II OSK 590/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 2 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. H. o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ś. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie ze skargi kasacyjnej B. H. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 1299/11 oddalającego skargę B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ś. z dnia [...] kwietnia 2011 r. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 28 października 2011 r., syn. akt II SA/Kr 1299/11 oddalił skargę B. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] czerwca 2011 r. w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła B. H., reprezentowana przez adwokata. W skardze kasacyjnej zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ś. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...]. Uzasadniając przedmiotowy wniosek pełnomocnik skarżącej wskazał, że wykonanie decyzji doprowadzi do wyegzekwowania od skarżącej kwoty [...] zł. Kwota ta jest dla skarżącej bardzo wysoka. Jej brak w majątku skarżącej doprowadzi do wyrządzenia znacznej szkody, ponieważ skarżąca nie będzie w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb życiowych takich jak zakupy produktów żywnościowych, czy też uiszczanie opłat za media. Skarżąca posiada stałą pracę, ewentualna egzekucja będzie prowadzona prawdopodobnie z tego wynagrodzenia. Tymczasem dochód skarżącej jest niewielki i w niemal w całości konsumowany. Środki zaś uzyskane ze sprzedaży nieruchomości podarowała swoim dzieciom. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że to strona skarżąca formułując wniosek określa w nim żądanie wstrzymania wykonania aktu lub czynności, sąd zatem nie jest uprawniony do działania z urzędu w zakresie, na jaki wskazuje treść tego wniosku. Tym samym nie jest możliwa samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez sąd. Zauważyć również należy, że postępowanie określone powołanym wyżej przepisem dotyczy co do zasady możliwości wstrzymania zaskarżonej do sądu decyzji, nie wyklucza jednakże możliwości wstrzymania również i innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy. Dopiero więc, gdy zaistnieją podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, sąd może, na podstawie art. 61 § 3 zdanie ostatnie powołanej ustawy wstrzymać wykonanie także decyzji wydanych w innych postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Nie jest również możliwe wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku strony skarżącej, sąd nie może wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji, którą jest decyzja organu II instancji. W okolicznościach niniejszej sprawy złożony w trybie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek nie mógł zostać uwzględniony już z tego względu, że dotyczył on wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ś. z [...] kwietnia 2011 r., a więc decyzji organu I instancji. Ponieważ wniosek ten został złożony po wniesieniu skargi kasacyjnej przez umocowanego do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokata, nie mógł on zostać także konwalidowany w trybie art. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Niemożliwym zatem pozostała ocena wystąpienia niebezpieczeństw z art. 61 § 3 tej ustawy. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.