I SAB/Lu 5/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dnia 8 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. M. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie niezałatwienia we właściwym terminie wniosku o zwrot nadpłaconego podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego p o s t a n a w i a : - odrzucić skargę UZASADNIENIE W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga [...] na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] uznające za nieuzasadnione zarzuty wniesionego ponaglenia. Skarżący został pouczony o braku przysługującego mu środka zaskarżenia od powyższego postanowienia. W dniu [...] do Izby Celnej skarżący wniósł skargę do adresowaną do tutejszego Sądu (skarga ta wpłynęła do Sądu wraz z odpowiedzią Dyrektora Izby Celnej dnia [...] ), w której zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Przepis art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z treści art. 3 § 2 pkt 2 jasno wynika, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają postanowienia, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Jak słusznie wskazał organ podatkowy w postanowieniu, którego dotyczy skarga, na postanowienie to zażalenie nie przysługuje, nie jest też ono niewątpliwie postanowieniem kończącym postępowanie, ani też rozstrzygającym sprawę co do istoty, nie mieści się zatem w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 2 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, i tym samym nie podlega ono kontroli wykonywanej przez sąd administracyjny. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że jeżeli strona zarzuca organowi bezczynność, może w tym przedmiocie złożyć skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, z tym że powinna to uczynić za pośrednictwem organu, któremu zarzuca taką bezczynność (art. 54 § 1 ww ustawy). Uznając zatem wniesienie przedmiotowej skargi za niedopuszczalne, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę odrzucić.