J. G. /k. 5, 63/ i J. P. /k. 19, 70/ nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że oskarżony A. P. (1) w dniu 28 maja 2023r. w U. gm. L., pow. (...) woj. (...) w ruchu lądowym na drodze publicznej prowadził pojazd mechaniczny marki (...) nr rej. (...) czym nie stosował się do środka karnego w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 1 roku od dnia 14.04.2023r.do 14.04.2024r. orzeczonego wobec niego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w G. - III Wydziału Karnego sygn. akt III K 129/23 z dnia 07 marca 2023 roku oraz do decyzji Starosty (...) z dnia 11.03.2020 r. znak K.5430.11.24.2018 o cofnięciu uprawnień do kierowania po jazdami silnikowymi w zakresie kat. AM , BI , B. Świadek J. G. wylegitymował oskarżonego na podstawie dowodu osobistego oraz podał okoliczności związane z zatrzymaniem samochodu prowadzonego przez oskarżonego. Fakty te potwierdził świadek J. P.. Ponadto dane internetowe dotyczące logowanie się telefonu oskarżonego /k. 55-58/ w sposób jednoznaczny wskazują na to, że miejscu i czasie kiedy doszło do zatrzymania samochodu oskarżonego przez funkcjonariuszy Straży Granicznej przebywał on w U. i w tej okolicy. Zatem jego wyjaśnienia, w których temu zaprzecza zostały złożone jedynie na użytek tego procesu, w celu uniknięcia odpowiedzialności karnej. Reasumując, Sąd I instancji nie dopuścił się błędu w ustaleniach faktycznych, a sama apelacja sprowadza się tylko do odmiennej oceny materiału dowodowego przez oskarżonego i jest jedynie polemiką ze słusznymi i trafnymi ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez Sąd orzekający (porównaj: SN I KR 197/74, OSNKW 1975, nr 5, poz. 58 ). Dlatego też apelacja oskarżonego nie mogła być w tym zakresie uwzględniona . </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2 </td> <td> Obrazy przepisów postępowania karnego mającej zasadniczy wpływ na treść wydanego w sprawie wyroku a w szczególności przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 k.p.k.</a>- poprzez przekroczenie dyspozycji tego przepisu gdzie Sąd I instancji wbrew oczywistym dowodom iż nie dopuścił się zarzucanego mu czynu - przy braku dowodów wiarygodnych - które wykazałyby dopuszczenia się przez niego przypisanego mu czynu i bez przeprowadzenia koniecznych w takiej sytuacji w sprawie dowodów w postaci konfrontacji oskarżonego ze świadkami, a przynajmniej czynności okazania go świadkom - skazał go i to wyjątkowo surowo - które to uchybienia Sądu I Instancji stanowią obrazę przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 173)">art. 173 k.p.k.</a>, obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> - wobec sytuacji gdzie podał przecież w wyjaśnieniach, że w dniu 28 maja 2023 r. w ogóle nie był w U. , gdzie bez przeprowadzenia przez Sąd koniecznego okazania jego osoby świadkom w warunkach wymaganych przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 173)">art. 173 k.p.k.</a> - brak wykonania takiej czynności procesowej przez Sąd I Instancji - to oczywista obraza w/w przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">k.p.k.</a>- a także przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 9;art. 9 § 1)">art. 9 par. l k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366;art. 366 § 1)">art. 366 par. 1 k.p.k .</a>mająca zasadniczy wpływ na treść wydanego w tej sprawie wyroku jak również brak przeprowadzenia konfrontacji pomiędzy mną i świadkami - w rozumieniu i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a> to obraza tego przepisu mająca zasadniczy wpływ na treść wydane go wobec mnie wyroku - wyroku bardzo surowego i oczywiście niesprawiedliwego , wydanego z licznymi uchybieniami procesowymi Sądu I Instancji - którego dalsze działania o czym w dalszej części apelacji - miały na celu pozbawienia go wbrew przepisom prawa - zarówno realizacji prawa do obrony w postępowaniu I instancyjnym jak i pozbawienie go możliwości złożenia apelacji od niesłusznego , pozbawionego podstaw faktycznych jak i prawnych wydanego wobec mnie wyroku, - dalsze naruszenia przepisów postępowania karnego Sądu I I.