KIO 1128/25
Krajowa Izba Odwoławcza2025-04-10
Sygnatura
KIO 1128/25
Sąd
Krajowa Izba Odwoławcza
Data orzeczenia
2025-04-10
Rodzaj
wyrok
Sędziowie
Beata Pakulska-Banach
Treść orzeczenia
Sygn. akt: KIO 1128/25
WYROK
Warszawa, dnia 10 kwietnia 2025 r.
Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:
Przewodnicząca:Beata Pakulska-Banach
Protokolantka:Wiktoria Ceyrowska
po rozpoznaniu odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 24 marca 2025 r. przez
wykonawcę Busnex Poland spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie w postępowaniu
prowadzonym przez Miejski Zakład Komunikacyjny w Żywcu spółka z ograniczoną odpowiedzialnościąz siedzibą w
Żywcu
przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego – wykonawcy Solaris Bus & Coach spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w Bolechowie-Osiedlu, zgłaszającego przystąpienie do postępowania odwoławczego
orzeka:
1. Uwzględnia odwołanie i nakazuje zamawiającemu: unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz
powtórzenie czynności oceny ofert, w tym przyznanie ofercie wykonawcy Busnex Poland spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie w ramach kryterium nr 3: parametry techniczne punktów w kryterium T.2. –
Miejsca siedzące oraz w kryterium T.4. – Miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi.
2. Kosztami postępowania obciąża zamawiającego - Miejski Zakład Komunikacyjny w Żywcu spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w Żywcu i:
2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł (słownie: piętnaście tysięcy złotych),
uiszczoną przez odwołującego tytułem wpisu od odwołania, kwotę 3600 zł (słownie: trzy tysiące sześćset złotych),
poniesioną przez odwołującego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, kwotę 17 zł (słownie: siedemnaście złotych)
poniesioną przez odwołującego tytułem opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa oraz kwotę 3600 zł (słownie:
trzy tysiące sześćset złotych), poniesioną przez zamawiającego tytułem wynagrodzenia pełnomocnika;
2 . 2 . zasądza od zamawiającego: Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w Żywcu spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w Żywcu na rzecz odwołującego: Busnex Poland spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą w Warszawie kwotę 18 617 zł (słownie: osiemnaście tysięcy sześćset siedemnaście
złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania odwoławczego poniesionych przez odwołującego w związku
z uiszczonym wpisem od odwołania, wynagrodzeniem pełnomocnika i opłatą skarbową od złożonego pełnomocnictwa.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodnicząca:……………………………..
Sygn. akt: KIO 1128/25
UZASADNIENIE
Miejski Zakład Komunikacyjny w Żywcu spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Żywcu (zwany
dalej: „zamawiającym”) prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego sektorowego w trybie przetargu
nieograniczonego na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 roku Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z
2024 r., poz. 1320), zwanej dalej „ustawą Pzp”, na realizację zadania pn.: „Dostawa sześciu autobusów o napędzie
elektrycznym wraz z systemem ładowania dla Miejskiego Zakładu Komunikacyjnego w Żywcu Sp. z o.o.”.
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej w dniu 14.11.2024 r.,
numer publikacji ogłoszenia: 693503-2024, numer wydania Dz.U. S: 222/2024. Wartość zamówienia przekracza kwoty
progów unijnych, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy Pzp.
W dniu 24 marca 2025 roku wykonawca Busnex Poland spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w
Warszawie (zwany dalej: „odwołującym”) wniósł odwołanie od dokonanej w Postępowaniu czynności badania i oceny
ofert.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu naruszenie art. 239 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ustawy Pzp przez
nieprzyznanie punktów ofercie odwołującego w kryterium T.2 „Miejsca siedzące” i kryterium T.4 „Miejsca dostępne z
poziomu niskiej podłogi” pomimo, iż w treści specyfikacji warunków zamówienia (SW Z) nie wykluczono składanych
miejsc siedzących ani nie zastrzeżono, iż będą punktowane jedynie miejsca siedzące stałe, co oznacza odstąpienie od
literalnej treści SWZ i prowadzi do naruszenia zasad uczciwej konkurencji i równego traktowania wykonawców.
