III KK 468/23
Sąd Najwyższy2025-02-15
Sygnatura
III KK 468/23
Sąd
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia
2025-02-15
Rodzaj
Postanowienie
Treść orzeczenia
III KK 468/23
POSTANOWIENIE
Dnia 27 lutego 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
w sprawie A.S.
oskarżonego z art. 148 § 2 pkt 2 k.k. i inne
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wydanie postanowienia uzupełniającego
w przedmiocie zasądzenia kosztów obrony z urzędu oraz poniesionych przez
obrońcę wydatków
postanowił
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. P.B., Kancelaria
Adwokacka w P., kwoty:
- 1476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), w
tym 23% podatku Vat, za sporządzenie i wniesienie kasacji w
charakterze obrońcy z urzędu skazanego A.S.;
- 1476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć złotych), w
tym 23% podatku Vat, za obronę przed Sądem Najwyższym
skazanego A.S., w charakterze jego obrońcy z urzędu;
- 938,40 zł (dziewięćset trzydzieści osiem złotych i
czterdzieści groszy) tytułem zwrotu wydatków za dojazd do Sądu
Najwyższego w związku z udziałem w rozprawie w dniu 15
stycznia 2025 r.
UZASADNIENIE
III KK 468/23 2
W dniu 3 lutego 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek adw.
P.B. o zasądzenie kosztów obrony z urzędu w postępowaniu kasacyjnym w
sprawie skazanego A.S. Koszty te składają się z kosztów wynagrodzenia (za
sporządzenie i wniesienie kasacji oraz za obronę przed Sądem Najwyższym)
w kwocie 2952 zł, w tym 23% podatku Vat, oraz wydatki poniesione przez
obrońcę na dojazd do Sądu Najwyższego w dniu rozprawy wyliczone na
podstawie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w
sprawie warunków ustalania oraz sposób dokonywania zwrotu kosztów
używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i
motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U.2002 Nr 27, poz.
271) w wysokości 938,40 zł.
Wniosek jest zasadny.
Na podstawie art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z § 17 ust. 2 pkt 6 oraz §
17 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024
r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu
terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez
adwokata z urzędu (Dz.U 2024, poz. 763), Sąd Najwyższy orzekł o
wynagrodzeniu za sporządzenie i wniesienie kasacji w charakterze obrońcy
z urzędu skazanego A.S. oraz za jego obronę przed Sądem Najwyższym w
charakterze obrońcy urzędu, zgodnie z wnioskiem obrońcy.
Jeśli chodzi o wydatki na dojazd do Sądu Najwyższego w związku z
udziałem obrońcy z urzędu w rozprawie w dniu 15 stycznia 2025 r., to koszty
dojazdu uznać należy za koszty niezbędne dla wykonywania obowiązków
obrońcy z urzędu (§ 2 pkt 2 nadmienionego wcześniej rozporządzenia).
Sąd Najwyższy w niniejszym składzie podziela stanowisko wyrażone
w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2015 r., II KO 83/14,
Lex nr 1663402, zgodnie z którym wobec braku przepisów wykonawczych
dotyczących określenia wysokości wydatków na pokrycie kosztów dojazdu
należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25
marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposób dokonywania
zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów osobowych,
III KK 468/23 3
motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U.2002
Nr 27, poz. 271). Z kolei § 2 pkt 1b tego rozporządzenia stanowi, że w
przypadku samochodu, którego silnik ma pojemność skokową powyżej 900
cm3, koszty nie mogą przekraczać 1,15 zł za 1 km. Odległość na trasie
Warszawa-Przemyśl pokonywana samochodem wynosi 408 km. Dlatego
wnioskowana przez obrońcę kwota odpowiadała maksymalnej wysokości
wydatków obliczonych na podstawie tego rozporządzenia.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[WB]
[a.ł]