-cji mające zasadniczy wpływ na treść wyroku - były tego rodzaju i polegały na tym - że po złożeniu przez niego w dniu rozprawy sądowej - tj. 17 listopada 2023r. wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu - z uzasadnieniem iż nie stać mnie na koszty obrony z wyboru i wniosku o odroczenie rozprawy - Sąd nie uwzględnił wniosku o odroczenie rozprawy - prowadził rozprawę i nie wydał w tym dniu żadnego orzeczenia w formie postanowienia odmawiającego czy uwzględniającego złożony przeze niego wniosek - o ustanowienie mu obrońcy z urzędu po czym przerwał Sąd rozprawę - do dnia 29 grudnia 2023r. godz. 09:45 następnie doręczył mu Sąd I Instancji w dniu 23.12. postanowienie z dnia 11.12.2023r. o nie uwzględnieniu jego wniosku o ustanowienie mu obrońcy z urzędu - na które w dniu 29.12.2023r. tj. w ustawowym terminie złożył przysługujące mu zażalenie - po czym w dniu 9 stycznia 2024r. SR w L. w osobie drugiej Sędzi - utrzymał w mocy postanowienie z dnia 112.2024 roku - odmawiające mu ustanowienia obrońcy z urzędu- które zostało mu doręczone wiele dni później - dokładnie w dniu 27.01.2024 roku i jak się w znacznie późniejszym okresie dopiero dowiedziałem - po wydaniu wobec niego wyroku w Sądzie I Instancji -który zapadł - dnia 10 stycznia 2024 roku o którym to terminie nie był w ogóle powiadomiony przez Sąd, gdzie w sytuacji gdy nie był obecny na rozprawie w dniu 29.12.2023r. - to o terminie następnej rozprawy -na której doszło do wydania i ogłoszenia wyroku - Sąd miał obowiązek zawiadomić go - czego nie zrobił - uchybiając rażąco <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 378 a;art. 378 a § 2)">artykułowi 378a par. 2 k.p.k.</a> - która to obraza tego przepisu miała istotny wpływ na treść wydanego w tej sprawie wyroku tym bardziej wobec jego ustawowych uprawnień z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 378;art. 378 § 3)">art.378 par 3 k.p.k.</a> - których Sąd I Instancji całkowicie go pozbawił nie zawiadamiając o rozprawie - na której jak się okazało doszło w niej do wydania wyroku - tj. w dniu 10 stycznia 2024r. o którym to terminie nie zawiadomił go Sąd a nie był obecny na rozprawie w dniu 29.12.2023r. - dlatego też winien Sąd zawiadomić go o nowym terminie - który jak się okazało znacznie później - był to termin 10 stycznia 2024 roku o którym nic nie wiedział i nikt o nim go nie zawiadomił, przy których to wyżej przedstawionych zarzutach - praktycznie działań Sądu I Instancji - pozbawiających go możliwości obrony w tej sprawie - poddaje pod ocenę Sądu Odwoławczego - jak ocenić postępowanie Sądu Instancji - który 9.01.2024r.wydaje postanowienie w tej sprawie utrzymujące w mocy zaskarżone przez niego postanowienie z dnia 11 grudnia 2023roku o odmowie ustanowienia mu obrońcy z urzędu w sprawie i nie doręczając mu tego postanowienia z dnia 9 stycznia 2024 roku - wydaje w dniu następnym tj.10 stycznia 2024 roku -wyrok skazujący wobec go - to jawnie bezprawne działania Sądu Instancji - jak można wydać wyrok skazujący na terminie rozprawy w dniu - 10 stycznia 2024 roku - nie zawiadamiając go w ogóle o tym terminie a po wydaniu wyroku skazującego -doręczyć mu dopiero w dniu 27.01.2024r. postanowienie o nie uwzględnieniu mojego zażalenia na postanowienie Sądu I Instancji z dnia 11.12.2023 roku - które to w/w działania Sądu I Instancji oznaczają pozbawienie go- oskarżonego możliwości realizacji prawa do obrony w sposób oczywisty - wymowne jest to w tej sprawie i poddaje pod ocenę Sądu Odwoławczego - że w sytuacji gdy Sąd I Instancji na rozprawę z dnia 17.11.2023 r. przerwał ją i wyznaczył nowy termin rozprawy na dzień 29.12 2023r. na której nie był obecny a następnie na rozprawie tej na której go nie było tj.29.12.2023r. - zdecydował o rozprawie w dniu 10 stycznia 2024r.