KIO 3391/25

Sygn. akt:KIO 3391/25 WYROK Warszawa, 29 września 2025 r. Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie: Przewodniczący:Bartosz Stankiewicz Protokolant: Wiktoria Ceyrowska po rozpoznaniu na rozprawie 24 września 2025 r. odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 11 sierpnia 2025 r. przez wykonawcę CONW IK spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu przy ul. Święty Marcin 29/8 (61-806 Poznań) ​w postępowaniu prowadzonym przez Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu z siedzibą ​w Poznaniu przy ul. Wojska Polskiego 28 (60-637 Poznań) przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawcy P.K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Ogólnobudowlana IZO-BUD P.K. z siedzibą w Dopiewie przy ul. Ogrodowej 45 (62-070 Dopiewo) orzeka: 1. Oddala odwołanie. 2 . Kosztami postępowania obciąża wykonawcę CONW IK spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Poznaniu i: 2.1. zalicza na poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 10 000 zł 00 gr (dziesięć tysięcy złotych zero groszy) uiszczoną przez tego wykonawcę tytułem wpisu od odwołania, kwotę 4 028 zł 00 gr (cztery tysiące dwadzieścia osiem złotych zero groszy) stanowiącą koszty odwołującego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika i dojazdu pełnomocnika na posiedzenie i rozprawę oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty zamawiającego poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika; 2.2. zasądza od wykonawcy CONWIK spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą ​w Poznaniu na rzecz zamawiającego Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu kwotę ​w wysokości 3 600 zł 00 gr (trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) stanowiącą koszty strony poniesione z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika. Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych. Przewodniczący:……………………..………… Sygn. akt:KIO 3391/25 Uzasadnie nie Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu zwany dalej „zamawiającym”, prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego, na podstawie przepisów ustawy z 11 września 2019 r. Prawo zamówień publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1320 ze zm.) zwanej dalej: „Pzp”, w trybie podstawowym, pn.: Modernizacja świetlicy studenckiej w budynku akademika DS. Maćko w Poznaniu ul. Piątkowska 94/C,o numerze: AZ.262.2065.2025, zwane dalej „postępowaniem”. Ogłoszenie o zamówieniu zostało zamieszczone w Biuletynie Zamówień Publicznych 4 lipca 2025 r., pod numerem: 2025/BZP 00310568. Szacunkowa wartość zamówienia, którego przedmiotem są roboty budowlane jest niższa od kwot wskazanych w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 Pzp. 11 sierpnia 2025 r. wykonawca CONW IK Sp. z o.o. z siedzibą w Poznaniu(zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie wobec czynności zamawiającego, polegającej na: - odrzuceniu oferty odwołującego z uwagi na fakt zastosowania – w opinii zamawiającego – błędnej stawki podatku VAT, podczas gdy odwołujący zastosował prawidłową stawkę VAT; - wyborze oferty wykonawcy Firmy Ogólnobudowlanej „IZO-BUD” P.K. jako najkorzystniejszej, z jednoczesnym zaniechaniem odrzucenia tego wykonawcy ​z postępowania pomimo, iż jego oferta zawiera błąd w obliczeniu ceny polegający na zastosowaniu nieprawidłowej stawki podatku VAT, tj. przyjęcia stawki 23%, niezgodnej ​z ustawą z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.). Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie następujących przepisów: 1) art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp w zw. z art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp przez jego zastosowanie ​i odrzucenie oferty odwołującego pomimo tego, że jego oferta nie zawiera błędu w obliczeniu ceny polegającego na przyjęciu błędnej stawki podatku VAT; 2) art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp w zw. z art. 223 ust. 1 Pzp w zw. z art. 16 Pzp przez jego niezastosowanie i zaniechanie odrzucenia oferty wykonawcy Firmy Ogólnobudowlanej „IZO-BUD” P.K. pomimo, iż jego oferta zawiera błąd w obliczeniu ceny polegający na zastosowaniu nieprawidłowej stawki podatku VAT, tj. przyjęcia stawki 23%, niezgodnej ​z ustawą z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) i w efekcie dokonanie w sposób nieprawidłowy wyboru oferty wykonawcy Firma Ogólnobudowlana „IZO-BUD” P.K. – jako najkorzystniejszej, co jednocześnie stanowiło naruszenie zasady równości wykonawców i uczciwej konkurencji, a także przejrzystości postępowania; 3) art. 239 ust. 1 i ust. 2 Pzp w zw. z art. 16 Pzp przez jego nieprawidłowe zastosowanie ​i dokonanie wyboru oferty wykonawcy Firma Ogólnobudowlana „IZO-BUD” P.K., Ogrodowa 45, 62-070 Dopiewo, która powinna zostać odrzucona z uwagi na błąd w obliczeniu ceny polegający na przyjęciu błędnej stawki podatku VAT; 4) art. 239 ust. 1 i ust. 2 Pzp w zw. z art. 16 Pzp przez zaniechanie wyboru oferty odwołującego jako najkorzystniejszej. Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu: - unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty wykonawcy Firmy Ogólnobudowlanej „IZO-BUD” P.K. z siedzibą w Dopiewie; - unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego; - powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty odwołującego, odrzucenie oferty Wykonawcy Firmy Ogólnobudowlanej „IZO-BUD” P.K. ​z siedzibą w Dopiewie oraz wybór oferty odwołującego jako najkorzystniejszej. Odwołujący wyjaśnił, że ma interes we wniesieniu odwołania, ponieważ jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność w zakresie objętym przedmiotem zamówienia. ​W wyniku naruszenia przez zamawiającego ww. przepisów ustawy, interes odwołującego ​w uzyskaniu zamówienia miał doznać uszczerbku, bowiem zamawiający dokonał niewłaściwej oceny oferty złożonej przez odwołującego w zakresie przyjęcia odpowiedniej stawki VAT, co skutkowało jego odrzuceniem i wyborem oferty wykonawcy Firmy Ogólnobudowlanej „IZO-BUD” P.K. z siedzibą w Dopiewie. Odwołujący podkreślił, że w wyniku działań ​i zaniechań zamawiającego, może ponieść szkodę – polegającą na uniemożliwieniu mu uzyskania zamówienia. W uzasadnieniu odwołania została przedstawiona argumentacja dla podniesionych zarzutów. Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego zgłosił wykonawca P.K. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Firma Ogólnobudowlana IZO-BUD P.K. z siedzibą w Dopiewie. 24 września 2025 r. zamawiający złożył do akt sprawy odpowiedź na odwołanie, ​w której przedstawił stanowisko dla wniosku o oddalenie odwołania w całości jako bezzasadnego. Na podstawie dokumentacji przedmiotowego postępowania, złożonych dowodów oraz biorąc pod uwagę stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego, Izba ustaliła i zważyła, co następuje: Wobec spełnienia przesłanek określonych w art. 525 Pzp, Izba stwierdziła skuteczność przystąpienia zgłoszonego przez wykonawcę P.K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą Firma Ogólnobudowlana IZO- BUD P.K. ​z siedzibą w Dopiewie (zwanego dalej: „przystępującym”), do udziału w postępowaniu odwoławczym po stronie zamawiającego. W związku z tym ww. wykonawca stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego. Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek skutkujących odrzuceniem odwołania na podstawie art. 528 Pzp i skierowała odwołanie na rozprawę. Izba uznała, że odwołujący posiadał interes w uzyskaniu zamówienia oraz mógł ponieść szkodę w wyniku naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy, czym wypełnił materialnoprawne przesłanki dopuszczalności odwołania, o których mowa w art. 505 ust. 1 Pzp. Izba zaliczyła na poczet materiału dowodowego: 1)dokumentację przekazaną w postaci elektronicznej, zapisaną na płycie CD, przesłaną do akt sprawy przez zamawiającego 19 września 2025 r., w tym w szczególności: - ogłoszenie o zamówieniu; - specyfikację warunków zamówienia (zwaną dalej nadal: „SWZ”) wraz z załącznikami; - oferty złożone w postępowaniu; - wezwanie do złożenia wyjaśnień z 22 lipca 2025 r. skierowane do odwołującego na podstawie art. 223 ust. 1 Pzp; - wyjaśnienia z 24 lipca 2025 r. wraz z załącznikami złożone przez odwołującego w odpowiedzi na powyżej wskazane wezwanie; - zawiadomienie z 6 sierpnia 2025 r. o wyborze najkorzystniejszej oferty, w którym zawarta została również informacja o odrzuceniu oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp wraz z podaniem uzasadnienia dla tej czynności; 2)załączony do odwołania Regulamin Domów Studenckich Uniwersytetu Przyrodniczego ​w Poznaniu; 3)dokumenty złożone na posiedzeniu przez odwołującego: - SWZ w postępowaniu prowadzonym przez Uniwersytet Warszawski w 2025 r.; - SWZ w postępowaniu prowadzonym przez AWF w Poznaniu w 2024 r.; - zawiadomienie o wyborze najkorzystniejszej oferty z 27 sierpnia 2025 r. w innym ​z postępowań prowadzonych przez zamawiającego wraz z wyjaśnieniami złożonymi przez jednego z wykonawców oraz dwoma formularzami ofertowymi złożonymi przez wykonawców; 4)złożone na rozprawie przez zamawiającego pismo AW F w Poznaniu z 16 października 2024 r. dotyczące postępowania, do którego odnosił się dowód złożony przez odwołującego. Izba ustaliła co następuje Zamawiający w postępowaniu przewidział rozliczenie ryczałtowe obliczone jako suma wynagrodzenie netto plus podatek VAT. Zgodnie z rozdziałem 14 pkt 8 SW Z – Przy obliczeniu ceny należy przyjąć stawkę podatku od towarów i usług właściwą dla przedmiotu zamówienia. Formularz ofertowy przewidywał jedną pozycję cenową ze wskazaniem jednej stawki VAT. W postępowaniu zostały złożone trzy oferty: - odwołującego (ze stawką VAT 8%); - przystępującego (ze stawką VAT 23%); - wykonawcy Novoterm Budownictwo Sp. z o.o. z siedzibą w Pyzdrach (ze stawką VAT 23%). Pismem z 22 lipca 2025 r. zamawiający wezwał odwołującego, na podstawie art. 223 ust. 1 Pzp, do złożenia wyjaśnień dotyczących zastosowanej stawki VAT 8%. Odwołujący pismem z 24 lipca 2025 r. złożył wyjaśnienia w odpowiedzi na powyżej wskazane wezwanie. Przedmiotowe wyjaśnienia zawierały zastępującą argumentacje: W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień Wykonawca Spółka CONW IK sp. z o.o. wskazuje, że stawka podatku VAT w wysokości 8% została zastosowana w oparciu o regulację zawartą w treści przepisu art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (dalej ustawa o VAT), zgodnie z którą stawkę 8 % , stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji, przebudowy lub robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 12a ustawy o VAT przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, oraz obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską ​i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, a także mikroinstalację, ​o której mowa w art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r. poz. 1361, 1847 i 1881 oraz z 2025 r. poz. 303), funkcjonalnie z nimi związaną, z zastrzeżeniem ust. 12b. Zgodnie natomiast z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych domy studenckie należą do budynków zbiorowego zamieszkania. Zostały wprost wskazane w dziale 12. Stąd w przypadku remontu obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stawka podatku od towarów i usług zgodnie z art. 41 ust. 2 w związku z art. 