W oparciu o powyższe odwołujący wnosił o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu dokonania:
1) unieważnienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej;
2) ponownej oceny ofert i przyznania punktacji ofercie odwołującego w kryteriach T.2 i T.4.
W uzasadnieniu odwołania odwołujący podnosił co następuje.
Na wstępie odwołujący wskazał, że pismem z dnia 14 marca 2025 r. zamawiający poinformował o rozstrzygnięciu
Postępowania – za najkorzystniejszą uznano ofertę Solaris Bus & Coach z siedzibą w Bolechowo-Osiedle (dalej jako:
„Solaris”). Natomiast oferta odwołującego została sklasyfikowana na drugim miejscu. Zamawiający nie przyznał punktów
ofercie odwołującego w kryteriach T.2 i T4 z następującym uzasadnieniem:
„Zamawiający po ponownej analizie złożonych dokumentów nie przyznał punktów w kryterium T2 i T4 dotyczących ilości
miejsc siedzących oraz ilości miejsc dostępnych z niskiej podłogi. Wykonawca zaoferował rozwiązanie z ilością 30 + 3
miejsca z których trzy to siedzenia składane (dostępne również z niskiej podłogi) jednak zamontowane w przedziale
przewidzianym do przewozu wózka inwalidzkiego. Zgodnie z Regulaminem nr 107 Europejskiej Komisji Gospodarki
Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) – jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 lub
M3 w odniesieniu do ich budowy ogólnej [2018/237] - (Dz. U. UE. L. 2018.52.1 z dnia 2018.02.23), dotyczącej pojazdów
wykorzystywanych do przewozu pasażerów i mających więcej niż osiem siedzeń poza siedzeniem kierowcy, dla pojazdu
klasy I, siedzenia składane, by mogły kwalifikować się jako fotele uwzględnione w dowodzie rejestracyjnym, muszą mieć
wymiar jak pozostałe siedzenia zamontowane w autobusie, a jedynie siedzisko może być składane. Takie siedzenie
przez swoje gabaryty będzie wchodzić w obszar opisany w Regulaminie nr 107 i będzie kolidować z wózkiem inwalidzkim,
który będzie miał być przewożony na stanowisku i zablokowany pasem bezpieczeństwa. Co równie istotne, w przypadku
przewozu wózka inwalidzkiego lub dziecięcego, nie będzie możliwości korzystania z tych siedzeń. Zamawiający uznał, że
w takim przypadku liczba miejsc siedzących będzie wynosiła 30 szt a liczba miejsc dostępnych z niskiej podłogi 6 szt
(punktowane: powyżej 30 siedzących i powyżej 8 – dostępnych z niskiej podłogi). Zamawiający nie mógł przyznać
punktów za element podlegający ocenie, który raz jest, a raz go nie ma, w przypadku przewozu wózka.”.
Jednocześnie odwołujący wyjaśnił, że w złożonej ofercie zaznaczono, że oferowany autobus posiada powyżej 30 miejsc
siedzących oraz powyżej 8 miejsc dostępnych z niskiej podłogi, na potwierdzenie czego załączono do oferty żądany
rysunek/schemat rozmieszczenia miejsc w autobusie, na którym uwidoczniono układ i ilość miejsc siedzących
potwierdzającą ilości miejsc deklarowanych w formularzu ofertowym.
Odwołujący podkreślił, że zamawiający jest związany treścią SW Z, którą sam sporządził i następnie opublikował, jako
podstawowym dokumentem przetargowym, określającym warunki prowadzenia przetargu – zarówno w zakresie
kryteriów oceny ofert, jak wszystkich innych aspektach prowadzenia procedury przetargowej. Odwołujący w tym zakresie
powołał się na wyrok Krajowej Izby Odwoławczej z 10 września 2024 r. (sygn. akt KIO 2960/24).
