I OSK 887/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Wiśniewska (spr.), Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędzia NSA Monika Nowicka, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Krakowiecka, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. W. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2011 r. sygn. akt I OSK 653/10 w sprawie ze skarg kasacyjnych Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych oraz [...] Spółki Akcyjnej w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1602/09 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. UZASADNIENIE W dniu 18 maja 2011 r. J. W. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 653/10, w którym w pkt. 1 oddalono skargę kasacyjną Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, w pkt. 2 ze skargi kasacyjnej [...] Spółki Akcyjnej z siedzibą w K. uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1602/09 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. W uzasadnieniu powyższej skargi jako podstawę wznowienia skarżąca wskazała art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "P.p.s.a."), podając, że ta sama sprawa została już zakończona prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r., sygn. akt I OSK 1115/08 uchylającym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 350/08 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych. Opisany wyżej wyrok dotyczył tego samego stosunku prawnego, co do którego odmiennie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 r., kończącym postępowanie, którego wznowienia żąda skarżąca. Zdaniem skarżącej, wyroki te dotyczyły tej samej sprawy, ponieważ istnieje tożsamość przedmiotu postępowania i stron oraz mają zastosowanie te same przepisy prawa materialnego. Ponadto w uzasadnieniu podniosła, że uważa, iż w sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zakończyło się prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r., bowiem ten na podstawie art. 190 P.p.s.a. związał Sąd pierwszej instancji wykładnią prawa w nim zawartą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1602/09 uwzględnił w całości powyższą wykładnię prawa i orzekł na korzyść skarżącej. Dlatego też, zdaniem skarżącej, zarówno GIODO, jak i uczestnik postępowania – [...] SA w K., nie mogły wnieść skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Z tych względów, w ocenie skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny, wydając wyrok z dnia 24 lutego 2011 r., nie uwzględnił wiążącego ten Sąd prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r., którym orzeczono na korzyść skarżącej W konkluzji skargi o wznowienie postępowania J. W. wniosła o uchylenie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2011 r. i utrzymanie w mocy prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r. oraz o oddalenie skarg kasacyjnych wniesionych przez [...] Spółka Akcyjna w K. oraz przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1602/09. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Natomiast do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie (art. 275 P.p.s.a.). Mając na uwadze, że przedmiotowa skarga o wznowienie dotyczy postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2011 r., sygn. akt I OSK 653/10, właściwym do jej rozpoznania jest ten Sąd. Z treści skargi J. W. o wznowienie postępowania wynika, że została ona oparta na fakcie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy - art. 273 § 3 P.p.s.a. Skarżąca zażądała wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2011 r., bowiem, w jej ocenie, sprawa ta została już zakończona wydanym wcześniej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r. Zdaniem skarżącej, oba te wyroki dotyczyły tej samej sprawy, zatem w niniejszej sprawie istnieje tożsamość przedmiotowa i podmiotowa. Zgodnie z art. 273 § 3 P.p.s.a. skarżący może żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Orzeczenie to musi dotyczyć tej samej sprawy, a więc musi zachodzić tożsamość przedmiotu i stron postępowania. Sformułowanie zawarte w tym artykule, a odnoszące się do orzeczenia "dotyczącego tej samej sprawy" oznacza, że przedmiotem rozstrzygnięcia w tym wyroku są te same prawa i obowiązki dotyczące tych samych podmiotów, wynikające z określonych norm prawnych, które pomiędzy nimi były przedmiotem rozstrzygnięcia w postępowaniu, którego wznowienia dotyczy skarga (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 1999 r., sygn. akt III AO 10/99). Chodzi więc o sytuację, w której w późniejszym postępowaniu można było i należało zgłosić zarzut powagi rzeczy osądzonej. Pogląd ten przyjęto również w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt II GSK 361/05; z dnia 8 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 983/08; z dnia 22 maja 2009 r., sygn. akt I OSK 535/09). Zakończenie sprawy prawomocnym orzeczeniem, o którym mowa w art. 270 P.p.s.a. oznacza ostateczne zakończenie postępowania w sprawie, a zatem sytuację, kiedy od tego orzeczenia nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Natomiast w razie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania, od którego wprawdzie nie służy żaden środek zaskarżenia, postępowanie nadal trwa, co oznacza, że jest w toku, a więc nie zostało jeszcze zakończone. Chodzi tu o sytuację, o której mowa w art. 185 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że Naczelny Sąd Administracyjny w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej uchyla zaskarżone orzeczenie w całości lub w części i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania sądowi, który wydał orzeczenie, a gdyby sąd ten nie mógł rozpoznać jej w innym składzie innemu sądowi. Odnosząc powyższe rozważania do przedmiotowej sprawy, należy wskazać, że niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne toczyło się od daty wniesienia skargi przez J. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2008 r., nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych do daty wydania wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 24 lutego 2011 r. Natomiast wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r., który w ocenie skarżącej stanowi przesłankę wznowieniową, wydany był w toku tego samego postępowania sądowoadministracyjnego, które w tej dacie nie zostało jeszcze zakończone, bowiem wyrokiem tym Sąd drugiej instancji uchylił zaskarżony wyrok Sądu pierwszej instancji z dnia 6 czerwca 2008 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Powyższe w konsekwencji doprowadziło do rozpatrzenia przez Sąd pierwszej instancji sprawy ze skargi skarżącej i po raz drugi wydania wyroku w dniu 4 listopada 2009 r., który z kolei został zaskarżony skargami kasacyjnymi rozpatrzonymi przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 r. Zatem dopiero w tej dacie powyższe postępowanie sądowoadministracyjne zostało prawomocnie zakończone i nastąpiła powaga rzeczy osądzonej. Z tych przyczyn, powołany przez skarżącą wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r. nie mógł stanowić ustawowej podstawy do wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 24 lutego 2011 r., bowiem błędnie twierdzi skarżąca, że przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne zostało zakończone pierwszym ze wskazanych wyżej wyroków. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 lipca 2009 r. nie kończył sprawy ze skargi J. W. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2008 r., gdyż uchylił wyrok Sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania – zatem sprawa pozostawała nadal w toku i została prawomocnie zakończona dopiero wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 r. Wychodząc z powyższych założeń, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 281 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.