41 ust. 12 pkt 1 oraz art. 146ef ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT to 8 %. Powyższe potwierdza również orzecznictwo sądów oraz interpretacje Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w tym m in. Wyrok W SA w Opolu z dnia 14 lutego 2024 r., sygn. I SA/Op 334/23; Wyrok NSA z dnia 10 października 2024 r. sygn. I FSK 802/24; Wyrok NSA z dnia 13 kwietnia 2023 r. sygn. I FSK 1727/23; Interpretacja nr 0110-KSI2- 2.441.37.2023.19.PS - Dyrektor KAS z dnia 10.04.2025 r.; Interpretacja nr 0110-KSI2-1.441.3.2025.3.KF – Dyrektora KAS z dnia 16.05.2025 r. które wskazują, że stawka podatku VAT w przypadku czy budowy czy remontu obiektu budowlanego zaliczonego do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym to 8%. Również bez znaczenia jest czy remont dotyczy całości czy części obiektu, w tym zakresie na uwagę zasługuje Interpretacja nr 0110- KSI2-1.441.3.2025.3.KF – Dyrektora KAS z dnia 16.05.2025 r. dotycząca analogicznej sytuacji remontu części pomieszczeń Domu Studenckiego. Jednocześnie wskazujemy, iż powyższe kwestie była przedmiotem dogłębnej analizy. Ze względu na wątpliwości Zamawiającego poprosiliśmy doradcę podatkowego o opinię ​w powyższej kwestii, która przekazujemy w załączeniu. Z ww. opinii jednoznacznie wynika, że prawidłowe jest zastosowanie stawki 8% podatku VAT do robót budowlanych w świetlicy domu studenckiego. Do wyjaśnień odwołujący załączył: - opinię doradcy podatkowego P.M. z 23 lipca 2025 r.; - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 14 lutego 2024 r., sygn. I SA/Op 334/23; - wyrok NSA z 10 października 2024 r. sygn. I FSK 802/24; - wyrok NSA z 13 kwietnia 2023 r. sygn. I FSK 1727/23; - interpretację nr 0110-KSI2-2.441.37.2023.19.PS - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ​z 10 kwietnia 2025 r.; - interpretację nr 0110-KSI2-1.441.3.2025.3.KF – Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej ​z 16 maja 2025 r. 6 sierpnia 2025 r. zamawiający dokonał wyboru najkorzystniejszej oferty ​w postepowaniu. Zgodnie z zawiadomieniem z tego dania, jako najkorzystniejsza została wybrana oferta przystępującego. W zawiadomieniu zamawiający poinformował również ​o odrzuceniu oferty odwołującego na podstawie art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp oraz podał uzasadnienie dla tej czynności. W uzasadnieniu czynności odrzucenia oferty odwołującego, zamawiający wskazał: W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wyjaśnień Wykonawca Spółka CONW IK sp. z o.o., pismem z dnia 24.07.2025 r. wskazał, że zastosował stawkę podatku VAT w wysokości 8% ​w oparciu o regulację zawartą w treści przepisu art. 41 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zamawiający wskazuje, że zaoferowana stawka podatku od towarów i usług w wysokości 8% jest stawką nieprawidłową. Organy podatkowe stoją na stanowisku, że budynki zbiorowego zamieszkania nie służą do stałego zamieszkania lecz czasowego, w związku z czym zamiast stawki 8% VAT należy stosować stawkę 23% VAT. Do katalogu tych budynków zaliczają się m.in. akademiki czy też internaty. Co więcej, nie ma przy tym znaczenia klasyfikacja tych budynków do działu 11 PKOB. Jak wskazał Dyrektor Krajowej Informacja Skarbowej: „(...) wskazać należy, że Internat nie jest miejscem stałego zamieszkania, a budynek związany jest z okresowym zamieszkaniem (...) ​w czasie trwania roku szkolnego od września do czerwca. W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku budynek klasyfikowany jest do działu 11 PKOB i nie jest budynkiem służącym do stałego zamieszkania, nie można go zaliczyć do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zatem właściwa stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ea pkt 1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy”. Jak