KIO 4170/25
Krajowa Izba Odwoławcza2025-12-02
Sygnatura
KIO 4170/25
Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data orzeczenia
2025-12-02
Rodzaj
wyrok
Sędziowie
Anna Chudzik
Treść orzeczenia
Sygn. akt: KIO 4170/25
WYROK
Warszawa, 2 grudnia 2025 r.
Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:
Przewodnicząca:Anna Chudzik
Protokolant: Piotr Cegłowski
po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 29 września 2025 r. przez
wykonawcę SPRINT S.A. z siedzibą w Olsztynie,
w postępowaniu prowadzonym przez Miejski Zarząd Dróg w Opolu,
orzeka:
1.Oddala odwołanie w zakresie zarzutów oznaczonych w odwołaniu numerami 5, 15, 21, 37, 39 i 42;
2.W pozostałym zakresie umarza postępowanie odwoławcze;
3.Kosztami postępowania obciąża wykonawcę SPRINT S.A. z siedzibą w Olsztynie i:
3.1.zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy
złotych zero groszy) uiszczoną przez Odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3 600 zł 00 gr
(słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez Zamawiającego tytułem wynagrodzenia
pełnomocnika oraz kwotę 1 444 zł 40 gr (słownie: jeden tysiąc czterysta czterdzieści cztery złote czterdzieści
groszy) poniesioną przez Zamawiającego tytułem dojazdu na rozprawę;
3.2.zasądza od Odwołującego na rzecz Zamawiającego kwotę 5 044 zł 40 gr (słownie: pięć tysięcy czterdzieści
cztery złote czterdzieści groszy) stanowiącą koszty postępowania odwoławczego poniesione przez
Zamawiającego.
Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej
Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodnicząca:……………………
Sygn. akt: KIO 4170/25
Uzasadnienie
Zamawiający – Miejski Zarząd Dróg w Opolu – prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o
udzielenie zamówienia pn. Bezpieczny Transport w Aglomeracji Opolskiej w zakresie rozbudowy systemu ITS Opole w
formule zaprojektuj i wybuduj oraz kompleksowe utrzymanie istniejącego sytemu ITS Opole i elementów rozbudowanych.
Wartość zamówienia jest większa niż progi unijne. Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku
Urzędowym Unii Europejskiej 19 września 2025 r. pod numerem 615106-2025.
Wykonawca SPRINT S.A.wniósł 29 września 2025 r. odwołanie wobec treści specyfikacji warunków
zamówienia, zarzucając Zamawiającemu naruszenie przepisów:
1)art. 99 ust. 4 ustawy Pzp, art. 353(1) i art. 5 k.c. w związku z art. 8 ust. 1 ustawy Pzp poprzez opisanie przedmiotu
zamówienia, w tym warunków umowy w sposób naruszający uczciwą konkurencję, rażące naruszenie równości
stron stosunku cywilnoprawnego oraz znaczne przekroczenie zasady swobody umów przez określanie warunków
umowy w sposób sprzeczny z zasadą równości i zasadą uczciwej konkurencji, obciążenie wykonawcy nadmiernymi
obowiązkami i ryzykiem;
2)art. 99 ust. 1 ustawy Pzp poprzez zaniechanie jednoznacznego i wyczerpującego opisania przedmiotu zamówienia, w
tym warunków umowy za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i
okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty;
3)art. 16 pkt 1 i 3 ustawy Pzp poprzez przygotowanie i prowadzenie postępowania w sposób nieproporcjonalny,
niezapewniający zachowania uczciwej konkurencji oraz równego traktowania wykonawców.
Zarzuty odwołania dotyczą postanowień PFU, Szczegółowego Opisu Przedmiotu Zamówienia oraz
projektowanych postanowień umowy.
Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron,
Izba ustaliła i zważyła, co następuje:
Izba umorzyła postępowanie odwoławcze w zakresie zarzutów oznaczonych w odwołaniu numerami: od 1 do 4, 6
do 14, od 16 do 20, od 22 do 36, 38, 40 i 41 – Odwołujący złożył oświadczenie o cofnięciu tych zarzutów.
W odniesieniu do pozostałych zarzutów odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
Odwołujący oparł zarzuty na następujących podstawach prawnych:
-art. 99 ust. 1 ustawy Pzp, zgodnie z którym przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący,
za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wymagania i okoliczności mogące mieć
wpływ na sporządzenie oferty.
-art. 99 ust. 4 ustawy Pzp, zgodnie z którym przedmiotu zamówienia nie można opisywać w sposób, który mógłby
utrudniać uczciwą konkurencję, w szczególności przez wskazanie znaków towarowych, patentów lub pochodzenia,
źródła lub szczególnego procesu, który charakteryzuje produkty lub usługi dostarczane przez konkretnego
wykonawcę, jeżeli mogłoby to doprowadzić do uprzywilejowania lub wyeliminowania niektórych wykonawców lub
produktów.
-art. 353(1) Kc, zgodnie z którym strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia
społecznego.
-art. 5 Kc, zgodnie z którym nie można czynić ze swego prawa użytku, który by był sprzeczny ze społeczno-
gospodarczym przeznaczeniem tego prawa lub z zasadami współżycia społecznego. Takie działanie lub
zaniechanie uprawnionego nie jest uważane za wykonywanie prawa i nie korzysta z ochrony.
-art. 16 pkt 1 i 3, zgodnie z którym zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w
sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców oraz proporcjonalny.
W ocenie Izby zaskarżone postanowienia dokumentów zamówienia nie naruszają powyższych przepisów.
W pierwszej kolejności, odnosząc się zbiorczo do zarzutów odwołania, podkreślić należy, że odwołania
dotyczące opisu przedmiotu zamówienia oraz projektowanych postanowień umowy, tak jak dotyczące każdej innej
czynności lub zaniechania zamawiającego, służą ochronie wykonawców przed działaniami niezgodnymi z przepisami
prawa (art. 513 pkt 1 i 2 ustawy Pzp), a Izba może uwzględnić odwołanie wyłącznie w sytuacji, gdy stwierdzi naruszenie
przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia (art.