- czy o ogłoszeniu wyroku mającym nastąpić w dniu 10.01.2024r. o którym to terminie jw. w ogóle go nie powiadomił - to powstaje pytanie skąd i na jakiej podstawie Sąd I Instancji miał wiedzieć - czy wiedział że postanowienie w postępowaniu zażaleniowym na odmowę ustanowienia mu obrońcy z urzędu - zostanie wydane przed datą 10 stycznia 2024roku tj. przeddzień ogłoszenia wyroku - to wprost zdumiewające i niemożliwe do uwierzenia a przy tym jak możliwe jest wydawanie wyroku - bez zawiadomienia o terminie jego ogłoszenia - gdy nie był przecież na rozprawie poprzedzającej przed wyznaczanym terminem daty ogłoszenia wyroku i jak możliwe jest zakończenie sprawy karnej wydaniem wyroku skazującego- przed doręczeniem mu postanowienia o nie uwzględnieniu jego zażalenia na odmowę ustanowienia mi obrońcy z urzędu , </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Odnosząc się do zarzutu obrazy przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku należy podnieść, że zarzut ten jest bezzasadny. Wbrew stanowisku oskarżonego, przeprowadzona w sprawie ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd Orzekający nie wykracza poza zakreślone przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> granice swobodnej sędziowskiej oceny, a także nie zawiera istotnych błędów logicznych lub faktycznych oraz nie jest sprzeczna z zasadami doświadczenia życiowego, a tym samym musi korzystać z ochrony zagwarantowanej jego treścią. Przypisując oskarżonemu sprawstwo zarzucanego mu czynu Sąd Rejonowy oparł się na dowodach, którym w sposób uprawniony przyznał walor wiarygodności, a to : zeznaniach świadków J. G., J. P., danych od operatora P4, odpisu wyroku Sądu Rejonowego w G. sygn. akt III K 129/23, odpisie decyzji Starosty (...), umowie dzierżawy pojazdu /k. 134 uzasadnienie wyroku/. Przede wszystkim w pełni zasadnie Sąd orzekający zdyskredytował wiarygodność wyjaśnień oskarżonego nie przyznającego się do zarzutu aktu oskarżenia. W złożonych wyjaśnieniach zaprzeczył on popełnieniu zarzucanego mu przestępstwa /k. 62-63, 28/ stwierdzając, iż to nie on prowadził samochód w dniu 28 maja 2023 r. w U.. Ocena jego wyjaśnień została w sposób wyczerpujący przedstawiona w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku /k. 134v/ i Sąd Odwoławczy w całości ocenę tę podziela, stąd nie ma potrzeby jej powielania. W tym miejscu jedynie dodać należy, że oskarżony zbyt dużą wagę przykłada do dowodu ze swoich wyjaśnień, zapominając go skonfrontować z innymi dowodami zgromadzonymi w sprawie, przedstawionymi powyżej. Wpływ wyjaśnień oskarżonego na wynik postępowania karnego jest bezsporny i Sąd orzekający w sposób przewidziany prawem procesowym dowód ten ocenił. Jednak obowiązująca procedura karna nie przewiduje zasady wartościowania dowodów, ani też prymatu dowodów korzystnych dla oskarżonego nad dowodami przemawiającymi na jego niekorzyść, a o wartości dowodowej wyjaśnień oskarżonego decyduje ich treść, w konfrontacji z innymi dowodami. Przekonanie sądu o wiarygodności jednych dowodów i niewiarygodności innych pozostaje pod ochroną prawa procesowego m.in. wtedy, gdy: - jest poprzedzone ujawnieniem w toku rozprawy głównej całokształtu okoliczności sprawy (art. 410), i to w sposób podyktowany obowiązkiem dochodzenia prawdy (art. 2 § 2), - stanowi wynik rozważenia wszystkich okoliczności przemawiających zarówno na korzyść, jak i na niekorzyść oskarżonego (art. 4), - jest wyczerpująco i logicznie - z uwzględnieniem wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego - uargumentowane w uzasadnieniu wyroku (art. 424 § 1 pkt 1)” – vide: postanowienie SN z dnia 18 stycznia 2007 r. III KK 271/06, OSNwSK 2007/1/9. Mając na uwadze powyższe apelacja obrońcy oskarżonego w omawianym zakresie na uwzględnienie nie zasługuje. Nie doszło też w sprawie do naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">art. 172 k.p.k.