wskazano w Piśmie z dnia 21 sierpnia 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111- KDSBI2.440.138.2023.3.SM „...definicja budynków zamieszkania zbiorowego zawarta jest w ś 3 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2019 r. poz. 1065 z późn. zm.) zgodnie z którą budynek zamieszkania zbiorowego to budynek przeznaczony do okresowego pobytu ludzi, w szczególności hotel, motel, pensjonat, dom wypoczynkowy, dom wycieczkowy, schronisko młodzieżowe, schronisko, internat, dom studencki, budynek koszarowy, budynek zakwaterowania na terenie zakładu kornego, aresztu śledczego, zakładu poprawczego, schroniska dla nieletnich, a także budynek do stałego pobytu ludzi, w szczególności dom dziecka, dom rencistów i dom zakonny. Z uwagi na powyższe, wskazać należy, że Internat nie jest miejscem stałego zamieszkania, a budynek związany jest z okresowym zamieszkaniem w czasie trwania roku szkolnego od września do czerwca. W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku budynek klasyfikowany jest do działu 13 PKOB i nie jest budynkiem służącym do stałego zamieszkania, nie można go zaliczyć do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zatem właściwa stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. ​z art. 146ea pkt1 ustawy oraz art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. ". Z kolei w Piśmie z dnia 4 listopada 2024 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDSBI1.440.346.2024.3.JJ „...świadczenie będące przedmiotem analizy - roboty budowlane wykonywane w ramach przebudowy i remontu pomieszczeń w budynku internatu (...) stanowi przebudowę, remont oraz modernizację zdefiniowane w art. 41 ust. 12 ustawy, jednakże przedmiotowy budynek nie jest budynkiem mieszkalnym stałego zamieszkania, w związku ​z czym nie stanowi obiektu objętego społecznym programem mieszkaniowym. Zatem przedmiotowe świadczenie nie korzysta z preferencyjnej, 8% stawki podatku VAT. Uwzględniając powyższe, opisana we wniosku usługa (świadczenie kompleksowe) będąca przedmiotem analizy klasyfikowana jest do działu 43 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), a zatem właściwą stawką dla jej opodatkowania jest stawka podatku od towarów ​i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art, 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy. Treść przepisów dotyczących zarzutów w obu odwołaniach: - art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp – Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli: (…) 10) zawiera błędy w obliczeniu ceny lub kosztu; - art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp – 1. Niezwłocznie po wyborze najkorzystniejszej oferty zamawiający informuje równocześnie wykonawców, którzy złożyli oferty, o: (…) 2) wykonawcach, których oferty zostały odrzucone – podając uzasadnienie faktyczne i prawne.; - art. 223 ust. 1 Pzp – W toku badania i oceny ofert zamawiający może żądać od wykonawców wyjaśnień dotyczących treści złożonych ofert oraz przedmiotowych środków dowodowych lub innych składanych dokumentów lub oświadczeń. Niedopuszczalne jest prowadzenie między zamawiającym a wykonawcą negocjacji dotyczących złożonej oferty oraz, z uwzględnieniem ust. 2 i art. 187, dokonywanie jakiejkolwiek zmiany w jej treści.; - art. 239 Pzp – 1. Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach zamówienia. 