554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp) lub niezgodność projektowanego postanowienia umowy z wymaganiami wynikającymi
z przepisów ustawy (art. 554 ust. 1 pkt 2 ustawy Pzp). Nie korzystają zatem z ochrony prawnej dążenia ukierunkowane
jedynie na ukształtowanie korzystniejszej dla wykonawców treści opisu przedmiotu zamówienia lub postanowień
przyszłej umowy, jeżeli treść nadana przez zamawiającego nie narusza obowiązujących przepisów. W sytuacji, gdy
zaskarżone postanowienia dokumentów zamówienia nie są z punktu widzenia wykonawcy pożądane, to jeśli nie stoją
one w sprzeczności z obowiązującymi przepisami prawa, odwołanie nie może zostać uwzględnione. Legalność jest
bowiem jedynym kryterium oceny stosowanym przez Izbę w postępowaniu odwoławczym, które to postępowanie nie
służy wypracowywaniu optymalnych rozwiązań, ale jest wyłącznie środkiem eliminacji działań naruszających przepisy
ustawy i w tym właśnie aspekcie mogły być ocenione podniesione w rozpoznawanej sprawie zarzuty.
W ocenie Izby zarzuty podlegające rozpoznaniu w przedmiotowej sprawie nie zmierzają do wyeliminowania
działań Zamawiającego naruszających przepisy prawa, ale jedynie do nadania postanowieniom dokumentów zamówienia
treści korzystniejszej dla wykonawców.
Następnie podkreślić należy, że odwołanie powinno konkretyzować zarzuty, i wskazywać okoliczności faktyczne
i prawne, które pozwalają na dokonanie oceny zasadności tych zarzutów. Odwołanie powinno wyrażać zastrzeżenia
wobec dokonanych przez zamawiającego czynności lub zaniechań, co oznacza, że niewystarczające jest ogólne
twierdzenie o wystąpieniu określonego rodzaju nieprawidłowości, ale konieczne jest określenie ich zakresu i podstaw
faktycznych, tj. przedstawienie skonkretyzowanych twierdzeń o okolicznościach, z których odwołujący wywodzi
wystąpienie naruszenia. Niedopuszczalne jest natomiast uzupełnianie twierdzeń faktycznych (które wyznaczają granice
zarzutów) dopiero w toku postępowania odwoławczego.
W odniesieniu do zarzutów podlegających rozpoznaniu w przedmiotowej sprawie stwierdzić należy, że
Odwołujący przedstawił wyjątkowo lakoniczne, blankietowe uzasadnienie, niekiedy wręcz pozbawione skonkretyzowanej
argumentacji, a wyrażające jedynie jego ogóle opinie i oczekiwania, a następnie, w toku postępowania odwoławczego,
próbował wypełnić treścią ogólnikowe twierdzenia z odwołania. Takie uzupełnianie podstaw faktycznych zarzutów po
upływie terminu na wniesienie odwołania jest niedopuszczalne i nie mogło być uwzględnione przez Izbę przy ocenie
zarzutów.
W odniesieniu do poszczególnych zarzutów Izba ustaliła i zważyła, co następuje:
Zarzut nr 5
Zgodnie z pkt 2.4.1 PFU dotyczącym etapu 1 (dokumentacja techniczno-projektowa), wykonawca zobowiązany
jest do opracowania dokumentacji, w tym Projektu Budowalnego oraz Projektów Wykonawczych poszczególnych branż i
pozostałych dokumentacji technicznych, na podstawie których zostaną zrealizowane roboty budowlane i wdrożeniowe
wraz z informacją dotyczącą bezpieczeństwa i higieny pracy w m.in. w zakresie: niezbędnych modyfikacji i remontów
infrastruktury drogowej umożliwiającej realizację priorytetu dla pojazdów transportu publicznego i pojazdów ratunkowych
w ruchu ulicznym.
Zdaniem Odwołującego zaskarżony wymóg jest niejednoznaczny i niewyczerpujący oraz został opisany za
pomocą niedokładnych i nie zrozumiałych określeń, a w konsekwencji narusza art. 99 ust. 1 ustawy Pzp, gdyż
zobowiązuje wykonawcę do sporządzenia dokumentacji dla wszelkich niezbędnych modyfikacji i remontów infrastruktury
drogowej umożliwiających realizację priorytetu dla pojazdów transportu publicznego i pojazdów ratunkowych w ruchu
ulicznym.
Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu sporządzenia OPZ w ww. zakresie zgodnie z przepisami ustawy
Pzp, w tym w zgodności z wymaganiami dotyczącymi sporządzenia PFU w przypadku zamówień realizowanych w
formule „zaprojektuj i zbuduj”, w tym uściślenia jakich konkretnie modyfikacji i remontów oraz jakich elementów
infrastruktury drogowej ma dotyczyć powyższy wymóg, a w przypadku braku takiego sprecyzowania – wykreślenie tego
wymogu w całości.
Izba ustaliła, że Zamawiający 22 października 2025 r. zmienił powyższe postanowienie, wykreślając z niego
obowiązek odnoszący się do remontów infrastruktury drogowej. Ponadto Zamawiający wyjaśnił, że powyższe
postanowienie dotyczy takiego doposażenia infrastruktury drogowej, aby możliwa była obsługa priorytetów zgodnie
z zasadami opisanymi w PFU oraz obecnym sposobem realizacji priorytetów dla pojazdów komunikacji miejskiej
i pojazdów ratunkowych.