Zdaniem odwołującego, zamawiający odstąpił od tych zasad i zastosował sposób oceny ofert (przyznawania punktacji)
niezgodny z postanowieniami jego własnej SW Z. Według odwołującego uzasadnienie dla nieprzyznania punktów za
miejsca siedzące przewidziane i podane w ofercie Busnex jest arbitralne i bezpodstawne. Brak jest odesłania do
jakichkolwiek postanowień SW Z, z którymi wskazane składane miejsca siedzące miałyby być niezgodne i przez to
wykluczone z punktacji. W uzasadnieniu brak również jakichkolwiek konkretnych postaw prawnych dla pominięcia miejsc,
które w świetle przepisów powoływanego przez zamawiającego Regulaminu ONZ EKG nr 107 są miejscami siedzącymi
(tyle, że składanymi).
Odwołujący przy tym wyjaśnił, że miejsca siedzące składane przewidywane w autobusie oferowanym przez
Busnex spełniają wymagania Regulaminu ONZ EKG nr 107 i zostały homologowane w tym zakresie. Odwołujący dodał
też, że Regulamin EKG ONZ nr 107 określa minimalne wymiary siedzeń i przestrzeń wokół nich, które muszą spełniać
w taki sam sposób siedzenia stałe, jak również siedzenia składane (które Regulamin wprost dopuszcza): „siedzenia
składane, by mogły kwalifikować się jako fotele uwzględnione w dowodzie rejestracyjnym, muszą mieć wymiar jak
pozostałe siedzenia zamontowane w autobusie, a jedynie siedzisko może być składane”.
Odwołujący podkreślił, że brak jest podstaw i argumentów prawnych dla zdyskwalifikowania składanych siedzeń
w pojeździe jako miejsca siedzące, w tym w oparciu o argument powoływany przez zamawiającego, iż: „nie mógł
przyznać punktów za element podlegający ocenie, który raz jest, a raz go nie ma, w przypadku przewozu wózka”.
Odwołujący zauważył, że zamawiający nie tłumaczy, dlaczego złożone siedzenie, z którego w danym momencie
(np. w związku z przewożeniem wózka inwalidzkiego) nie można skorzystać, nie może być kwalifikowane jako miejsce
siedzące uwzględnione w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, skoro same przepisy homologacyjne zakładają istnienie
i dopuszczenie pojazdów ze zmienną liczbą miejsc siedzących (np. w pkt 7.2.2.4 Załącznika nr 1 EKG ONZ 107) oraz
dopuszczają montowanie składanych miejsc siedzących w przestrzeni dla wózka inwalidzkiego (pkt 3.7.1 Załącznika nr 8
EKG ONZ 107).
Następnie odwołujący podkreślił, że zamawiający w SW Z w żaden specyficzny sposób – zarówno na potrzeby
oceny ofert, jak i w ramach innych wymagań dotyczących np. opisu przedmiotu zamówienia – nie rozróżnił ani nie
zdefiniował miejsca siedzącego, w sposób, który wykluczałby kwalifikację składanych miejsc, jako pełnoprawnych miejsc
siedzących (tak jak np. odnośnie miejsc na 1,5 osoby, co do których zamawiający wprost zastrzegł, że będzie je liczył
jako miejsca pojedyncze). W szczególności nie wykluczył w kontekście punktacji czy spełniania wymagań
zamawiającego, składanych miejsc siedzących, które w momencie transportu wózka inwalidzkiego, wózka dziecięcego,
bagażu, roweru… itp., nie będą używane.
Odwołujący wskazał również, że inni zamawiający dokonujący zakupów autobusów, zdając sobie sprawę z braku
wynikających z przepisów ograniczeń, co do kwalifikacji jako miejsca siedzące również miejsc siedzących składanych,
jasno przesądzają w postanowieniach własnych SW Z, czy w ramach swoich zamówień wykluczają zaliczenie
składanych miejsc siedzących na równi z miejscami stałymi. W ocenie odwołującego w przypadku braku takiego
wyraźnego zastrzeżenia i rozróżnienia w SW Z oczywiste jest, iż dane dokumenty przetargowe dopuszczają i winny
uwzględniać (np. na potrzeby punktacji czy dla wypełnienia warunków minimalnej ilości miejsc siedzących) wszystkie
typy miejsc siedzących rozpoznawane i dopuszczalne przez przepisy.