</a>. „ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 172)">Art. 172 k.p.k.</a> nie nakłada na organy procesowe żadnego obowiązku. Daje jedynie podstawę przeprowadzenia konfrontacji pomiędzy osobami przesłuchiwanymi, a także określa sytuację, w której jest ona niedopuszczalna. Konfrontacja jest zatem czynnością fakultatywną, uzależnioną od oceny organu procesowego, który nie ma obowiązku jej przeprowadzenia w każdym wypadku sprzeczności w oświadczeniach dowodowych. Powinien to zrobić wówczas, gdy może się to przyczynić do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego” (postanowienie SN z dnia 29 maja 2008 r.. V KK 99/08, LEX nr 435313 ). Skoro Sąd I instancji nie widział podstaw do konfrontacji, to zarzut ten jest bezzasadny. Także w tym zakresie nie można skutecznie z powyższych względów postawić zarzutu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 366)">art. 366 k.p.k.</a> W świetle zebranego materiału dowodowego nie było też podstaw do okazywania oskarżonego świadkom – funkcjonariuszom Straży Granicznej. Na rozprawie w dniu 17 listopada 2023 r. świadek J. G. poznał oskarżonego przebywającego na sali rozpraw skoro zeznał następująco: „wiem, że ten Pan prowadził pojazd bez uprawnień. Nie potrafię powiedzieć kiedy to było” /k. 63/. Poza tym świadek ten podaje szczegóły związane z kontrolą, a w szczególności fakt wylegitymowania oskarżonego z dowodu osobistego i przyczynę zatrzymania do kontroli – rozmowa w czasie jazdy przez telefon komórkowy. Potwierdza to także świadek J. P. /k. 19, 70/, który stwierdza, że oskarżony „mówił też, że Policja już go zatrzymywała za podobne wykroczenia i że wpada za takie głupoty” /k. 19/. Jako przyczynę zatrzymania samochodu oskarżonego podał korzystanie przez niego z telefonu komórkowego w czasie jazdy /k. 19/. Potwierdzają to wspomniane dane z logowania telefonu oskarżonego /k. 55-58/. Wobec powyższego nie było potrzeby okazywania oskarżonego w tym stanie dowodów. Na rozprawie w dniu 17 listopada 2023 r. oskarżony złożył wniosek o ustanowienie mu obrońcy z urzędu nie przedkładając żadnych dokumentów potwierdzających jego sytuacje materialną , rodzinną i uzyskiwane dochody /k. 62/. Oskarżony został wezwany na tej rozprawie o przedłożenie w/w dokumentów, a Sąd orzekający był uprawniony do prowadzenia rozprawy w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 338 b;art. 338 b § 2)">art. 338b§2 k.p.k.</a> Pomimo upływu zakreślonego terminu do przedłożenia tych dokumentów nie uzupełnił wniosku o ustanowienie obrońcy z urzędu, co było podstawą do wydania w dniu 11 grudnia 2023 r. postanowienia o odmowie ustanowienia obrońcy z urzędu /k. 67/. Rozpoznanie zażalenia oskarżonego na to orzeczenie nastąpiło przed wydaniem wyroku przez Sąd I instancji bo w dniu 9 stycznia 2024 r. /k. 79/, stąd także nie można mówić o pozbawieniu oskarżonego prawa do obrony, skoro z przyczyn od niego zależnych nie uzupełnił on na wezwanie Sądu złożonego wniosku o ustanowienie mu obrońcy z urzędu. Ponadto na rozprawie w dniu 17 listopada 2023 r. przewodniczący zarządził przerwę w rozprawie do dnia 29 grudnia 2023 r. o czym oskarżony będący obecny na rozprawie doskonale wiedział, zatem nie może czynić zarzutu pozbawienia go prawa do obrony skoro nie stawił się na rozprawę w dniu 29 grudnia 2023 r. W tym miejscu należy dodać, że udział w rozprawie oskarżonego jest jego prawem, ale nie jest obowiązkowy. Sąd nie miał też obowiązku zawiadamiania oskarżonego o terminie odroczenia wydania wyroku w sprawie na dzień 10 stycznia 2024 r. /k. 71/, stąd zarzut apelacji w opisanym zakresie jest oczywiście bezzasadny. Zatem apelacja w opisanym zakresie nie może być uwzględniona wobec jej całkowitej sprzeczności z obowiązującymi przepisami, na których rzekome naruszenie powołuje się. </td> </tr> <tr> <td> Lp. </td> <td colspan="2"> Zarzut </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3 </td> <td> Rażącej niewspółmierności kary oraz nieuzasadnione orzeczenie wobec niego środka karnego w wymiarze aż 3 lat - ze stanowiskiem Sądu I Instancji - dla tak surowego potraktowania go i tak surowego wymiaru kary oraz środka karnego - stanowiskiem podanym w na przedostatniej stronie uzasadnienia wyroku - nieznanym polskiemu prawu procesowemu - że okolicznością obciążającą go jest brak jakiejkolwiek skruchy w świetle zdaniem tegoż Sądu ewidentnych dowodów obciążających - gdzie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> - nie podaje takiej podstawy jaką powołał Sąd wobec niego - co świadczy niewątpliwie o nieprawidłowości orzekania Sądu I Instancji nie mającego nic wspólnego z obowiązującymi przepisami prawa w w/w zakresie po - wołanym w apelacji - w zakresie wymiaru kary - z przyczyn j.w. co odbiera w taki sposób , że ma się przyznawać do postawionego zarzutu a jeżeli tego nie zrobi - to ocenione jest przez Sąd przeciwko niemu - jako okoliczność obciążająca a to po prostu poddaje pod ocenę Sądu Odwoławczego-tak jak i to co zrobił Sąd I Instancji wobec niego - po wydaniu wyroku - kiedy odmówił przyjęcia jego wniosku o uzasadnienie wyroku - pomimo że taki został prawidłowo przez niego złożony - w terminie i znajdował się w aktach sprawy - przy czym - dopiero postanowienie Sądu Okręgowego w Krośnie z dnia 23 lutego 2024roku Sygn. akt II Kz 43/24 - spowodowało powstrzymanie Sądu I Instancji od bezprawnego traktowania go - jako prawomocnie skazanego w tej sprawie bowiem Sąd I Instancji - pomimo nieprawomocności wydanego w dniu 10 stycznia 2024 roku przez siebie wyroku wszczął i prowadził postępowanie wykonawcze wobec niego z tego w/ /w wyroku a to niedopuszczalne i wykazujące w jaki sposób w Sądzie I Instancji został potraktowany w tej sprawie oraz jak stosowane jest prawo przez S. prowadzącą tą sprawę w I Instancji, </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a> nie chodzi o każdą ewentualną różnicę w ocenach co do wymiaru kary, ale o różnicę ocen tak zasadniczej natury, iż karę dotychczas wymierzoną nazwać można byłoby w potocznym znaczeniu tego słowa - : „rażąco” niewspółmierną w stopniu nie dającym się wręcz zaakceptować ( wyrok SN II KRN 189/94 OSNP. I Pr. Nr 5, poz. 18; porównaj również W. Grzeszczyk _ „ Kodeks postępowania karnego – komentarz”, Wyd. Praw. Lexis Nexis Warszawa 2003, str. 390-391, teza 7-8 ). Wymierzoną oskarżonemu karę nie można uznać za rażąco surową, w stopniu nie dającym się zaakceptować, tak w zakresie wymierzonej oskarżonemu kary zasadniczej 8 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 2 lat, jak i orzeczonego środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 3 lat. Nawet jeśli brak skruchy ze strony oskarżonego błędnie zostało poczytane przez Sąd orzekający jako okoliczność obciążająca, to dotychczasowa karalność oskarżonego /k. 214-228,210-212 / i jego droga życiowa dają podstawę do przyjęcia, że brak jest po jego stronie prognozy kryminologicznej pozwalającej na orzeczenie wobec niego kary grzywny lub ograniczenia wolności. Wielokrotna karalność oskarżonego nie powoduje u niego zmiany postępowania na lepsze. Stąd apelacja także w tym zakresie na uwzględnienie nie zasługuje. </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> </td> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> O zmianę zaskarżonego wyroku sądu I instancji w zaskarżonej jego części tj. w jego punktach I.,II.,III.,IV. poprzez uniewinnienie mnie od zarzutu popełnienia czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art.244 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art.180a kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 par.2 kk</a> , obciążenie kosztami postępowania za II Instancję Skarbu Państwa, </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Wniosek ten jest bezzasadny, albowiem Sąd Orzekający przeprowadzając w sprawie postępowanie dowodowe dokonał oceny dowodów zgodnej z zasadą swobodnej oceny dowodów i na podstawie tych dowodów dokonał słusznych i trafnych ustaleń faktycznych pozwalających na przypisanie oskarżonemu popełnienie przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 180 a)">art. 180a k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11§2 k.k.