Następnie, 26 listopada 2025 r. Zamawiający udzielił następujących wyjaśnień do treści przedmiotowego
postanowienia (odpowiedź na pytanie 15):
(…) zauważenia wymaga, że standardem w zamówieniach dot. ITS jest wymóg kompleksowej realizacji, w tym instalacji
urządzeń, przebudowa i dostosowanie sygnalizacji świetlnej czy wprowadzenie nowych elementów infrastruktury.
W przedmiotowym przetargu kluczowe znaczenie ma zatem funkcjonalny charakter PFU. Zamawiający w PFU nie
wskazuje konkretnych rozwiązań technicznych w zakresie obiektu, lecz określa funkcjonalne i użytkowe wymagania, jakie
musi spełniać końcowy efekt zamówienia.
Funkcjonalności wymagane przez Zamawiającego zostały opisane w sposób jednoznaczny wyczerpujący, zresztą
wykonawca opisu tych funkcjonalności nie kwestionuje.
Zamawiający stosownie do art. 103 ust. 3 Pzp ma prawo określić zatem przeznaczenie i wymagania funkcjonalne.
W przypadku niezbędnych modyfikacji i remontów infrastruktury drogowej umożliwiającej realizację priorytetu dla
pojazdów transportu publicznego i pojazdów ratunkowych w ruchu ulicznym zakres ten może być wykonany za pomocą
korekty oznakowania pionowego i poziomego (przypominamy, że korekta oznakowania poziomego, to w rozumieniu
definicji wskazanych w ustawie Pzp – robota budowlana).
Jeśli zatem, na etapie projektowania wykonawca stwierdzi, że osiągnięcie wymaganej przez Zamawiającego
funkcjonalności (priorytetów) jest niemożliwe bez modyfikacji infrastruktury drogowej, by przykładowo autobus miejski
mógł dynamicznie włączyć się do ruchu drogowego, to takie roboty stanowią nieodłączny element zamówienia i nie są
opisane niezgodnie z PFU, tym bardziej mając na względzie znajomość specyfiki zamówienia przez profesjonalnego
Wykonawcę, którym będzie podmiot składający ofertę w postępowaniu.
Podsumowując powyższe, zakres prac koniecznych do wykonania w ramach niniejszego zapisu PFU zależeć będzie od
przyjętych przez Wykonawcę i zaakceptowanych przez Zamawiającego założeń projektowych. Jeżeli zatem wykonawca
uzna, że w celu spełnienia przedmiotowego wymagania nie jest konieczne wykonanie robót, bowiem wystarczające będzie
uzyskanie przedmiotowego efektu (celu zamówienia) bez ingerencji w infrastrukturę drogową, to Zamawiający nie będzie
wymagał wykonania prac nie objętych zatwierdzoną przez Zamawiającego dokumentacją projektową. Dla Zamawiającego
priorytetem jest osiągnięcie w ramach przedmiotu zamówienia określonych funkcjonalności, wskazanych jednoznacznie
w PFU.
W ocenie Izby, mimo dokonanej 22 października 2025 r. zmiany zaskarżonego postanowienia, zarzut pozostał
aktualny w odniesieniu do obowiązków dotyczących modyfikacji infrastruktury drogowej.
Należy jednak stwierdzić, że przedstawione przez Odwołującego uzasadnienie zarzutu w powyższym zakresie
nie konkretyzuje jego podstaw faktycznych i nie wykazuje zasadności zarzutu. Uzasadnienie to sprowadza się do
twierdzenia, że sprzeczne z art. 99 ust. 1 ustawy Pzp jest nałożenie na wykonawcę obowiązku sporządzenia
dokumentacji dla wszelkich niezbędnych modyfikacji infrastruktury drogowej umożliwiających realizację priorytetu dla
pojazdów transportu publicznego i pojazdów ratunkowych w ruchu ulicznym. Dopiero w piśmie procesowym
z 5 listopada 2025 r. Odwołujący skonkretyzował, jakiego rodzaju informacji jego zdaniem brakuje w PFU w kontekście
przepisów rozporządzenia Ministra Rozwoju i Technologii w sprawie szczegółowego zakresu i formy dokumentacji
projektowej, specyfikacji technicznych wykonania i odbioru robót budowlanych oraz programu funkcjonalno-użytkowego.
Powyższe należy uznać za niedopuszczalne precyzowanie i uzupełnianie zarzutów po upływie terminu na wniesienie
odwołania.
Niezależnie od powyższego, zarzut nie może być uznany za zasadny. Oceniając ten zarzut nie można pominąć,
że w przypadku zamówień w formule „zaprojektuj i wybuduj” dokumentacja projektowa na etapie postępowania
o udzielenie zamówienia nie istnieje, a konkretyzacja poszczególnych elementów i rozwiązań następuje dopiero w toku
realizacji umowy. W związku z tym opis przedmiotu zamówienia ma w takim przypadku charakter zdecydowanie bardziej
ogólny, niż ma to miejsce w przypadku zamówień obejmujących wykonanie robót budowlanych. Izba w pełni podziela
stanowisko Zamawiającego, który wskazał na funkcjonalny charakter PFU i brak narzucenia wykonawcom konkretnych
rozwiązań technicznych. Zamawiający zasadnie wskazał, że: Aby system ITS został prawidłowo wykonany, zgodnie z
założeniami i wymaganiami funkcjonalnymi PFU konieczna może się okazać niezbędna modyfikacja infrastruktury
drogowej, która jest integralnie związana z ruchem, np. poprzez modyfikację geotermii pasa ruchu, dostosowanie zatok
autobusowych, instalację dedykowanych czujników czy też dostosowanie masztów, szaf sterujących sygnalizacją
świetlną. Jeśli zatem, na etapie projektowania wykonawca stwierdzi, że osiągnięcie wymaganej przez Zamawiającego
funkcjonalności (priorytetów) jest niemożliwe bez modyfikacji infrastruktury drogowej, by przykładowo autobus miejski
mógł dynamicznie włączyć się do ruchu drogowego, to takie roboty stanowią nieodłączny element zamówienia i nie są
opisane niezgodnie z PFU, tym bardziej mając na względzie znajomość specyfiki zamówienia przez profesjonalnego
wykonawcę. Należy bowiem mieć na uwadze, że przedmiotowe postępowanie przetargowe ma na celu wyłonienie
wykonawcy, który nie tylko dostarczy czy też zainstaluje odpowiednie urządzenia, ale w pierwszej kolejności wykona
dokumentację projektową, z której to wynikać powinno co i w jaki sposób należy wykonać aby osiągnąć cele określone w
założeniach przedprojektowych (w PFU).
Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w wyjaśnieniach treści SW Z udzielonych przez Zamawiającego
26 listopada 2025 r., które Izba zobowiązana jest uwzględnić przy wyrokowaniu. Zamawiający wskazał w nich, że w PFU
nie wyznacza konkretnych rozwiązań technicznych w zakresie obiektu, lecz określa funkcjonalne i użytkowe wymagania,
jakie musi spełniać końcowy efekt zamówienia, a zakres prac koniecznych do wykonania w ramach niniejszego zapisu
PFU zależeć będzie od przyjętych przez wykonawcę. To zatem od wykonawcy zależeć będzie, czy uzyskanie celu
będzie wymagało ingerencji w infrastrukturę drogową, czy też nie. Takie rozwiązanie– zdaniem Izby – wpisuje się w
charakter zamówienia i jest uzasadnione obiektywnymi potrzebami Zamawiającego. Trudno bowiem byłoby
zaakceptować sytuację, że wykonawca założy realizację przedmiotu zamówienia w sposób skutkujący koniecznością
ingerencji w infrastrukturę drogową i jednocześnie nie będzie obciążony obowiązkami związanymi z przyjęciem takich
założeń. Ponieważ jednak założenia te zostaną określone przez wykonawcę na etapie wykonywania umowy, nie można
oczekiwać od Zamawiającego konkretyzacji tych koniecznych modyfikacji i wskazania, jakich elementów infrastruktury
drogowej będą dotyczyć.
Zarzut nr 15
Na stronie 10 SOPZ Zamawiający zamieścił następujące postanowienie:W przypadku, jeśli zapisy PFU nie
wskazują wprost na wymóg opracowania dokumentacji dla danego zakresu, wówczas Wykonawca niezależnie jest
zobowiązany do jej opracowania i dostarczenia Zamawiającemu, w zakresie niezbędnym do poprawnej realizacji prac,
pełnej obsługi poszczególnych funkcjonalności przez użytkowników Systemu oraz ewentualnej dalszej rozbudowy
systemu i modyfikacji zakresu obszarowego, ilościowego i funkcjonalnego systemu ITS Opole. Wymóg dotyczy m.in.
wytycznych, instrukcji instalacji/podłączeń w obrębie budowanej infrastruktury, instrukcji obsługi, schematów (np.
blokowych, optycznych), rysunków itp.
Odwołujący podniósł, że zaskarżone postanowienie narusza art. 99 ust. 1 oraz art. 99 ust. 4 ustawy Pzp, gdyż
nakłada obowiązek opracowania dokumentacji nawet w zakresie nieopisanym pod warunkiem, że jest ona niezbędna do
poprawnej realizacji prac.
Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu wykreślenia zaskarżonego postanowienia.
Izba ustaliła, że Zamawiający 22 października 2025 r. udzielił następujących wyjaśnień:
Zamawiający wyjaśnia, że opisy co do konieczności opracowania dokumentacji znajdują się w poszczególnych
rozdziałach dotyczących danych zakresów w ramach ZADANIA I (zakres gwarantowany), tj.:
Rozdział 3 – w PFU jest zapis: „W ramach prac Wykonawca zobowiązany będzie do wykonania: opracowania wymaganej
dokumentacji wraz z jej uzgodnieniem i zatwierdzeniem”,
Rozdział 4 - w PFU jest zapis: „Do zadań Wykonawcy należało będzie: opracowanie wymaganej dokumentacji wraz z jej
uzgodnieniem i zatwierdzeniem (jeżeli będzie to wymagane)”,
Rozdział 6 - w PFU jest zapis: „W ramach zadania Wykonawca zobowiązany będzie do: opracowania niezbędnej
dokumentacji, w tym projektu elektrycznego oraz Projektu Inżynierii Ruchu’,
Rozdział 7 - w PFU jest zapis: „Wykonawca, w trakcie prac modernizacyjnych, będzie zobowiązany do: Wykonawca
opracuje i zatwierdzi aneksy do Projektów Inżynierii Ruchu dla każdego skrzyżowania oddzielnie; Wykonawca opracuje
lub dokona aktualizacji projektu elektrycznego dla każdego skrzyżowania oddzielnie”,
Rozdział 8 - w PFU jest zapis: „Do każdej stacji meteo należy doprowadzić zasilanie. Zamawiający dopuszcza
wykorzystania istniejącego zasilania, doprowadzonego do innych urządzeń zamontowanych na konstrukcjach
istniejących. Wówczas Wykonawca będzie zobowiązany dokonać ponownego przeliczenia parametrów zasilania oraz
dokonać uzgodnienia, sformalizowania i wdrożenia zmiany mocy przyłączeniowej łącza (jeśli będzie to wymagane)”,
ponadto w SOPZ (str. 9) doprecyzowano, że budowa stacji meteo na obwodnicy Czarnowąsów wiąże się z „…
zaprojektowaniem i budową nowej konstrukcji wsporczej dla stacji pomiarowej wymaga”,
Rozdział 9 (w zakresie 9.1.1) - w PFU jest zapis: „W ramach zadania należy opracować kompleksowe projekty
budowlano-wykonawcze budowy sygnalizacji świetlnej…”,
Rozdział 12 - w PFU jest zapis: „Na etapie projektowym należy uzgodnić …” oraz „Kamery należy zainstalować na
istniejących konstrukcjach (po wcześniejszym przeliczeniu zwiększonego obciążenia)”,
Rozdział 13 - w PFU jest zapis: „Wykonawca zobowiązany będzie do zaprojektowania i wykonania …”,
Rozdział 14 - w PFU jest zapis: „Wykonawca zobowiązany będzie do przygotowania nowych Projektów Inżynierii Ruchu
dla skrzyżowań …”,
Rozdział 15 - w PFU jest zapis: „W ramach zadania należy opracować kompleksowe projekty budowlano-wykonawcze …”,
Rozdział 17 - w PFU jest zapis: „Wykonawca zobowiązany będzie do zaprojektowania i wykonania …”,
Rozdział 20.1 - w PFU jest zapis: „Wykonawca zobowiązany będzie do zaprojektowania i wykonania …”,
Rozdział 20.2 - w PFU jest zapis: „Wykonawca zobowiązany będzie do wybudowania kanalizacji teletechnicznej, wg
załączonych do PFU projektów” oraz „Załączone dokumentacje należy wykorzystać tylko w zakresie budowy kanalizacji
teletechnicznej oraz dokonać wszelkich niezbędnych uzgodnień”,
Rozdział 20.3 - w PFU jest zapis: „Wykonawca zobowiązany będzie do dostarczenia 1 stanowiskach komputerowego dla
IT MZD …” – z uwagi na wymagany zakres nie ma potrzeby sporządzania jakiejkolwiek dokumentacji.