Dodatkowo odwołujący stwierdził, że w przypadku gdyby uznać, według funkcjonalnych kryteriów, dyskwalifikację
miejsc siedzących składanych z powodu tego, że mogą wystąpić okoliczności, które przejściowo będą uniemożliwiały
ich wykorzystanie do siedzenia (transport wózka inwalidzkiego), to wstawienie takiego wózka winno dyskwalifikować tyko
dwa z trzech foteli składanych zastosowanych w oferowanym autobusie. Biorąc pod uwagę wymagania Regulaminu
ONZ EKG 107 odnośnie minimalnej przestrzeni dla wózka (1300 x 750 mm), uwzględnionej w oferowanym pojeździe,
nawet przy wstawionym wózku inwalidzkim teoretycznie pozostaje dość miejsca na rozłożenie jednego z foteli
składanych. Tym samym, według ww. funkcjonalnej metodologii oceny i kwalifikowania miejsc siedzących „wymyślonej”
przez zamawiającego, w oferowanym autobusie pozostanie 31 miejsc siedzących, co samo w sobie kwalifikuje ofertę
odwołującego do uzyskania punktacji w kryterium T.2.
Z kolei odnosząc się do kryterium T.4 odwołujący podnosił, że opis tego kryterium nie odnosi się do miejsc
siedzących, ale literalnie do jakichkolwiek „miejsc dostępnych z poziomu niskiej podłogi”. Aczkolwiek, odwołujący
przyznał, że pierwotnie zakładał, iż chodzi tu o miejsca siedzące. Powołując się na argumentację przedstawioną w
odniesieniu kryterium T.2. odwołujący zauważył, że przede wszystkim jako miejsca siedzące dostępne z poziomu niskiej
podłogi winny być uznane zainstalowane w oferowanym przez odwołującego pojeździe miejsca składane. Dodatkowo,
biorąc pod uwagę przywołane uprzednio zasady wykładni oraz stosowania SW Z, w ocenie odwołującego, należałoby
przyjąć, że zamawiający jest związany jej treścią oraz winien honorować w tym przypadku na potrzeby przyznania
punktów w tym kryterium również miejsca stojące znajdujące się na poziomie niskiej podłogi, których autobus oferowany
przez Busnex posiada znacznie więcej niż 8. Powyższe jest wystarczające do przyznania odwołującemu maksymalnej
punktacji w kryterium T.4.
Odwołujący podkreślił, że stanowisko zamawiającego nie znajduje oparcia nie tylko w postanowieniach SW Z, ale
również i w jakichkolwiek przepisach prawa. Zamawiający nie był bowiem w stanie wskazać postanowień Regulaminu
ONZ EKG nr 107 czy jakichkolwiek przepisów krajowych, które wykluczałyby kwalifikację miejsc składanych jako miejsc
siedzących oraz rejestrację autobusu na pełną/maksymalną ilość miejsc siedzących, które konstrukcyjnie posiada, i
które spełniają wymagania homologacyjne.
Reasumując odwołujący stwierdził, że wobec braku wykluczenia w SW Z siedzących miejsc składanych, na
potrzeby oceny ofert i przyznawanej punktacji należy uwzględnić maksymalną ilość miejsc siedzących dostępnych w
pojeździe.
W oparciu o powyższe odwołujący wnosił jak w petitum odwołania.
Krajowa Izba Odwoławcza ustaliła co następuje:
Zgodnie z Częścią III SW ZOpis przedmiotu zamówienia oraz warunki jego realizacji: „Przedmiotem zamówienia
jest dostawa dla Zamawiającego sześciu fabrycznie nowych, nieeksploatowanych, niskopodłogowych, zeroemisyjnych,
miejskich autobusów o napędzie elektrycznym o długości 11,80 do 12,20 m wraz z wyposażeniem dodatkowym,
dokumentacją i niezbędnym oprogramowaniem, spełniających wymagania określone w załączniku nr 2 do SW Z oraz
trzech ładowarek stacjonarnych dwustanowiskowych i jednej ładowarki mobilnej (warsztatowej).
W ramach dostawy Wykonawca zobowiązany jest do dostarczenia na wskazany adres przez Zamawiającego
stacji ładowania, po stronie Wykonawcy jest również ich montaż i uruchomienie.”.
W Części XV SW ZOpis kryteriów oceny ofert, wraz z podaniem wag tych kryteriów i sposobu obliczenia ceny
zamawiający wskazał, że:
1. Przy wyborze oferty najkorzystniejszej Zamawiający będzie się kierował następującymi kryteriami:
kryterium nr 1: cena oferty – 60%
kryterium nr 2:gwarancja – 20%
kryterium nr 3:parametry techniczne – 20%
(…)
4.3 Parametry techniczne
Liczba punktów (max 20 pkt) = suma punktów uzyskanych z tabeli * 20
L.p. Nazwa kryterium Max. liczba Metodologia oceny Ocena
punktów pkt
Materiał elementów
konstrukcyjnych Aluminium lub zabezpieczenie kataforezą 20
szkieletu nadwozia
Przedmiotowy środek
dowodowy:
Wykonawca na Stal nierdzewna 15
potwierdzenie
deklarowanego
rozwiązania
T.1. technicznego ma 20
obowiązek załączyć
wykaz materiałów
(z podaniem gatunków
zgodnych
z obowiązującymi Inne 0
normami) oraz
ewentualnie użytych
technologii
zabezpieczeń
antykorozyjnych.
Miejsca siedzące
Przedmiotowy środek Powyżej 30 15
Dowodowy
Wykonawca na
T.2. potwierdzenie 15
deklarowanej ilości Do 30 0
miejsc załączy schemat
rozmieszczenia miejsc w
autobusie.
Zastosowane
rozwiązania Silnik centralny 15
w układzie napędowym.
Przedmiotowy środek
dowodowy:
Wykonawca na
potwierdzenie
deklarowanego
T.3 rozwiązania 15
technicznego ma
obowiązek Silniki w piastach lub inne rozwiązanie 0
załączyć kartę
katalogową
lub dane katalogowe
lub dokumentację
techniczno-ruchową lub
oświadczenie
Wykonawcy.
Miejsca dostępne z
poziomu niskiej podłogi. Powyżej 8 10
Przedmiotowy środek
Dowodowy
T.4. Wykonawca na 10
potwierdzenie
deklarowanej ilości 8 i poniżej 8 0
miejsc załączy schemat
rozmieszczenia miejsc w
autobusie.
Odwołujący – wykonawca Busnex Poland sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie zaoferował autobus YUTONG,
elektryczny autobus miejski YUTONG U12.
Do formularza ofertowego został załączony dokument: Parametry techniczno – eksploatacyjne, z którego wynika,
że w ramach kryterium T.2. Miejsca siedzące odwołujący zaoferował powyżej 30 miejsc, a w ramach kryterium T.4.
Miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi odwołujący zaoferował powyżej 8 miejsc.
Ponadto, do formularza ofertowego został dołączony dokument: Schemat rozmieszczenia miejsc w autobusie,
stanowiący przedmiotowy środek dowodowy, mający potwierdzać deklarowaną ilość miejsc siedzących (kryterium T.2.)
– „30+3” oraz deklarowaną ilość miejsc dostępnych z poziomu niskiej podłogi (kryterium T.4.).
Pismem z dnia 14 marca 2025 roku zamawiający poinformował wykonawców biorących udział w postępowaniu o
wyborze oferty najkorzystniejszej, tj. oferty wykonawcy Solaris Bus&Coach Sp. z o.o. z siedzibą w Bolechowie – Osiedlu
(95,81 pkt). Na drugim miejscu w rankingu ofert została sklasyfikowana oferta odwołującego – wykonawcy Busnex
Poland Sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie z łączną liczbą punktów: 93,16 pkt.
