I SA/Wr 1056/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz po rozpoznaniu w dniu 10 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. we W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: I. umorzyć postępowanie; II. zasądzić na rzecz strony skarżącej A S.A. we W. od Dyrektora Izby Skarbowej we W. zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 7717 (słownie: siedem tysięcy siedemset siedemnaście) złotych; III. nakazać ściągnięcie od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu) kwotę 64788 (sześćdziesiąt cztery tysiące siedemset osiemdziesiąt osiem) złotych tytułem nieuiszczonej części wpisu sądowego. UZASADNIENIE Strona skarżąca A S.A. we W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] o nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 6.528.750,00 zł. Skarżąca domagała się uchylenia decyzji w całości oraz zwrotu kosztów postępowania według norm. Dyrektor Izby Skarbowej we W. decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w skrócie: "ppsa", uwzględnił skargę w całości i uchylił w całości zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] Nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika D. Urzędu Skarbowego we W. z dnia [...] nr [...] i stwierdził nadpłatę w podatku od czynności cywilnoprawnych w kwocie 6.528.750,00 zł. Decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 23 sierpnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Stosownie do art. 54 § 3 ppsa, organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono do sądu administracyjnego, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z unormowania tego wynika, że organ podatkowy ma możliwość dokonania ponownej weryfikacji swojego działania w trybie autokontroli, przy czym skorygowanie zaskarżonego działania musi uwzględniać żądanie strony skarżącej, co końcowo ocenia Sąd. Konsekwencją wydania przez organ decyzji autokontrolnej, jest umorzenie postępowania sądowoadministarcyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa, zgodnie z którym Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie, Dyrektor Izby Skarbowej we W., decyzją autokontrolną z dnia [...] wyeliminował wadliwy akt z obrotu prawnego, czym uczynił zadość żądaniu strony. Tym samym, niniejsze postępowanie sądowe, z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, uznać należy za bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Orzeczenie o kosztach w pkt II sentencji znalazło oparcie w art. 201 § 1 ppsa, zgodnie z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ppsa. Zwrot zasądzonych od organu na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w niniejszej sprawie obejmuje: 1) uiszczoną część wpisu od skargi w kwocie 500 zł (wpis w kwocie 65.288,00 zł wyznaczono na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193 - w dniu 19 lipca 2011r.); 2) koszty zastępstwa prawnego w kwocie 7200 zł (ustalone na podstawie § 6 pkt 7) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), 3) opłatę skarbową w kwocie 17 zł za złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa (art. 1 ust. 1 pkt 2 oraz część IV załącznika do ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej – Dz. U. Nr 225, poz. 1635). W związku z powyższym, uzasadnione koszty poniesione przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie wyniosły łącznie 7717 zł (7200 zł kosztów zastępstwa + 500 zł części wpisu sądowego oraz 17 zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa procesowego). W pkt III sentencji, w oparciu o art. 223 § 2 ppsa, zgodnie z którym jeżeli nie została uiszczona należna opłata, Sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie w danej instancji nakaże ściągnąć tę opłatę od strony, która obowiązana była ją uiścić albo od innej strony, gdy z orzeczenia tego wynika obowiązek poniesienia kosztów postępowania przez tę stronę, Sąd nakazał ściągnięcie od Dyrektora Izby Skarbowej we W. na rzecz Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Wrocławiu) kwotę 64788 zł tytułem nieuiszczonej przez stronę skarżącą części wpisu sądowego.