Zamawiający wyjaśnia, że wskazane progi procentowe zostały określone wyłącznie pod kątem podziału płatności.
Wykonawca zobowiązany jest wycenić ryczałtowo cały zakres zamówienia.
Następnie, 26 listopada 2025 r. Zamawiający (w odpowiedzi na pytanie 154) zmienił przedmiotowe postanowienie,
nadając mu następującą treść:
Wykonawca jest zobowiązany do opracowania i dostarczenia Zamawiającemu dokumentacji techniczno-projektowej, w
zakresie niezbędnym do poprawnej realizacji prac, pełnej obsługi poszczególnych funkcjonalności przez użytkowników
Systemu ITS Opole. Wymóg dotyczy m.in. wytycznych, instrukcji instalacji/podłączeń w obrębie budowanej
infrastruktury, instrukcji obsługi, schematów (np. blokowych, optycznych), rysunków, itp.
W ocenie Izby, biorąc pod uwagę udzielone przez Zamawiającego wyjaśnienia oraz dokonaną zmianę
zaskarżonego postanowienia, brak jest podstaw do uznania zarzutu za zasadny. Zamawiający jednoznacznie wskazał,
które części dokumentacji zawierają opisy co do konieczności opracowania dokumentacji oraz wykreślił z zaskarżonego
postanowienia fragmenty: W przypadku, jeśli zapisy PFU nie wskazują wprost na wymóg opracowania dokumentacji dla
danego zakresu, wówczas i oraz ewentualnej dalszej rozbudowy systemu i modyfikacji zakresu obszarowego, ilościowego
i funkcjonalnego systemu ITS Opole.
Odwołujący, mimo dokonanej przez Zamawiającego zmiany, podtrzymał przedmiotowy zarzut, nie sposób jednak
stwierdzić, na czym konkretnie naruszenie przepisów przez Zamawiającego miałoby polegać. Z ogólnikowego
uzasadnienia przedstawionego w odwołaniu należy wnioskować, że Odwołujący upatrywał takiego naruszenia w
obowiązku opracowania dokumentacji nawet w zakresie nieopisanym, pod warunkiem, że jest ona niezbędna do
poprawnej realizacji prac. Uwzględniając udzielone przez Zamawiającego wyjaśnienia i dokonane zmiany, należy
stwierdzić, że w granicach zarzutu odwołania nie przedstawiono żadnych argumentów mogących prowadzić do wniosku
o zasadności zarzutu.
Zarzut nr 21
Zgodnie z SOPZ rozdział Zadanie II, punkt 6:
Do katalogu zgłoszeniowego wliczają się również działania czynników zewnętrznych tj. m.in.:
a.przerwy w zasilaniu spowodowane awariami zlokalizowanymi poza Systemem,
b.działania osób trzecich wynikające z prac budowlanych lub innych czynności mających charakter robót powiązanych na
poziomie terenu i infrastruktury podziemnej,
c.działania osób trzecich wynikające z aktów wandalizmu,
d.działania osób trzecich związane z wystąpieniem oraz z usuwaniem skutków kolizji drogowych lub wypadków drogowych,
e.pozostałe nieprzewidziane usterki związane z wypadkami drogowymi lub kolizjami drogowymi, oraz usterki wynikające z
działań innej siły wyższej,”
f.wszelkie awarie, w tym wynikające ze zużycia dowolnego elementu istniejącej i rozbudowanej infrastruktury systemu ITS
Opole np. naprawa konstrukcji wsporczych uszkodzonych z powodu zużycia się materiałów.
Zdaniem Odwołującego przedmiotowe postanowienie nie wypełnia rygorów ustawy Pzp dotyczących konkretności
i szczegółowości określenia zakresu obowiązków wykonawcy. Odwołujący podniósł, że koszty wskazanych w ww.
punkcie napraw powinny odbywać się na zasadzie kosztorysów powykonawczych lub tabeli elementów rozliczeniowych,
nie jest natomiast możliwym oszacowanie kosztów tych napraw w ramach wynagrodzenia ryczałtowego, gdyż nie da się
przewidzieć liczby i zakresu ich występowania.
Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu wykreślenia zaskarżonego postanowienia.
