II SAB/Sz 22/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący referendarz sądowy Bożena Gonzalez Perea (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność Burmistrza Miasta w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy UZASADNIENIE J. i R. C. wnieśli skargę na bezczynność Burmistrza Miasta W. w przedmiocie wydania zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W skardze zawarli wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który następnie rozszerzyli o ustanowienie adwokata z urzędu. W uzasadnieniu wniosku powołali się na trudną sytuację finansową. Wskazali, że mają na utrzymaniu troje uczących się dzieci, a jedynym dochodem rodziny jest wynagrodzenie za pracę skarżącej wynoszące 1280 zł brutto miesięcznie, dlatego w znacznej mierze utrzymują się z oszczędności które na dzień złożenia wniosku wynosiły 5 000 zł. Oświadczyli ponadto, że skarżący nie uzyskuje żadnych dochodów ponieważ zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej z powodu jej nieopłacalności, nie opłaca składek ZUS, składki zdrowotnej, ciąży na nim kredyt bankowy. Ponadto, że mają problemy z terminowymi opłatami za gaz i energię elektryczną, nie opłacili podatku od nieruchomości. Skarżący wskazali, że posiadają dom o pow. 150 m2 i lokal użytkowy o pow. 120 m2 oraz samochód osobowy o wartości poniżej 8 000 zł. Wezwaniem z dnia 10 września 2007 r. (doręczonym w dniu 19 września 2007 r.) referendarz sądowy wezwał skarżących do przedłożenia w terminie 10 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy: - wyciągów lub wykazów z rachunków bankowych wszystkich członków rodziny z okresu ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających wydatki na utrzymanie domu i lokalu użytkowego z okresu ostatnich trzech miesięcy, - dowodów potwierdzających uzyskiwane dochody (zaświadczenie o zarobkach skarżącej z okresu ostatnich trzech miesięcy), - dowodów dotyczących kredytu (kwoty kredytu, celu na jaki kredyt zaciągnięto, wysokości miesięcznych rat), - oświadczenia, czy skarżący posiada status osoby bezrobotnej, jeśli tak do przedłożenia zaświadczenia z powiatowego urzędu pracy, - dowodu potwierdzającego, że najstarsza córka skarżących studiuje, - kserokopii ostatnich decyzji dotyczących podatku od nieruchomości, - zaświadczenia z właściwej do spraw opieki społecznej jednostki organizacyjnej gminy dotyczącego korzystania z pomocy opieki społecznej w okresie ostatniego roku. W dniu 17 września 2007 r. skarżący uiścili wpis sądowy od skargi. Nie wykonali natomiast wezwania do przedłożenia dokumentów źródłowych. W myśl art. 245 § 1 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1), w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2). Powyższe oznacza, że instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest stosowana tylko w przypadkach osób znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy. W myśl art. 255 ww. ustawy, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Wnioskodawcy nie przedłożyli dokumentów określonych w wezwaniu z dnia 10 września 2007 r., a informacje zawarte w złożonym przez nich urzędowym formularzu nie były wystarczające do oceny ich rzeczywistej sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych. Uiścili natomiast wpis od skargi. Ponieważ skarżący nie wykazali, że znajdują się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie jakichkolwiek czy też częściowych kosztów postępowania, wniosek należało oddalić na podstawie art. 246 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.