Zamawiający w ww. informacji przedstawił również uzasadnienie dla nie przyznania odwołującemu punktów w
kryterium T2 i T4 o treści następującej:
„Zamawiający po ponownej analizie złożonych dokumentów nie przyznał punktów w kryterium T2 i T4 dotyczących ilości
miejsc siedzących oraz ilości miejsc dostępnych z niskiej podłogi. Wykonawca zaoferował rozwiązanie z ilością 30 + 3
miejsca z których trzy to siedzenia składane (dostępne również z niskiej podłogi) jednak zamontowane w przedziale
przewidzianym do przewozu wózka inwalidzkiego. Zgodnie z Regulaminem nr 107 Europejskiej Komisji Gospodarki
Organizacji Narodów Zjednoczonych (EKG ONZ) jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 lub M3
w odniesieniu do ich budowy ogólnej [2018/2371 - (Dz. U. UE. L. 2018.52.1 z dnia 2018.02.23), dotyczącej pojazdów
wykorzystywanych do przewozu pasażerów i mających więcej niż osiem siedzeń poza siedzeniem kierowcy, dla pojazdu
klasy I, siedzenia składane, by mogły kwalifikować się jako fotele uwzględnione w dowodzie rejestracyjnym, muszą mieć
wymiar jak pozostałe siedzenia zamontowane w autobusie, a jedynie siedzisko może być składane. Takie siedzenie
przez swoje gabaryty będzie wchodzić w obszar opisany w Regulaminie nr 107 i będzie kolidować z wózkiem inwalidzkim,
który będzie miał być przewożony na stanowisku i zablokowany pasem bezpieczeństwa.
Co równie istotne, w przypadku przewozu wózka inwalidzkiego lub dziecięcego, nie będzie możliwości korzystania z tych
siedzeń. Zamawiający uznał, że w takim przypadku liczba miejsc siedzących będzie wynosiła 30 szt a liczba miejsc
dostępnych z niskiej podłogi 6 szt (punktowane: powyżej 30 siedzących i powyżej 8 dostępnych z niskiej podłogi).
Zamawiający nie mógł przyznać punktów za element podlegający ocenie, który raz jest, a raz go nie ma, w przypadku
przewozu wózka.”.
Czynność oceny ofert dokonaną przez zamawiającego zakwestionował odwołujący odwołaniem wniesionym w dniu 24
marca 2025 roku.
W dniu 27 marca 2025 roku wykonawca Solaris Bus & Coach spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z
siedzibą w Bolechowie-Osiedlu (dalej zwany jako: „uczestnik postępowania odwoławczego”), zgłosił przystąpienie do
postępowania odwoławczego po stronie zamawiającego.
Izba ustaliła, że zgłoszenie przystąpienia ww. wykonawcy spełnia wymagania określone w przepisach art. 525
ust. 1 i 2 ustawy Pzp i tym samym ww. wykonawca stał się uczestnikiem postępowania odwoławczego.
W dniu 7 kwietnia 2025 roku zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, wnosząc o oddalenie odwołania w
całości.
Także w dniu 7 kwietnia 2025 roku uczestnik postępowania odwoławczego złożył pismo procesowe, wnosząc o
oddalenie odwołania w całości, jako oczywiście bezzasadnego.
Krajowa Izba Odwoławcza rozpoznając na rozprawie złożone odwołanie i uwzględniając dokumentację z
niniejszego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego oraz dowody i stanowiska stron i uczestnika
postępowania odwoławczego, złożone na pismach i podane do protokołu rozprawy zważyła, co następuje.
Izba ustaliła wystąpienie przesłanek z art. 505 ust. 1 ustawy Pzp, tj. istnienie po stronie odwołującego interesu w
uzyskaniu zamówienia oraz możliwość poniesienia przez niego szkody z uwagi na kwestionowane czynności
zamawiającego.
Ponadto Izba stwierdziła, że nie została wypełniona żadna z przesłanek ustawowych skutkujących odrzuceniem
odwołania, wynikających z art. 528 ustawy Pzp.
Izba uznała, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 239 ustawy Pzp:
1. Zamawiający wybiera najkorzystniejszą ofertę na podstawie kryteriów oceny ofert określonych w dokumentach
zamówienia.
2. Najkorzystniejsza oferta to oferta przedstawiająca najkorzystniejszy stosunek jakości do ceny lub kosztu lub oferta z
najniższą ceną lub kosztem.