Izba ustaliła, że Zamawiający 22 października 2025 r. zmienił powyższe postanowienie, nadając mu brzmienie:
Do katalogu zgłoszeniowego wliczają się również działania czynników zewnętrznych tj. m.in.:
a.przerwy w zasilaniu spowodowane awariami zlokalizowanymi poza Systemem – nie więcej niż 15 zdarzeń w skali 12 m-
cy,
b.działania osób trzecich wynikające z aktów wandalizmu,
c.działania osób trzecich związane z wystąpieniem oraz z usuwaniem skutków kolizji drogowych lub wypadków drogowych,
d.pozostałe nieprzewidziane usterki związane z wypadkami drogowymi lub kolizjami drogowymi, oraz usterki wynikające z
działań siły wyższej,
e.wszelkie awarie, w tym wynikające ze zużycia dowolnego elementu istniejącej i rozbudowanej infrastruktury systemu ITS
Opole np. naprawa konstrukcji wsporczych uszkodzonych z powodu zużycia się materiałów.
Zamawiający wskazał: w przypadku zdarzeń określonych w lit. a-d Wykonawca winien posiadać opłaconą polisę
ubezpieczenia mienia uwzględniającą wymienione powyżej przypadki. Koszt polisy stanowi koszt Wykonawcy, który
powinien on uwzględnić w cenie oferty. W przypadku zdarzeń wskazanych w lit e zastosowane będą zasady określone w
pkt 27) niniejszego pisma, w szczególności zawarte w wyjaśnieniach do tego pkt. (…)
W zakresie dotyczącym sposobu rozliczania napraw, Odwołujący poprzestał w odwołaniu na ogólnikowym i
gołosłownym stwierdzeniu konieczności rozliczenia kosztorysowego, bez poparcia tego stanowiska szerszą
argumentacją. Tak uzasadniony zarzut, wyrażający jedynie preferencje wykonawcy, bez wskazania na konkretne
okoliczności, które świadczyłyby o naruszeniu przez Zamawiającego przepisów ustawy, nie mógł być uznany za
zasadny.
W toku postępowania odwoławczego Odwołujący podtrzymał zarzut, wskazując w kolejnych pismach
procesowych, że określony przez Zamawiającego w SOPZ katalog zgłoszeń serwisowych jest sprzeczny z art. 99 ust.
1 ustawy Pzp. Odnosząc się do tego stanowiska stwierdzić należy, że przedstawione w odwołaniu uzasadnienie
przedmiotowego zarzutu sprowadza się do kwestionowania sposobu rozliczania kosztów napraw. W uzasadnieniu tym,
mającym wyjątkowo ogólnikowy charakter, trudno dopatrzyć się kwestionowania ustalonego katalogu zgłoszeń
serwisowych, które Odwołujący próbował objąć zarzutem dopiero w toku postępowania odwoławczego, co należy uznać
za niedopuszczalne. W tym zakresie aktualne pozostaje stanowisko Izby dotyczące obowiązku konkretyzacji podstaw
faktycznych zarzutów już w treści odwołania.
Zarzut nr 37
Zgodnie z § 2 ust. 20 projektu Umowy:
Ze względu na zawieranie Umowy przez Strony w trakcie:
a)agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej na terytorium Ukrainy, w tym skutków tej agresji w rejonie innych Państw;
b)agresji zbrojnej Hamasu na Izrael, w tym skutków tej agresji w rejonie innych Państw oraz w rejonie Morza Czerwonego;
c)konflikt zbrojny pomiędzy Izraelem i Iranem, w tym skutków tego konfliktu w rejonie innych Państw;
Strony potwierdzają, że powyższe okoliczności oraz ich skutki możliwe do przewidzenia na dzień wyznaczony jako termin
składania ofert, nie mają charakteru siły wyższej i na dzień wyznaczony jako termin składania ofert Strony znają bieżące
ograniczenia lub koszty realizacji zakresu przedmiotu Umowy spowodowane powyższymi okolicznościami. Strony po dniu
wyznaczonym jako termin składania ofert mogą powołać się na siłę wyższą, o ile wystąpią nowe zdarzenia lub skutki
powyżej wskazanych zdarzeń nieznane Stronom i niemożliwe do przewidzenia przez Strony w dacie terminu składania
ofert i Strony wykażą odpowiedni związek przyczynowo – skutkowy na przyszłość.
Odwołujący podniósł, że wykonawca nie jest w stanie przewidzieć konkretnych zdarzeń w ramach przywołanych
konfliktów, a także nie jest w stanie ocenić ich skutków oraz że niejednoznaczne jest sformułowanie: Strony wykażą
odpowiedni związek przyczynowo – skutkowy na przyszłość.
Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu wykreślenia zaskarżonego postanowienia.
Izba ustaliła, że Zamawiający 22 października 2025 r. zmienił powyższe postanowienie, nadając mu brzmienie:
Ze względu na zawieranie Umowy przez Strony w trakcie:
a) agresji zbrojnej Federacji Rosyjskiej na terytorium Ukrainy, w tym skutków tej agresji w rejonie innych Państw;
b) agresji zbrojnej Hamasu na Izrael, w tym skutków tej agresji w rejonie innych Państw oraz w rejonie Morza Czerwonego;
c) konflikt zbrojny pomiędzy Izraelem i Iranem, w tym skutków tego konfliktu w rejonie innych Państw;
Strony potwierdzają, że powyższe okoliczności oraz ich skutki możliwe do przewidzenia na dzień wyznaczony jako termin
składania ofert, nie mają charakteru siły wyższej i na dzień wyznaczony jako termin składania ofert Strony znają bieżące
ograniczenia lub koszty realizacji zakresu przedmiotu Umowy spowodowane powyższymi okolicznościami. Strony po dniu
wyznaczonym jako termin składania ofert mogą powołać się na siłę wyższą, o ile wystąpią nowe zdarzenia lub skutki
powyżej wskazanych zdarzeń nieznane Stronom i niemożliwe do przewidzenia przez Strony w dacie terminu składania
ofert i Strony wykażą odpowiedni związek przyczynowo – skutkowy zaistnienia siły wyższej na realizację Umowy.