2. Najkorzystniejsza oferta to oferta przedstawiająca najkorzystniejszy stosunek jakości do ceny lub kosztu lub oferta z najniższą ceną lub kosztem.; - art. 16 Pzp – Zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie zamówienia w sposób: 1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców; 2) przejrzysty; 3) proporcjonalny. Izba zważyła co następuje. Biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie materiał dowodowy oraz stanowiska stron i uczestnika postępowania odwoławczego Izba uznała, że odwołanie nie zasługiwało na uwzględnienie. Na wstępie skład orzekający podkreślił, że istota sprawy sprowadzała się do dwóch kwestii tj. odrzucenia oferty odwołującego oraz zaniechania odrzucenia oferty przystępującego, których dotyczyły dwa pierwsze zarzuty. Zarzuty te związane były ​z przesłanką odrzucenia oferty określoną w art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp i dotyczyły stawki podatku VAT jaka powinna być zastosowana przez wykonawców. Jak ustaliła Izba, zamawiający w postępowaniu przewidział rozliczenie ryczałtowe obliczone jako suma wynagrodzenie netto plus podatek VAT. Dodatkowo formularz ofertowy przewidywał jedną pozycję cenową ze wskazaniem jednej stawki VAT. Odwołujący w wypełnionym formularzu ofertowym podał stawkę podatku VAT w wysokości 8%, natomiast przystępujący – stawkę 23%. W ocenie składu orzekającego w okolicznościach przedmiotowej sprawy tylko jedna stawka podatku VAT mogła zostać uznana za prawidłową. Odwołujący argumentował, że prawidłowa była wskazana przez niego stawka podatku VAT w wysokości 8%, natomiast zamawiający stanął na stanowisku, że właściwa stawka podatku VAT wynosiła 23%. Izba ostatecznie doszła do przekonania, że rację miał zamawiający, głównie z tego powodu, że odwołujący nie udźwignął – spoczywającego na nim – ciężaru dowodu w zakresie wykazania, że prawidłowa stawka podatku VAT w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy powinna wynosić 8%, a nie 23%. Przy czym nie wszystkie działania zamawiającego okazały się prawidłowe. W ramach zarzutu pierwszego odwołujący wskazał na naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 10 Pzp w zw. z art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp. Przy tak skonstruowanym zarzucie Izba dopatrzyła się naruszenia art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp. Przepis ten nakłada na zamawiających obowiązek podania uzasadnienia faktycznego i prawnego w przypadku czynności odrzucenia oferty wykonawcy. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy zamawiający w zawiadomieniu ​o wyborze najkorzystniejszej oferty w postępowaniu z 6 sierpnia 2025 r. podał uzasadnienie faktyczne i prawne dla czynności odrzucenia oferty odwołującego. Uzasadnienie faktyczne podane w powyżej wskazanym zawiadomieniu rozminęło się jednak ze stanowiskiem zamawiającego w zakresie okoliczności odrzucenia oferty odwołującego przyjętym w związku z toczącym się postępowaniem odwoławczym. W uzasadnieniu faktycznym czynności odrzucenia oferty odwołującego podanym w zawiadomieniu z 6 sierpnia 2025 r. zamawiający skupił się na argumentacji mającej wskazywać, że organy podatkowe stoją na stanowisku, że budynki zbiorowego zamieszkania nie służą do stałego zamieszkania lecz czasowego, ​w związku z czym zamiast stawki 8% VAT należy stosować stawkę 23% VAT. Do katalogu tych budynków zaliczane miały być m.in. akademiki czy też internaty. Ponadto w treści uzasadnienia faktycznego zamawiający odwołał się do pism Dyrektora Krajowej Administracji Skarbowej, które nie odnosiły się do domów studenckich, ale do internatów. W ocenie składu orzekającego jest jednak różnica pomiędzy domem studenckim czyli tzw. akademikiem, ​a internatem. W odpowiedzi na odwołanie zamawiający zmienił optykę swojej argumentacji skupiając się na zasadzie rozkładu ciężaru dowodu oraz na twierdzeniu, że przedmiotem zamówienie był remont świetlicy w domu studenckim, czyli pomieszczenia, które nie jest przeznaczone na pomieszczenie mieszkalne. W tym kontekście Izba stanęła na stanowisku, że czynność odrzucenia oferty wykonawcy dokonywana jest przez zamawiającego z uwagi na okoliczności wskazywane przez