Natomiast stosownie do art. 16 ustawy Pzp: zamawiający przygotowuje i przeprowadza postępowanie o udzielenie
zamówienia w sposób:
1) zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji oraz równe traktowanie wykonawców;
2) przejrzysty;
3) proporcjonalny.
W ocenie Izby potwierdził się zarzut podniesiony w odwołaniu, tj. zarzut naruszenia art. 239 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16
ustawy Pzp przez nieprzyznanie punktów ofercie odwołującego w kryterium T.2 „Miejsca siedzące” i kryterium T.4
„Miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi”
Kryteria oceny ofert T.2. Miejsca siedzące i T.4. Miejsca dostępne z poziomu podłogi niskiej zostały sformułowane
sposób jasny i jednoznaczny. Mianowicie, opis ww. kryteriów jasno wskazywał, że w ramach kryterium T.2. punktowane
będą „miejsca siedzące” powyżej 30 miejsc, natomiast w ramach kryterium T.4. miały być punktowane „miejsca
dostępne z poziomu niskiej podłogi” powyżej 8 miejsc. Już w tym miejscu należy zaznaczyć, że opis kryteriów oceny
ofert, jak i opis przedmiotu zamówienia, nie zawierał żadnych zastrzeżeń, wyłączeń w tym zakresie. Zamawiający w
żadnym miejscu SW Z nie wskazał, że nie dopuszcza oferowania miejsc siedzących składanych, znajdujących się w
strefie zastrzeżonej dla wózka inwalidzkiego. Podobnie w ramach opisu kryteriów oceny ofert nie wskazał takiego
wyłączenia. Zatem powinien uznać i punktować w kryterium T.2. wszystkie miejsca siedzące, spełniające wymagania
przepisów prawa, w tym Regulaminu nr 107 Europejskiej Komisji Gospodarki Organizacji Narodów Zjednoczonych –
jednolite przepisy dotyczące homologacji pojazdów kategorii M2 lub M3 w odniesieniu do ich budowy ogólnej
(Dz.U.UE.L.2018.52.1), zaś w ramach kryterium T.4. odpowiednio – wszystkie miejsca siedzące dostępne z poziomu
niskiej podłogi. Zamawiający bowiem nie wskazał również, że miejsca siedzące składane, montowane w przestrzeni
zastrzeżonej dla wózka inwalidzkiego są niezgodne z jakimikolwiek przepisami. Wręcz przeciwnie – w toku rozprawy -
potwierdził, że są dopuszczalne konstrukcyjnie, niemniej jednak wskazywał na ich ograniczoną funkcjonalność. Izba w
tym zakresie przyznaje rację zamawiającemu. Niewątpliwie tego typu miejsca siedzące, które znajdują się przestrzeni
przewidzianej do przewozu pasażera na wózku inwalidzkim, który ma przecież prawo pierwszeństwa, mają ograniczoną
funkcjonalność i mogą być czasowo niedostępne. Nie było jednak sporne pomiędzy stronami, że miejsca siedzące
składane mogą być zgodnie z przepisami prawa umieszczane w takiej przestrzeni, pod określonymi warunkami, a
wobec braku odmiennych zastrzeżeń wyrażonych przez zamawiającego w treści specyfikacji, nie był on uprawniony do
nie przyznania punktów odwołującemu w ramach kryteriów T.2. i T.4. w związku nie uznaniem, ze względów
funkcjonalnych, miejsc siedzących składanych montowanych w oferowanym autobusie w przestrzeni zastrzeżonej dla
wózka inwalidzkiego.
Słusznie zatem podnosił odwołujący, że uzasadnienie oceny oferty odwołującego, wyrażone w informacji z dnia
14 marca 2025 roku wskazuje na arbitralną i bezpodstawną ocenę zamawiającego, nie znajdującą oparcia w treści SW Z,
a konkretniej – w opisie kryteriów oceny ofert. Dodać należy, że ustawa Pzp nakłada na zamawiającego obowiązek opisu
kryteriów oceny ofert w sposób jednoznaczny i zrozumiały (art. 240 ust. 1 ustawy Pzp). Kryteria te powinny być również
interpretowane i wykładane w oparciu o literalną wykładnię. W tym przypadku nie było żadnych podstaw do zastosowania
innej wykładni.