Po dokonanej zmianie zarzut w zakresie, w jakim odnosił się do niejednoznacznego sformułowanie: Strony
wykażą odpowiedni związek przyczynowo – skutkowy na przyszłość, stał się niekatulany.
W pozostałym zakresie naruszenie przez Zamawiającego przepisów ustawy nie zostało przez Odwołującego
wykazane. Z treści odwołania nie sposób nawet wyczytać, który przepis miałby zostać tym postanowieniem naruszony.
Niezależnie od powyższego, nie sposób dopatrzyć się jakiegokolwiek naruszenia we wskazaniu, że wykonawca
powinien przewidzieć nie tylko znane skutki występujących w dniu składania oferty zdarzeń wskazanych w powyższym
postanowieniu umownym, ale też skutki możliwe do przewidzenia w dniu składania oferty. Jak słusznie wskazał
Zamawiający w odpowiedzi na odwołanie: Wykonawca składający ofertę w postępowaniu o udzielenie zamówienia jest
profesjonalistą, od którego wymaga się podwyższonego miernika należytej staranności (zob. art. 355 § 1 i 2 Kodeksu
cywilnego). W kontekście składanej przez wykonawcę oferty oznacza to, iż wykonawca winien przewidzieć i uwzględnić w
swojej kalkulacji cenowej skutki wszelkich znanych mu, możliwych do przewidzenia na dzień składania oferty,
okoliczności. Zgodne z ogólnymi zasadami Kodeksu cywilnego jest zatem wskazanie w umowie postanowienia, że
zdarzenie, które istnieje w momencie składania oferty (przykładowo: zaostrzenie przepisów w przyszłości, znany problem
z łańcuchem dostaw) i którego skutki są możliwe do oszacowania przez profesjonalistę, nie może być później traktowane
jako siła wyższa. Izba stanowisko to w pełni podziela. Profesjonalny wykonawca może – zdaniem Izby – oszacować i
uwzględnić przy składaniu oferty dające się przewidzieć skutki występujących w tej dacie konfliktów zbrojnych. Ryzyko
związane z przedmiotowym postanowieniem nie przekracza dopuszczalnych granic i nie prowadzi do sprzeczności tego
postanowienia z przepisami prawa.
W ocenie Izby sposób sformułowania i treść przedmiotowego zarzutu świadczy o dążeniu Odwołującego do
ukształtowania korzystniejszej dla siebie treści umowy w celu minimalizacji ryzyk związanych z jej realizacją. Dążenia
takie, którym nie towarzyszy wykazanie niezgodności działań zamawiającego z prawem, nie korzystają z ochrony.
Zarzut nr 39
Zgodnie z § 13 ust. 5 projektu Umowy: Jeżeli naliczone kary umowne określone w Umowie nie pokryją w całości
szkód (strat lub utraconych korzyści) poniesionych przez Zamawiającego, Zamawiający może żądać, na zasadach
ogólnych, odszkodowania uzupełniającego, przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary umownej, do wysokości
rzeczywiście poniesionej szkody. Kwota odszkodowania może zostać potrącona z wynagrodzenia Wykonawcy lub innych
wierzytelności Wykonawcy lub wypłacona z zabezpieczenia należytego wykonania Umowy.
Odwołujący podniósł, że zgodnie z art. 436 pkt 3 ustawy Pzp umowa określa łączną maksymalną wysokość kar
umownych, których mogą dochodzić strony, a Zamawiający określił tę wysokość na 35%, zatem uprawnienie do
potrącania odszkodowania z wynagrodzenia poza ten limit stoi w sprzeczności ze wskazanym wyżej limitem.
Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu wykreślenia zaskarżonego postanowienia.
Oceniając przedmiotowy zarzut po pierwsze wskazać należy, że jedynym przepisem wskazanym jako podstawa
zarzutu, jest art. 436 pkt 3 ustawy Pzp, który stanowi, że umowa zawiera postanowienia określające w szczególności
łączną maksymalną wysokość kar umownych, których mogą dochodzić strony. Nie ulega wątpliwości, że do naruszenia
ww. przepisu nie doszło, Zamawiający bowiem wskazał łączną maksymalną wysokość kar umownych w § 13 ust. 18
PPU.
Następnie podkreślenia wymaga, że Odwołujący nie wskazał na ewentualne naruszenie innych przepisów
ustawy, Izba nie może natomiast sama przypisywać ogólnie wskazanych w petitum odwołania podstaw prawnych do
konkretnych zarzutów.
Niezależenie od powyższego Izba podziela stanowisko Zamawiającego przedstawione w wyjaśnieniach do treści
SW Z (odpowiedź na pytanie 248). Przyjmując istnienie po stronie Zamawiającego możliwości dochodzenia
odszkodowania przewyższającego naliczone kary umowne (co nie zostało w odwołaniu zakwestionowane), należy
stwierdzić, że Zamawiający jest uprawniony zarówno do potrącenia kwoty odszkodowania z wynagrodzenia wykonawcy
lub innych wierzytelności wykonawcy, jak i wypłacenia jej z zabezpieczenia należytego wykonania umowy, a możliwość
ta wynika wprost z przepisów prawa, bez względu na wpisanie jej w treści umowy. Prawo do potrącenia kwoty
odszkodowania wynika z art. 498 § 1 Kc, zgodnie z którym gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami
i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu
wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są
wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Możliwość wypłaty
odszkodowania uzupełniającego z zabezpieczenia należytego wykonania umowy wynika natomiast z samej istoty tego
zabezpieczenia – zgodnie bowiem z art. 449 ust. 2 ustawy Pzp zabezpieczenie służy pokryciu roszczeń z tytułu
niewykonania lub nienależytego wykonania umowy.