niego w piśmie informującym wykonawcę o dokonaniu tej czynności, a w konsekwencji co do zasady spór powinien być prowadzony w granicach tego uzasadnienia. W stanie przedmiotowej sprawy zamawiający w swojej argumentacji wyszedł poza argumentację podniesioną w uzasadnieniu odrzucenia oferty odwołującego, czym naruszył, wskazany w ramach zarzutu pierwszego art. 253 ust. 1 pkt 2 Pzp. Jednakże Izba stwierdziła, że przedmiotowe naruszenie pozostawało bez wpływu na wynik postępowania. Zgodnie z treścią art. 554 ust. 1 pkt 1 Pzp Izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Powyżej wskazane naruszenie nie miało wpływu na wynik postępowania, ani nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik postępowania, ponieważ odwołujący podniósł również zarzut wskazany w pkt 2 petitum odwołania, który miał prowadzić do odrzucenia oferty przystępującego, ponieważ miała ona zawierać błąd w obliczeniu ceny polegający na zastosowaniu nieprawidłowej stawki podatku VAT. W kontekście tego zarzutu, który nie dotyczył oferty odwołującego, zamawiający mógł podnieść argumentację, która prezentowała jego stanowisko, nawet jeśli nie pokrywało się ono z uzasadnieniem faktycznym czynności odrzucenia oferty odwołującego. W tym zakresie zamawiający po prostu bronił słuszności swojej czynności i w tym celu mógł podnieść argumentację, która miała jego zdaniem temu służyć. Odwołujący atakując ofertę innego wykonawcy (w tym przypadku przystępującego), przez podniesienie drugiego zarzutu, nie mógł zostać zwolniony z obowiązków nałożonych na stronę inicjującą postępowanie odwoławcze. Jeden z tych obowiązków dotyczy zasady rozkładu ciężaru dowodu. Izba stwierdziła, że odwołujący nie udźwignął ciężaru dowodu ​w zakresie wykazania, że stawka podatku VAT w wysokości 23% była nieprawidłowa, co powinno skutkować odrzuceniem oferty przystępującego. Jak wskazano powyżej tylko jedna stawka podatku VAT mogła zostać uznana za prawidłową, a odwołujący ostatecznie nie wykazał, że stawka 23% była nieprawidłowa, ponieważ wykonawcy powinni stosować w tym postępowaniu tylko stawkę 8%. W konsekwencji Izba uznała, że prawidłowa była stawka podatku VAT przyjęta przez zamawiającego w związku z tym nie było podstaw do unieważnienia czynności wyboru najkorzystniejszej oferty w postępowaniu oraz odrzucenia oferty odwołującego. Ostatecznie Izba zgodziła się z zamawiającym, że odwołujący w istocie prezentował jedynie swoje własne poglądy, w tym liczne orzecznictwo, pomijając konieczność wykazania zasadności zarzutów zawartych w odwołaniu. Braki te oznaczały w istocie, że odwołanie stanowiło wyłącznie element polemiki odwołującego z rozstrzygnięciem (wynikiem) postępowania dokonanym przez zamawiającego. Ponadto nie można było uznać, że odwołujący sprostał obowiązkom wynikającym z zasady rozkładu ciężaru dowodu, przez powołanie się na wybrane orzecznictwo. Jak słusznie zauważył zamawiający każdy wyrok sądu, a w szczególności w sprawie stosowania stawki podatku VAT, został wydany ​w indywidualnej sprawie i wiąże wyłącznie podmioty uczestniczące w danym rozstrzygnięciu. W sprawach podatkowych indywidualizacja orzecznictwa ma szczególne znaczenie, bowiem prawidłowe zastosowania określonej stawki podatku VAT czy zwolnienia, dotyczy konkretnych okoliczności stanu faktycznego, które mają przecież decydujące znaczenie. Dodatkowo Izba nie jest organem podatkowym, który rozstrzyga tego typu zagadnienia wydając m.in. indywidualne decyzje podatkowe. Co istotne, instytucja przewidziana przez ustawodawcę nosi nazwę „indywidualna decyzja podatkowa”, a więc ma zastosowanie wyłącznie do konkretnego podmiotu w konkretnej sprawie. Należy uznać to za celowe działanie ustawodawcy, który zapobiega generalizowaniu dokonanych ocen podatkowych przez