III SA/Kr 1568/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi A. F. na działanie Prezydenta Miasta N. w przedmiocie kontroli uprawnień osób zajmujących się zarządzaniem w transporcie drogowym postanawia skargę odrzucić. UZASADNIENIE W skardze do WSA w Krakowie z dnia 7 września 2022 r. skarżący wniósł "o kontrolę uprawnień osób zajmujących się zarządzaniem pasem drogowym, zarzadzaniem przepustowością sieci drogowej(...)", "(...) o pociągniecie do odpowiedzialności osób winnych ludobójstwa zaistniałego na sieci drogowej" "(...) o co najmniej kilkuletni zakaz sprawowania funkcji kierowniczych dla osób winnych ludobójstwu" oraz "o (...) wyjaśnianie sprawy likwidacji kolei miejskiej". W piśmie z dnia 3 listopada 2022 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu 21 listopada 2022 r. skarżący udzielił odpowiedzi na ww. wezwanie Sądu (w tym dniu przesłał pismo z datą 3 listopada 2022r. ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzuceniu podlega skarga, której braki formalne nie zostały w terminie uzupełnione. Z przepisu tego wynika, że sąd administracyjny odrzuci skargę z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi przez skarżącego, pomimo prawidłowego wezwania go do ich usunięcia. Przy czym chodzi tutaj wyłącznie o tzw. brak istotny, tzn. taki, którego występowanie stoi w opozycji do możliwości nadania skardze dalszego biegu. Zgodnie z kolei z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. W okolicznościach przedmiotowej sprawy, skoro wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono skarżącemu w dniu 3 listopada 2022 r. (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia), to ostatnim dniem ustawowego siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków był dzień 10 listopada 2022 r. Natomiast jak wynika z akt sprawy skarżący udzielił odpowiedzi na wezwanie dopiero w dniu 21 listopada 2022 r. co wynika z Urzędowego Poświadczenia Przedłużania (data wytworzenia poświadczenia), a zatem po terminie. Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że nadesłane w dniu 21 listopada 2022 r. pismo nie stanowi wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku. Z treści tego pisma nadal nie wynika co jest przedmiotem zaskarżenia. Skarżący bowiem zamiast wskazać w sposób jednoznaczny numer i datę zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu) lub zaskarżonej czynności, wyjaśnia, że skarży "zerwanie umowy przez władze miasta reprezentowane przez M. sp. z o.o., pełniącej rolę spółki miejskiej organizującej transport zbiorowy, z przewoźnikiem kolejowym, w wyniku czego nastąpiło zamknięcie usług transportu szynowego w miejscowości położonej w dolinie rzeki, gdzie transport szynowy był od lat czy to proponowany władzom, czy nawet wdrożony". Podkreślić należy, że kontrola sądu administracyjnego dotyczy tylko konkretnej formy działalności organu administracji publicznej lub jego bezczynności w konkretnej zindywidualizowanej sprawie, a nie całokształtu jego działalności, czy bezczynności. Brak precyzyjnego wskazania przez stronę skarżącą konkretnej zindywidualizowanej sprawy, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 lub 9 p.p.s.a. uniemożliwia merytoryczne rozpatrzenie skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.