II SA/Gl 1065/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych w kwestii wniosku pełnomocnika strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] r., nr [...], nakazujące skarżącej wykonanie określonych robót budowlanych w budynku mieszkalnym położonym w [...] przy ul. [...]. Odpis decyzji organu drugiej instancji doręczony został pełnomocnikowi K.R. w dniu [...] r. Pełnomocnik skarżącej pismem z dnia [...]r. wniósł za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. skargę na powyższe rozstrzygnięcie, uiszczając jednocześnie opłatę sądową w wysokości 500 (pięćset) złotych. Przesyłka zawierająca skargę została nadana w dniu 24 lipca 2012 r. na poprzedni adres organu. Pismem z dnia 6 sierpnia 2012 r., złożonym w placówce pocztowej w tym samym dniu, pełnomocnik skarżącej wystąpił za pośrednictwem organu odwoławczego z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi przesyłając w załączeniu skargę z dnia 12 lipca 2012 r. wraz z jej odpisami i stosownym pełnomocnictwem. W uzasadnieniu podał, że skargę nadano w przewidzianym do tego terminie w polskim urzędzie pocztowym, jednak przesyłka została zaadresowana na nieaktualny adres organu. W konsekwencji operator dokonał jej zwrotu pełnomocnikowi w dniu 1 sierpnia 2012 r., na dowód czego załączono kopertę nadawczą wraz z informacją o dacie zwrotu do nadawcy. Pełnomocnik argumentował dalej, że skarga jest kolejnym pismem w sprawie toczącej się od [...]r., pisana była przy wykorzystaniu dokumentu elektronicznego poprzednio utworzonego, stąd nieprawidłowo został podany adres organu. Pełnomocnik podniósł również, że co prawda decyzja zawiera wskazanie nowego adresu, jednak jest on napisany małymi literami, co może wprowadzać w błąd, a ponadto na niektórych stronach internetowych nadal podawany jest nieaktualny adres organu. Zdaniem pełnomocnika powoduje to, że pomyłka taka ma charakter powszechny. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 września 2012 r. uczestnikom postępowania doręczno odpisy wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednocześnie informując o możliwości ustosunkowania się do niego w terminie pięciu dni. W odpowiedzi pismem z dnia [...] r., uzupełnionym pismem z dnia [...] r., A.J. i H.J. wnieśli o oddalenie wniosku. W uzasadnieniu wskazali oni, że wniosek z podobną argumentacją został złożony przez pełnomocnika w sprawie toczącej się przed tutejszym Sądem pod sygnaturą akt II SA/Gl 553/11, a rzeczywistą intencją strony jest wstrzymanie postępowania prowadzonego od dziesięciu lat w sprawie samowoli budowlanej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Konsekwencją niedochowania terminu w postępowaniu sądowym jest bezskuteczność czynności podjętej po jego upływie (art. 85 p.p.s.a.). Jednakże - zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 przywołanego przepisu). Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 przywołanego przepisu). Z powołanych wyżej przepisów wynika, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w określonym ustawowo czasie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem przynajmniej uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Rozpoznając wniosek pełnomocnika strony skarżącej Sąd doszedł do przekonania, że brak jest przesłanek przemawiających za przywróceniem terminu do wniesienia skargi. Co prawda spełnione zostały warunki formalne wskazane w art. 87 § 1 i § 4 p.p.s.a., jednak podane przez pełnomocnika skarżącej okoliczności uzasadniające wniosek nie uprawdopodabniają braku winy w uchybieniu wspomnianemu terminowi. W tym miejscu podkreślić należy, że przesłanka braku winy stanowi konieczny, a jednocześnie podstawowy warunek przywrócenia terminu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem w orzecznictwie o braku winy można mówić tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez stronę istnienia obiektywnych, trudnych do przezwyciężenia przeszkód, uniemożliwiających jej dochowanie terminu, o którego przywrócenie wnosi, w okresie, kiedy termin ten biegł (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 4 października 2012 r., sygn. akt OZ 753/12, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Kryterium braku winy wiąże się również z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, szczególnie w sytuacji, kiedy czynności takiej dokonuje fachowy pełnomocnik. Aby wykazać brak winy strona powinna zatem uwiarygodnić, że podjęte przez nią działania były prowadzone z należytą starannością, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna. W tym kontekście należy stwierdzić, że pełnomocnik K.R. nie uprawdopodobnił, aby niedochowanie terminu do złożenia skargi na opisaną na wstępie decyzję było przez niego niezawinione. Po pierwsze nie budzi wątpliwości fakt, że nie istniała żadna obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca prawidłowe zaadresowanie przesyłki kierowanej do organu drugiej instancji. Wbrew twierdzeniom pełnomocnika strony adres ten jest powszechnie znany, prezentowany przede wszystkim na stronie internetowej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.. Podawany był również przez organ we wszelkiej korespondencji kierowanej do pełnomocnika strony skarżącej od [...] r., a nadto sam pełnomocnik posługuje się tym adresem, między innymi w pismach z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r., znajdujących się w aktach administracyjnych. Jednocześnie nie można uznać za działania wykonane z należytą starannością czynności polegających na zaadresowaniu i nadaniu skargi sporządzonej przez fachowego pełnomocnika do organu, którego adres zmienił się ponad dwa lata wcześniej, tym bardziej w przypadku, kiedy identyczna sytuacja miała miejsce w poprzedniej sprawie zawisłej przed tutejszym Sądem pod sygn. akt II SA/Gl 553/11. Powołanie się na wykorzystanie dokumentu elektronicznego, stworzonego na potrzeby innego postępowania i przeniesienie "mechanicznie" adresu organu do nowej skargi świadczy – zdaniem Sądu – nie o braku winy, lecz przeciwnie, o braku staranności pełnomocnika będącego profesjonalistą, składającego pod tym dokumentem swój podpis. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.