II SA/Sz 1173/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Sygn. akt II SA/Sz 1173/09 P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder od rozpoznania sprawy ze skargi R. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wyłączenie sędziego P O S T A N O W I E N I E Dnia 11 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Maria Mysiak Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.S. o wyłączenie sędziego NSA Henryka Doleckiego od rozpoznania sprawy ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a na postawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.) wyłączyć sędziego NSA Henryka Doleckiego od rozpoznania niniejszej sprawy UZASADNIENIE R.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie przyznania R.S. dodatku mieszkaniowego. Na rozprawie sądowej w dniu 19 września 2012 r. R.S. złożył wniosek o wyłączenie Przewodniczącego składu orzekającego sędziego NSA Henryka Doleckiego oraz członków składu: sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego oraz sędziego WSA Katarzynę Grzegorczyk-Meder od rozpoznania sprawy II SA/Sz 1173/09. Uzasadniając wniosek o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego, R.S. wskazał na postępowanie sędziego w sprawach o sygn. akt SA/Sz 1777/02 i SA/Sz 2337/02, w których sędzia "podniósł fałszywe wątki" dotyczące skarżącego, m.in. to że skarżący uważa, że egzamin magisterski zawierał za dużo pytań i że skarżący czuje się niedouczony, jak również "w sposób ostentacyjny" przerwał uzasadnienie przez skarżącego wniosku składanego do protokołu w dniu [...] i następnie wezwał Policję sądową. W dniu [...] r. sędzia NSA Grzegorz Jankowski złożył do akt sprawy oświadczenie, że nie pozostaje ze skarżącym w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym i nie zachodzą okoliczności w rozumieniu art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodu których zachodziłaby wątpliwość co do Jego bezstronności w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270) niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu prezentowany jest pogląd, że przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Strona może zatem zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Nie może natomiast, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2008, s. 173 -174). W ocenie składu orzekającego, w świetle przytoczonych przez skarżącego podstaw wyłączenia sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego oraz całości akt postępowania sądowego w sprawie, wątpliwości co do Jego bezstronności nie występują. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgłoszony wniosek o wyłączenie sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego jest oczywiście nieuzasadniony. Z tej przyczyny, Sąd, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 oraz § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. U Z A S A D N I E N I E R.S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie przyznania R.S. dodatku mieszkaniowego. Na rozprawie sądowej w dniu [...] r. R.S. złożył wniosek o wyłączenie Przewodniczącego składu orzekającego sędziego NSA Henryka Doleckiego oraz członków składu: sędziego NSA Grzegorza Jankowskiego oraz sędziego WSA Katarzynę Grzegorczyk-Meder od rozpoznania sprawy II SA/Sz 1173/09. Uzasadniając wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder, R.S., wskazał na postępowanie sędziego w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10, w której sędzia, w czasie nieotwartego formalnie jawnego posiedzenia Sądu w dniu [...] r., kierowała się "omnipotencją władczą funkcjonariusza publicznego państwa totalitarnego". Zdaniem skarżącego, rzeczywiste okoliczności i fakty wskazane we wniosku z [...] r. w sprawie II SA/Sz 277/10 stanowią obiektywne powody, które wywołują uzasadnione wątpliwości co do obiektywizmu, bezstronności i wiarygodności sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder. W dniu [...] r. sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk-Meder złożyła do akt sprawy oświadczenie, że nie istnieją przesłanki wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ani okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać wątpliwość co do Jej bezstronności w rozpoznawanej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270) niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W orzecznictwie i literaturze przedmiotu prezentowany jest pogląd, że przeświadczenie strony co do tego, że sędzia prowadzi proces wadliwie, zwłaszcza nieobiektywnie, nie jest przesłanką do żądania wyłączenia sędziego. Ocena pracy sędziego pod kątem ewentualnych, popełnionych przez niego uchybień przepisom prawa formalnego, albo błędów w stosowaniu prawa materialnego, należy do sądu wyższej instancji w ramach kontroli instancyjnej. Strona może zatem zwalczać wadliwe orzeczenia wydawane przez sąd za pomocą środków odwoławczych. Nie może natomiast, poprzez składanie nieuzasadnionego wniosku o wyłączenie sędziego, wpływać na skład sądu rozpoznającego sprawę (vide: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Warszawa 2008, s. 173 -174). W ocenie składu orzekającego, w świetle przytoczonych przez skarżącego podstaw wyłączenia sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder oraz całości akt postępowania sądowego w sprawie, wątpliwości co do Jego bezstronności nie występują. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że zgłoszony wniosek o wyłączenie sędziego WSA Katarzyny Grzegorczyk-Meder jest oczywiście nieuzasadniony. Z tej przyczyny, Sąd, na podstawie art. 19 i art. 22 § 1 oraz § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.