</a> Stąd brak podstaw do uniewinnienia oskarżonego od zarzucanego mu czynu. </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> </td> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> O uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego jej rozpoznania Sądowi I Instancji, </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Nie zaistniały przesłanki do uchylenia wyroku w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437§2 k.p.k.</a>, zaś w sprawie nie ma potrzeby prowadzenia postępowania dowodowego od początku. </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> </td> <td colspan="2"> Wniosek </td> </tr> <tr> <td> Na podstawie przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku Sądu I Instancji na jego korzyść niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów - wobec podstawy z tego przepisu prawa - że utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku byłoby rażąco niesprawiedliwe . </td> <td> ☐ zasadny ☐ częściowo zasadny ☒ niezasadny </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> „Rażąca niesprawiedliwość orzeczenia nie może być przedmiotem zarzutu formułowanego w zwyczajnym środku odwoławczym, a co równie istotne nie jest też samodzielną przyczyną odwoławczą i może występować wyłącznie obok przyczyn wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 k.p.k.</a> Zatem dopiero w sytuacji, gdy w środku odwoławczym nie podniesiono żadnego zarzutu, którego uwzględnienie pozwoliłoby na uchylenie lub zmianę rażąco niesprawiedliwego orzeczenia, sąd odwoławczy jest zobowiązany do orzekania z urzędu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a> przy stwierdzeniu takich uchybień, które rażąco naruszają poczucie sprawiedliwości. Z kolei jeżeli autor apelacji formułuje zarzuty wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 k.p.k.</a>, w związku z którymi utrzymanie orzeczenia w mocy byłoby rażąco niesprawiedliwe, to sąd odwoławczy rozpoznaje sprawę w granicach zaskarżenia i podniesionych zarzutów, a nie niezależnie od nich, i nie stosuje wówczas normy z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>” (wyrok Sądu Apelacyjnego w Katowicach z dnia 26 lipca 2017 r., II AKa 216/17, LEX nr 2614006 ). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, w której brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu rażącej niewspółmierności kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a>, zaś Sąd Odwoławczy nie widzi podstaw do orzekania w tym zakresie niezależnie od granic zaskarżenia i podniesionych zarzutów. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="55"/> <col width="667"/> </colgroup> <tr> <td colspan="2"> 4. OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1. </td> <td> Nie dotyczy. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności </td> </tr> <tr> <td> Nie dotyczy. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5. ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Zaskarżony wyrok został utrzymany w mocy w całości. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach utrzymania w mocy </td> </tr> <tr> <td> Wyrok należało uznać za słuszny i trafny. Ocena dowodów została dokonana przez Sąd pierwszej instancji zgodnie z zasadami wiedzy logiki i doświadczenia życiowego. Sąd uwzględnił całokształt okoliczności zarówno na korzyść jak i na niekorzyść oskarżonego, na podstawie dowodów zebranych w sprawie dokonał trafnych ustaleń faktycznych, a uzasadnienie logicznie przekonuje do zajętego stanowiska oraz do poszczególnych rozstrzygnięć. Ponadto orzeczona oskarżonemu kara zasadnicza i środek karny są wymierzone zgodnie z zasadami wymiaru kary, wobec czego wyrok uznać należy za słuszny i trafny także w zakresie kary i środka karnego. </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> 5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td rowspan="4"> 1. </td> <td> Przedmiot i zakres zmiany </td> </tr> <tr> <td> Nie dotyczy. </td> </tr> <tr> <td> Zwięźle o powodach zmiany </td> </tr> <tr> <td> Nie dotyczy. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="52"/> <col width="78"/> <col width="369"/> <col width="221"/> </colgroup> <tr> <td colspan="4"> 5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 1.1. </td> <td colspan="2"> Nie dotyczy. </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy. </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 2.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy. </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 3.1. </td> <td colspan="2"> Konieczność umorzenia postępowania </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art. 437 § 2 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy. </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> 4.1. </td> <td colspan="2"> Nie dotyczy. </td> <td> ☐ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 454;art. 454 § 1)">art. 454 § 1 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Zwięźle o powodach uchylenia </td> </tr> <tr> <td colspan="3"> Nie dotyczy. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> Nie dotyczy. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td colspan="2"> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> </td> <td colspan="2"> Nie dotyczy. </td> </tr> <tr> <td colspan="4"> 6. Koszty Procesu </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="128"/> <col width="590"/> </colgroup> <tr> <td> Punkt rozstrzygnięcia z wyroku </td> <td> Przytoczyć okoliczności </td> </tr> <tr> <td> II. </td> <td> Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> Sąd Odwoławczy zwolnił w całości oskarżonego A. P. od ponoszenia kosztów sądowych i opłaty z uwagi na jego sytuacje materialną, brak dochodów w związku z odbywaniem kary pozbawienia wolności. </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="720"/> </colgroup> <tr> <td> 7. PODPIS </td> </tr> <tr> <td> </td> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="44"/> <col width="153"/> <col width="131"/> <col width="7"/> <col width="37"/> <col width="11"/> <col width="341"/> </colgroup> <tr> <td colspan="7"> 1.3. Granice zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Kolejny numer załącznika </td> <td> 1 </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Podmiot wnoszący apelację </td> <td> Oskarżony </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja </td> <td> Wina i kara </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia </td> </tr> <tr> <td rowspan="4" colspan="2"> ☒ na korzyść ☐ na niekorzyść </td> <td colspan="5"> ☒ w całości </td> </tr> <tr> <td rowspan="3"> ☒ w części </td> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do winy </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☒ </td> <td colspan="2"> co do kary </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> ☐ </td> <td colspan="2"> co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.3.2. Podniesione zarzuty </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1 a)">art. 438 pkt 1a k.p.k.</a> – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a>, chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 3 k.p.k.</a> – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> </td> </tr> <tr> <td> ☐ </td> <td colspan="6"> brak zarzutów </td> </tr> <tr> <td colspan="7"> 1.4. Wnioski </td> </tr> <tr> <td> ☒ </td> <td colspan="3"> uchylenie </td> <td colspan="2"> ☒ </td> <td> zmiana </td> </tr> </table> </div>