podmioty, których dana decyzja nie dotyczy. W ocenie składu orzekającego nie można było pominąć również okoliczności związanej z przedmiotem zamówienia w postępowaniu. Jak wskazano powyżej przedmiot zamówienia dotyczył modernizacji świetlicy w domu studenckim, czyli pomieszczenia, które nie jest przeznaczone na pomieszczenie mieszkalne. Tymczasem odwołujący przedstawił swoją argumentację w ten sposób, że odnosiła się ona modernizacji lub remontu domu studenckiego, które obejmowały pokoje mieszkalne dla studentów. Odwołujący nie wykazał, że stawka właściwa dla modernizacji lub remontu domu studenckiego obejmująca pokoje mieszkalne może być bez żadnych przeszkód zastosowana również w przypadku modernizacji świetlicy, czyli w założeniu pomieszczenia, które nie pełni funkcji mieszkalnych. W celu ustalenia prawidłowej stawki podatku VAT konieczne jest indywidualne podejście, które powinno uwzględniać wszystkie okoliczności spawy, w tym każdy istotny szczegół. Okoliczność modernizacji świetlicy, a nie pokoi mieszkalnych była w ocenie składu orzekającego tym istotnym szczegółem, który powinien być uwzględniony przez odwołującego w swojej argumentacji. Ma to szczególne znaczenie przede wszystkim przy stosowaniu stawek preferencyjnych podatku VAT, które maja charakter wyjątku w stosunku do stawki podstawowej i jako takie powinny być interpretowane i stosowane z użyciem wykładni zawężającej. Tymczasem odwołujący pominął ten szczegół w swojej argumentacji, przez co nie można było stwierdzić, że zaoferowana przez przystępującego stawka podatku VAT ​w wysokości 23% była nieprawidłowa. Co istotne odwołujący nie wykazał przy tym, że prawidłowa była stawka w wysokości 8%. Argumentacji odwołującego nie potwierdziły również złożone przez niego dowody. Załączony do odwołania dowód w postaci Regulaminu Domów Studenckich Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu został złożony na okoliczność traktowania przez zamawiającego domów studenckich jako miejsc stałego zamieszkania. Dowód ten nie potwierdzał jednak, że dla modernizacji świetlicy w domu studenckim właściwa jest preferencyjna stawka podatku VAT w wysokości 8%. Dowody złożone na posiedzeniu przez odwołującego obejmowały wybrane dokumenty z innych postępowań prowadzonych przez zamawiającego lub innych zamawiających. Wszystkie te dowody dotyczyły jednak postępowań, których przedmiot zamówienia obejmował modernizację lub remont pokoi mieszkalnych w domach studenckich. Tym samym dokumenty te okazały się nieprzydatne dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy, ponieważ nie uwzględniały różnicy w zakresie przedmiotu zamówienia w tym postępowaniu, który obejmował modernizację pomieszczania niemieszkalnego. Tym samym Izba oddaliła zarzuty podniesione w pkt 1 i 2 petitum odwołania. W konsekwencji Izba oddaliła również dwa pozostałe zarzuty wskazane w odwołaniu, które zdaniem składu orzekającego miały charakter wynikowy wobec dwóch pierwszych zarzutów i siłą rzeczy musiały podzielić ich los. W związku z powyższym Izba uznała, że odwołanie podlegało oddaleniu i na podstawie art. 553 zdanie pierwsze Pzp orzekła jak w sentencji. O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 i 575 Pzp oraz § 5 pkt 1 i 2 lit. a) i b) w zw. z § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r. poz. 2437), zaliczając na poczet kosztów postępowania odwoławczego koszt wpisu od odwołania, koszty poniesione przez strony z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz koszt poniesiony przez odwołującego z tytułu dojazdu pełnomocnika na posiedzenie i rozprawę. Jednocześnie Izba zasądziła od odwołującego na rzecz zamawiającego koszty związane z wynagrodzeniem pełnomocnika (na podstawie rachunku złożonego na rozprawie). Przewodniczący:……………………..…………