III SA/Kr 549/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel po rozpoznaniu w dniu 28 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na rozporządzenie Wojewody [...] z dnia 17 października 2006 r., nr [...] w przedmiocie [...] Parku Krajobrazowego postanawia: SKARGĘ ODRZUCIĆ UZASADNIENIE K. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie rozporządzenie Wojewody [...] z dnia 17 października 2006 r., nr [...], w przedmiocie [...] Parku Krajobrazowego. Pełnomocnik skarżącego dwukrotnie (tj. pismami z dnia [...] stycznia i [...] marca 2007 r.) wzywał Wojewodę [...] do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącego przez powołane rozporządzenie. W przypadku doręczenia stronie odpowiedzi organu na wezwanie przed upływem 60 dni od dnia wezwania, termin 30 dni do wniesienia skargi zaczyna biec od dnia doręczenia odpowiedzi organu. Jeżeli natomiast organ w ciągu powyższych 60 dni (tj. licząc od dnia otrzymania przez organ wezwania) nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, to skarżący może wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wezwania organu do usunięcia naruszenia jego interesu prawnego lub uprawnienia (art. 53 § 2 P.p.s.a.; por. uchwałę NSA z dnia 2 kwietnia 2007 r., II OPS 2/07). Wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia określone w art. 101 ust. 1 u.s.g. jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały jednokrotnie i następne pisma pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu. Instytucja wezwania do usunięcia naruszenia prawa z art. 101 ust.1 u.s.g. jest surogatem środka odwoławczego, który przewidziany był w art. 34 ust.1 i 2 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, a obecnie jest przewidziany w art. 52 ust.1 2 P.p.s.a. (postanowienie NSA (7) z dnia 24 czerwca 2002 r., OSA 2/02, ONSA 2003, nr 1, poz.2 oraz postanowienie NSA z dnia 20 września 2006r., II GSK 212106). Zasadne jest zastosowanie powyższej art. 101 ustawy o samorządzie gminnym do wezwania z art.44 ust.1 ustawy o administracji rządowej w województwie. W niniejszej sprawie wezwanie z dnia [...] stycznia 2007 r. zostało doręczone Wojewodzie [...] w dniu [...] stycznia 2007 r. Wojewoda [...] udzielił odpowiedzi pismem z dnia [...] stycznia 2007 r. Dlatego termin do wniesienia skargi do sądu upływał w pierwszej dekadzie marca 2007 r. (w aktach sprawy brak dowodu doręczenia tej odpowiedzi) zarówno wtedy, gdy odpowiedź z dnia [...] stycznia 2007 r. do strony nie dotarła, jak i w przypadku, gdy strona tę odpowiedź otrzymała. Dlatego wniesienie skargi w dniu [...] maja 2007 r. (data stempla pocztowego) nastąpiło po upływie terminu wyznaczonego dla tej czynności. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, iż skarga została wniesiona po terminie i na podstawie art.58 § 1 pkt 2 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji.