II SA/Sz 770/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Dolecki po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A., C. Ż. oraz K. K. na uchwałę Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim z dnia 26 sierpnia 1997 r. Nr XLV/419/97 w przedmiocie zmiany planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Stargardu Szczecińskiego dotyczącej terenu w rejonie ulic: Wyszyńskiego, Czarnieckiego, Bogusława IV, Barnima. p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe wobec C. Ż. UZASADNIENIE Spółka A. , C. Ż. oraz K. K. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miejskiej w Stargardzie Szczecińskim z dnia 26 sierpnia 1997 r. Nr XLV/419/97 w przedmiocie zmiany planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta Stargardu Szczecińskiego dotyczącej terenu w rejonie ulic: Wyszyńskiego, Czarnieckiego, Bogusława IV, Barnima. Wniesienie przedmiotowej skargi zostało poprzedzone przez skarżących wezwaniem Rady Miejskiej do usunięcia naruszenia prawa, złożonym w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2011 r., Nr 117, poz. 679). Wobec oświadczenia złożonego na rozprawie przez pełnomocnika organu – radcę prawnego J. C. – G., że "prawdopodobnie C. Ż. nie żyje" Sąd zarządzeniem z dnia [...] r. zwrócił się do pozostałych skarżących Spółki A. oraz K. K. do złożenia oświadczenia potwierdzającego, że skarżący C. Ż. nie żyje, jednocześnie wzywając do przesłania aktu zgonu. W odpowiedzi na powyższe w dniu [...] r. wpłynęło do Sądu pismo F. Ż. (syna C. Ż.) informujące o śmierci skarżącego C. Ż. , do którego to pisma załączono uwierzytelnioną kserokopię odpisu skróconego aktu zgonu dotyczącego C. Ż. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej "P.p.s.a." sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli: 1) skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2). Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie zachodzi sytuacja opisana w art. 161 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. Jak wynika bowiem z opisanego wyżej stanu faktycznego sprawy, przedmiotem skargi jest uchwała, której zaskarżenie do Sądu zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym. W myśl którego każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Wobec treści powołanego przepisu uprawnionym do wniesienia skargi może być jedynie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone. Oznacza to, że na stronie skarżącej spoczywa obowiązek wykazania naruszenia interesu prawnego, pozostającego w związku z konkretną normą prawną, a który to indywidualny interes prawny lub uprawnienie jest naruszony przez skarżony akt. W tej sytuacji, zdaniem Sądu uprawnienie zaskarżenia uchwały w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym jest ściśle związane z osobą, która chce z niego skorzystać, w okolicznościach uprzedniego naruszenia interesu prawnego tej osoby skarżoną uchwałą. Mając powyższe na uwadze należało postępowanie sądowe wywołane skargą zmarłego w toku postępowania C. Ż. , stosownie do art. 161 § 1 pkt 2 w zw. z art. 161 § 2 ustawy P.p.s.a. – umorzyć.