Reasumując, stwierdzić należy, że odwołujący zaoferował liczbę miejsc siedzących, które uprawniały go do
uzyskania punktów w ramach przedmiotowych kryteriów, tj. zarówno w odniesieniu do kryterium T.2., jak i T.4.
Odwołujący bowiem zaoferował ogółem 33 miejsca siedzące oraz 9 miejsc siedzących dostępnych z poziomu podłogi
niskiej (w tym 3 miejsca siedzące składane, umiejscowione w strefie wyznaczonej dla wózka inwalidzkiego).
Liczba oferowanych przez odwołującego miejsc siedzących oraz miejsc dostępnych z poziomu podłogi niskiej,
wynikała zarówno z treści formularza ofertowego, jak i z dokumentu załączonego do oferty, tj. „Schemat rozmieszczenia
miejsc w autobusie”, stanowiącego przedmiotowy środek dowodowy.
Ponadto, skład orzekający Izby w pełni podziela stanowisko wyrażone w wyroku Krajowej Izby Odwoławczej z
dnia 14 maja 2021 r., sygn. akt: KIO 1058/21, iż: „opis kryteriów oceny i zasad dokonywania oceny ofert powinien pozwolić
wykonawcom na uzyskanie pełnej wiedzy, w jaki sposób oraz w oparciu, o jakie informacje będą oceniane ich oferty, tak,
aby mogli zawrzeć odpowiednie dane w treści ofert. Pamiętać należy także o zasadzie zgodnie, z którą Zamawiający, w
toku oceny ofert, jest związany opisem kryteriów i sposobu oceny, jaki zawarł w dokumentach zamówienia. Dlatego też
opis zasad dokonywania oceny ofert musi być już wystarczająco jednoznacznie i szczegółowo opisany w dokumentach
zamówienia, aby możliwe było jego zastosowane w toku oceny ofert. Zamawiający nie będzie mógł, bowiem po upływie
terminu składania ofert ani uszczegółowić, ani też odstąpić od zasad, które opisał uprzednio w dokumentach
zamówienia.”.
Odnosząc się do wniosków dowodowych złożonych przez odwołującego, a dotyczących dopuszczenia i
przeprowadzenia dowodów z następujących dokumentów:
1) kserokopii dokumentu rejestracyjnego autobusu oferowanego w postępowaniu dla miasta Jelenia Góra;
2) wyciągu z homologacji pojazdu dostarczonego w postępowaniu dla miasta Jelenia Góra;
3) zdjęcia autobusu innego modelu, w którym są dwa składane miejsca siedzące w przestrzeni dla wózka inwalidzkiego;
4) wyciągu z dokumentacji postępowań prowadzonych w Siedlcach, Katowicach i Stalowej Woli
- Izba zaliczyła ww. dowody w poczet materiału dowodowego, jednakże uznała, że okazały się one nieprzydatne dla
rozstrzygnięcia w tej sprawie, albowiem dotyczą one całkiem innych postępowań, a nadto dotyczą innych modeli
autobusu, aniżeli oferowany w tym postępowaniu. W konsekwencji nie wykazują żadnego związku z przedmiotem
rozstrzygnięcia.
Mając powyższe na uwadze Izba uznała, że odwołanie zasługuje na uwzględnienie i nakazała zamawiającemu:
unieważnienie czynności wyboru oferty najkorzystniejszej oraz powtórzenie czynności oceny ofert, w tym przyznanie
ofercie odwołującego w ramach kryterium nr 3: parametry techniczne punktów w kryterium T.2. – Miejsca siedzące
oraz w kryterium T.4. – Miejsca dostępne z poziomu niskiej podłogi.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do jego wyniku, na podstawie art. 557 i art. 575
ustawy Pzp oraz w oparciu o § 7 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 5 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30
grudnia 2020 roku w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania odwoławczego, ich rozliczania
oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz.U. z 2020 r. poz. 2437).
Wobec powyższego Izba orzekła jak w sentencji
Przewodnicząca:……………………………..