Nietrafna zdaniem Izby jest argumentacja Odwołującego, że o niedopuszczalności potrącenia odszkodowania
uzupełniającego miałby przesądzać potencjalnie sporny charakter roszczenia odszkodowawczego i ryzyko pozbawienia
wykonawcy zapłaty aa wykonane świadczenia, bez konieczności wykazania zasadności roszczenia
odszkodowawczego. Zauważenia wymaga, że w świetle przepisów Kc sporny charakter wierzytelności nie wyklucza
potrącenia. Zaznaczyć również należy, że zaskarżone postanowienie nie powoduje po stronie Zamawiającego
dowolności w korzystaniu z takiego sposobu uzyskania odszkodowania – w przypadku niezasadnego potrącenia
Zamawiającego obciążać będą związane z tym konsekwencji prawne.
Nie sposób też podzielić stanowiska Odwołującego, że zaskarżone postanowienie może być poczytywane jako
blankietowe oświadczenie o uznaniu roszczeń Zamawiającego. Odwołujący nie przedstawił szerszej argumentacji w tym
zakresie, a podstaw do powyższej tezy trudno odnaleźć w przepisach Kc.
Zarzut nr 42
Zgodnie z § 15 ust. 1 lit e projektu Umowy:
10.Łączna odpowiedzialność odszkodowawcza Wykonawcy wobec Zamawiającego wynikająca z roszczeń
Zamawiającego dot. kar umownych z tytułu Umowy jest ograniczona do wartości 100% wynagrodzenia umownego
brutto, łącznie za realizację ZADANIA I, II, III i IV. Niezależnie od podstawy prawnej dochodzenia roszczenia
odpowiedzialność odszkodowawcza Wykonawcy ograniczona jest w każdym przypadku do szkód rzeczywistych.
11.Ograniczenie odpowiedzialności, o którym mowa w ust. 10 powyżej, nie ma zastosowania w przypadku:
1)odpowiedzialności Wykonawcy z tytułu szkód wyrządzonych umyślnie lub w wyniku rażącego niedbalstwa;
2)odpowiedzialności Wykonawcy z tytułu szkód na osobie;
3)odpowiedzialności Wykonawcy z tytułu szkód w środowisku naturalnym.
Odwołujący podniósł, że ww. postanowienie wprowadza odpowiedzialność odszkodowawczą do 100% wartości
wynagrodzenia umownego brutto (łącznego dla wszystkich zadań), co jest nieproporcjonalne i rażąco wygórowane w
stosunku do charakteru i wartości zamówienia oraz narusza art. 433 pkt 4 ustawy Pzp, który stanowi, że postanowienia
umowy nie mogą przewidywać odpowiedzialności wykonawcy za okoliczności, za które nie ponosi on winy.
Odwołujący wniósł o nakazanie Zamawiającemu wykreślenia zaskarżonego postanowienia.
W wyjaśnieniach do treści SWZ z 22 października 2025 r. Zamawiający wskazał:
Zamawiający wyjaśnia, że wprowadzenie limitu odpowiedzialności odszkodowawczej Wykonawcy wynoszącego 100%
wartości wynagrodzenia umownego brutto, ze wskazanymi w PPU wyjątkami nie może być poczytywane jako rozwiązanie
nadmiernie obciążające Wykonawcę, tym bardziej, że przedmiot zamówienia ma charakter skomplikowany i może
wpływać na bezpieczeństwo w komunikacji publicznej w Mieście Opolu. Tym samym, potencjalnie, Wykonawca może
wyrządzić szkód o wielkiej wartości. Ograniczenie odpowiedzialności do 100% wartości wynagrodzenia brutto (z wyjątkami
wskazanymi w umowie) uznać należy zatem za działanie Zamawiającego, korzystne dla Wykonawcy. Jednocześnie,
Zamawiający wyjaśnia, że odpowiedzialność odszkodowawcza Wykonawcy dotyczy sytuacji, za które odpowiedzialność
ponosi Wykonawca (zgodnie z odpowiedzialnością na zasadach ogólnych, wynikającą z Kodeksu cywilnego), tym
samym powyższe postanowienie w żaden sposób nie może być poczytywane jako naruszające art. 433 pkt 4 Pzp.
Oceniając przedmiotowy zarzut wskazać należy, że jedynym przepisem wskazanym jako naruszony przez
Zamawiającego, jest art. 433 pkt 4 ustawy Pzp, który stanowi, że projektowane postanowienia umowy nie mogą
przewidywać odpowiedzialności wykonawcy za okoliczności, za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający.
Z odwołania nie wynika, dlaczego Odwołujący zakłada, że odpowiedzialność odszkodowawcza, o której mowa w
zaskarżonym postanowieniu, obejmuje okoliczności za które wyłączną odpowiedzialność ponosi zamawiający.
Odwołujący zdaje się pomijać, że odpowiedzialność odszkodowawcza na zasadach ogólnych dotyczy sytuacji, za które
wykonawca ponosi odpowiedzialność, zgodnie bowiem z art. 471 Kc, dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody
wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie
jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zatem zaskarżone postanowienie nie
może być uznane za naruszające art. 433 pkt 4 ustawy Pzp.
Jednocześnie Odwołujący nie wskazał żadnych przepisów ustawy, z którymi niezgodny byłby ustalony przez
Zamawiającego limit odpowiedzialności odszkodowawczej. Zamawiający natomiast uzasadnił wprowadzenie takiego
limitu skomplikowanym charakterem przedmiotu zamówienia, mającym wpływ na bezpieczeństwo w komunikacji
publicznej w Opolu oraz ryzykiem wyrządzenia szkód o wielkiej wartości.
Wobec niestwierdzenia na naruszenia przez Zamawiającego przepisów ustawy, odwołanie w zakresie
podlegającym merytorycznemu rozpoznaniu należało oddalić.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 557, art. 574 i art. 575 ustawy Pzp oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. a i
b oraz § 8 ust. 2 pkt 1 , stosownie do wyniku postępowania obciążając kosztami Odwołującego.
Przewodnicząca:……………………